‌ 𝗉𝖺𝗋‌ּꩌׄ۫ ‌𝕚 ‌

چراغ روزگارم فقط با تو روشن بود لحظه‌های دل ما با لب تو خندان بود پس از تو خانه دگر رنگ شادی نگرفت