𝑫𝒆𝒍𝒗𝒂
_
از میان اشکهایت
نوری جوانه میزند.
در دل تاریکی،
ریشههایی آرام میدواند
و به سمت روشنایی قد میکشد.
هر قطره اندوه
بارانی میشود
برای سبز شدنِ فردا.
شاخههایم دورت حلقه میزنند
نه برای اسارت،
برای پناه.
تو بذر امیدی
در خاک خاموشِ وجودم،
زمینی که پیش از تو
رویای روییدن نداشت.
اکنون پیچکی روشن
در جانم جاریست
و زندگی
دوباره نفس میکشد.
این رویش
آغاز نور است. .
_سین.کاف