_

_

_

گفت: کی شنیده دنیا با کتاب خوندن سروسامون بگیره؟ دنیا دست آدماییه که نمی‌دونن کتاب چیه. دایی جان گفت: واسه همینه که دنیا زودبه‌زود به آخرش می‌رسه. بلند شو بریم. _پاییز ۳۲|رضا جولایی

تو همان چای تلخ بمان، کسی که چای دوست داشته باشد با خودش قند می آورد.

_

آیداى خوب نازنینم؛ مدت هاست که برایت چیزى ننوشته ام. زندگى مجال نمى دهد: غم نان با وجود این، خودت بهتر مى دانى: نفسى که مى کشم تو هستى؛ خونى که در رگ هایم مى دود و حرارتى که نمى گذارد یخ کنم. امروز بیشتر از دیروز دوستت مى دارم و فردا بیشتر از امروز. و این، ضعف من نیست: قدرت تو است. _مثل خون در رگ هایِ من|احمد شاملو

_

به‌خاطر این که روزی غذای کرم‌ها خواهیم شد. چون شماری محدود از بهار و تابستان و پاییز را تجربه خواهیم کرد. باورش سخت است اما روزی از نفس خواهیم افتاد، تن‌مان سرد خواهد شد، و خواهیم مرد. به چهره این مردهای جوان نگاه کنید، آیا چشمان‌شان مثل شما پر از امید نیست؟ حالا بگویید این امید‌ها و لبخند‌ها کجا رفته اند؟ حالا هر کدام، غذای گل های نرگس شده اند! به زمزمه شان از پشت قاب عکس ها گوش کنید که از ورای گذشته با شما حرف می زنند. " دم را غنیمت بشمار. زندگی ات را فوق العاده کن! " _انجمن شاعران مرده|ان اچ کلاین باوم