گیرتم من،،، دیدمت قلبم رفت.

ناز اگر ناز تو باشد که به جان میخرمش پیشِ چشمِ همه یِ خَلق ، عَیان می خرمش ضرر و منفعتش هر چه که باشد خوب است خالی از دغدغه یِ سود و زیان می خرمش من مسلمانِ دو چشمانِ سیاهت شده ام وقتِ تکبیر و مناجات و اذان می خرمش مژه بر هم زدنت شیوه یِ جنگاوری است ِپیچِشِ پلکِ تو را جایِ کَمان می خرمش آخـرین بِیـتَـم اگـر خـرجِ زیـادی دارد قیمتش هر چه که باشد به همان می خرمش نه و امّا و اگر گر چه برازنده یِ توست بَلـه ات را تـو بگـو ، زیـرِ زبان میخـرمـش

من در حوالی چشمان تیره ات جان باختم؛

من گرفتار شبم در پی ماه آمده ام سیب را دست تو دیدم به گناه آمده ام سیب دندان زده از دست تو افتاد زمین باغبانم که فقط محض نگاه آمده ام چال اگر در دل آن صورت کنعانی هست بی برادر همه شب در پی چاه آمده ام شب و گیسوی تو تا باز به هم پیوستند من به شبگردی این شهر سیاه آمده ام این همه تند مرو ، شعر مرا خسته مکن من که در هر غزلم سوی تو راه آمده ام

وصفت نگنجد در بیان نامت نیاید در قلم ؛

اگه الان بخوابم کیی بیدار میشم؟

امتحانش ضرری نداره برم قیافمو بشورم بخوابم