میتونم بگم نیم عظیمی از اعتقادات قلبیم به امیدواری.... از بین رفته

بااینکه از دست دادن دوستم برام سخت بود ولی تا الان سرخاکش نرفتم نشد که برم انگار جور نشد ولی دائم تو ذهنم مرور میشه آخرین لحظه ای که دیدمش چی بود آخرین پیامی که بهش دادم چی بود ادمارو میبینم و آخرین خاطره ای که باهاش با اون آدما داشتم یادم میاد

این روزا اتفاق خوب برام نمیوفته بیانش یعنی ناشکری ؟ نمی‌دونم به معنی دعا کردن شک کردم . آدمای بد، خوبن پیشرفت میکنن ظلم میکنن زور میگن حق خوری میکنن سیاست به خرج میدن و آدمای مظلوم مظلوم ترو بدبخت تر میشن

خسته کننده اس تهوع آوره غیر تحمله

دلم میخواد یه مدت هیشکیو نبیبنم با کسی حرف نزنم صدای نشونم

از آدمی مزخرف ضعیف حالم بد میشه یه مشت موجود مزخرف به درد نخور که عرضه ندارن حقشون بگیرن و دائم مورد ظلم واقع میشن اگه قرار به زندگی کثافت وارتون آدمه بدید و همه احمق فرضتون کنن و منگل بازی در بیارید چرا نمی‌میرد

این جور آدما اگه یه بار بمیرن راحت تره میری خاکشون می‌کنی براشون گریه می‌کنی تموم میشه می‌ره نه اینکه هربار براشون دل بسوزنی و بزنی تو سرت از خریت هاشون

لطفاً اگه ضعیف هستید بمیرید

دارم فکر میکنم اون موقع چه حسی داشتم که اینطوری نوشتم

و الان انگار صاحب پیام ناشناس خودم از آینده بودم