تلخه که نه آینده‌ای داریم، نه به چیزی دل‌مون قرصه. حتی نمی‌تونیم پیش‌بینی کنیم چی در انتظارمونه. گذشته رو هم که نگاه می‌کنیم جز اندوه و ترس و حسرت چیزی دستگیرمون نمی‌شه‌. عجیب گیر کردیم تو همین لحظه. عجیب. 𝒃𝒍𝒂𝒄𝒌 𝒉𝒆𝒂𝒓𝒕‌

😂🤦‍♂

چه بامزه

‌از عشق دوم بودن میترسم، از اینکه آدمی که به تو رسیده کنار آدم قبلی تا خرخره عاشق بوده، حالا دیگه هیچی براش نمونده جز تلاش برای بقا. @tarrkhoon; ִֶָ

بی‌وطن ها با تمسخر می‌گن «بچه شیعه»، خیال می‌کنن توهینه؛ اما نمی‌دونن برای ما، این اسم یه افتخاره… آرزومونه بعد از مرگ، با همین عنوان شناخته بشیم و یادمون کنن. . مرتضی🎒 @farsitweets

ویرگوها کل به نظرم بد نیستن، یعنی معمولی‌ان. وقتی بخوان میتونن خیلی مهربون و کمک‌حالِ بقیه باشن، ولی در عین حال خیلی هم عشقِ ریاست و کنترل کردنِ همه‌چی رو دارن. مدام نق میزنن و بقیه رو نصیحت و دعوا می‌کنن ،کنترلِ مامان‌گونه دارن ، اولش شاید به نظرت بیاد چقدر دلسوز و بافکرن و این رفتاراشون بانمک به نظر برسه، ولی بعد از یه مدت می‌فهمی این کارا رو از روی فداکاری انجام نمیدن، بلکه چون فکر می‌کنن همه‌چی رو بهتر از بقیه می‌فهمن و اینجوری رفتار میکنن. به نظر آدم‌های روشنفکر و خوش‌زبونی میان، ولی وقتی بهشون نزدیک میشی میبینی بعضی وقتا اینطوری نیستن.از نظر عاطفی خیلی بچه‌ان. یه و دنبال اینن که با چیزای ظاهری و مادی، خودشون رو به بقیه ثابت کنن و تایید بگیرن. یه نکته دیگه که درباره‌شون فهمیدم اینه که برخورد و قضاوتشون درباره آدم‌ها، خیلی نامحسوس بستگی به جایگاهی داره که برای اون طرف توی ذهنشون چیدن. به خاطر همینم هست که انقدر ایرادگیر و قضاوت‌گرن. خیلیاشون توی خانواده‌های متعصب یا طبقه‌بندی‌گر بزرگ شدن که این موضوع آخرش توی رفتارهای خودشون هم میزنه بیرون. در ضمن خیلی هم حسِ ناامنی دارن و تمام شخصیتشون رو روی زرنگ و توانمند بودن بنا میکنن. حتی بیشتر از کپریکورن ها حرفِ رزومه و موفقیت‌هاشون رو میزنن و کلاً زیاد حرف میزنن تا خودشون رو نشون بدن. البته نمیگم آدم‌های غیرقابل‌تحمل یا بدی هستن، اتفاقاً حضورشون یه جورایی آرام‌بخشه و خیلی رک و صادق و واقعی‌ان که این خودش خیلی ارزشمنده. در کل آدم‌های بی‌خطری‌ان و معمولاً نیتشون خیره، اما خب ، یه جور حسِ برتری‌طلبی نسبت به بقیه دارن.