امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام می‌فرمایند: تو چه توقعی از مردم داری؟! مردم این‌گونه‌اند که؛ اگر تو انسان عالمی باشی، به تو حسد می‌برند و برای این‌که تو را از چشم دیگران بیاندازند، درصدد عیب‌جویی و خرده‌گیری از تو برمی‌آیند.

اگر مطلبی را ندانی و بخواهی از دیگران استفاده کنی، همّت ندارند که تو را راهنمایی و ارشاد کنند. اگر به دنبال دقایق و ظرایف علمی باشی، طعنه می‌زنند که آدم بیکاری است که در پی چنین مسایلی است؛

اگر طلب علم را رها کنی،‌ تو را کودن و کم‌استعداد می‌خوانند. اگر نسبت به انجام عبادات اهتمام داشته باشی، می‌گویند: این، آدمِ ظاهرساز و ریاکاری است.

اگر سکوت پیشه کنی، می‌گویند: لال است؛ و اگر صحبت کنی، می‌گویند: چه قدر پرحرف است. اگر پول خرج کنی، می‌گویند: آدم ولخرجی است، اگر اقتصاد داشته باشی، تو را بخیل می‌نامند.

اگر به پول‌شان نیاز داشته باشی و از آنها درخواست کمک کنی، رابطه‌شان را با تو قطع می‌کنند؛

اگر نسبت به آنها بی‌اعتنا باشی، حتی ممکن است تو را کافر و خارج از دین معرفی کنند! آری مردم این‌چنین‌اند. بحارالانوار، ج 74، ص 234

هر چقدرم که بزرگ بشی تهش هنوزم بچه مامان باباتی نشه یوقت فاز گندگی برت داره حُرمتشون و زیر پا بزاری...

++

از بس فرار كرده‌ام از خویش‌ خويشتن گاهی دلم برای خودم تنگ می‌شود..

اگر وقتی اعصابت خورد شد ، وقتی از دست همه دلخور بودی یاد خدا افتادی ؛ بدون توی یه لول دیگه‌ای از بنده خوب خدا بودن هستی..

امیرالمؤمنین علیه‌السلام: حیای زیاد، نشانه ایمان است. غررالحکم، فصل۶۶، ح۱۶