🌺چهار چیز اگر در دل و جان انسان جمع شود ، طعم واقعی خوشبختی را خواهد چشید: ❣1. دلِ آرام با یاد خدا دل ، خانه‌ٔ خداست. وقتی با یاد او زنده بماند، طوفان‌های دنیا هم نمیتواند آرامشش را بر هم بزند. « ألا بذکر الله تطمئن القلوب» ❣2. زبانِ پاک از غیبت و دروغ زبان کلید دل است. زبانی که جز صدق و خیر از آن جاری نشود ، صاحبش را عزیز میکند ؛ نزد خدا و خلق. ❣3. رزقِ حلال با تلاش شرافتمندانه روزی اگر حلال باشد ، برکت دارد ؛ در مال ، در فرزند ، در حال دل. حتی کمش هم پر نور است. ❣4. دلِ نرم و مهربان با خلق خدا مهربانی با مردم ، نشانه‌ای از مهر خدا در دل توست. دلِ سخت ، جایگاه نور نمیشود. 🌺خدایا ! از ما بگیر آنچه دل را تاریک می‌کند ، و عطا کن آنچه روح را آرام می‌سازد ... آمین. 🌺🍃 #امام_شهید https://eitaa.com/Emameshaidd

انسان ناتوان 🔹شب هنگام، سلطانی بسیار خسته بود و می‌خواست بخوابد، اما پشه‌ای سمج مدام روی صورتش می‌نشست و مانع خوابش می‌شد. 🔹سلطان هربار که دستش را بالا می‌برد تا پشه را بزند، پشه می‌پرید و دست سلطان محکم به صورت خودش می‌خورد. 🔹این اتفاق چندین بار تکرار شد و پادشاهی که بر کشوری پهناور حکومت می‌کرد و همه از او حساب می‌بردند، از پس یک پشه کوچک برنمی‌آمد و به خودش سیلی می‌زد. 🔹در همین حال، یکی از بزرگان که از دور شاهد این صحنه بود، رو به یکی از عارفان و دانایان حاضر کرد و پرسید: «حکمت آفرینش پشه با این جثه کوچک و آزاررسان چیست؟» 🔹آن مرد دانا پاسخ داد: «خداوند آن را آفرید تا عجز و ناتوانیِ ستمگران و پادشاهان قدرتمند را به خودشان نشان دهد؛ تا بدانند با همه ادعا و قدرتی که دارند، حریف خردترین مخلوق خدا هم نمی‌شوند.» #حکایت #امام_شهید https://eitaa.com/Emameshaidd

🔹دخترها از درس خوندن تو مدارس مختلط چه احساسی دارند؟ #امام_شهید https://eitaa.com/Emameshaidd

💟داستانی آموزنده سعدی شیرازی نقل میکند: روزی با گروهی از بزرگان در کشتی نشسته بودم. ناگهان دیدیم قایقی که پشتِ سرِ ما حرکت می‌کرد، غرق شد و دو برادر گرفتار گرداب شدند. یکی از بزرگان به مَلّاح( دریانورد، ملوان، ناخدا ) گفت: «این دو نفر را نجات بده؛ برای نجات هر کدام، پنجاه دینار به تو خواهم داد.» مَلّاح بی‌درنگ خود را به آب انداخت. اما تا توانست یکی از آن دو را نجات دهد، برادر دیگر غرق شد و جان باخت. به ملاح گفتم: «ظاهراً عمر آن مرد به پایان رسیده بود؛ برای همین، نجات او را به تأخیر انداختی و برای نجات برادرش شتاب کردی.» ملاح خندید و گفت: «آنچه گفتی شاید تقدیر الهی باشد؛ اما دلیل دیگری هم داشت. روزی در بیابان مانده بودم و درمانده بودم. این مردی که نجاتش دادم، مرا بر شتر خود سوار کرد و از گرفتاری نجاتم داد. اما برادرش در کودکی مرا کتک زده بود و از دست او تازیانه خورده بودم. وقتی هر دو را در آن وضعیت دیدم، دلم بیشتر می‌خواست آن کسی را نجات دهم که روزی به من نیکی کرده بود.» گفتم: «صَدَقَ الله: مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا.» یعنی: «خداوند راست فرموده است: هر کس کار شایسته‌ای انجام دهد، به سود خود اوست و هر کس بدی کند، به زیانِ خودش خواهد بود.» نیکی و بدی انسان، سرانجام به خود او بازمی‌گردد. ممکن است گمان کنیم کارهای ما در گذشته فراموش شده‌اند، اما اثر رفتار انسان گاهی سال‌ها بعد و در جایی که انتظارش را ندارد، به خودش بازمی‌گردد. 🔹سعدی در ادامه، این حقیقت را چنین یادآوری می‌کند: تا توانی درونِ کس مخراش کاندر این راه خارها باشد کارِ درویشِ مستمند بر آر که تو را نیز کارها باشد ✍🏻 یعنی تا می‌توانی دل کسی را نیازار و زخمی در جان دیگری ایجاد نکن؛ زیرا زندگی راهی است که خودت نیز ممکن است روزی از همان خارها آسیب ببینی. و اگر توانایی داری، گرهی از کار انسان درمانده‌ای باز کن؛ چراکه تو نیز در این دنیا بی‌نیاز از یاری دیگران نخواهی بود. 📚گلستان سعدی، باب اول، حکایت 35 #امام_شهید https://eitaa.com/Emameshaidd