این یکی از پلان‌هایی است که برای فیلم «رن» (آشوب) طراحی کرده بود. لحظه‌ای که ویرانی هیداتورا را تصویر می‌کند. این نقاشی می‌تواند ویرانی هر کسی باشد. آن قدر که می‌توانم خودم را در آن ببینم. برای من آشوب یکی از سه اثر برتر کوروساواست. فیلمی که اقتباسی‌ست از نمایشنامه شاه لیر اثر شکسپیر. این پلانی که تصویرش را می‌بینید، تقابل جذاب شاه دیوانه و دلقک خردمند است.

در فیلم رویاها، وارد دنیای ‎ون‌گوگ می‌شود. چیزی که واقعا رویای خود کارگردان بوده است.

و این صحنه از یکی از فراموش‌نشدنی‌ترین کاراکترهای عالم سینما، بانو کایدی(با اون ابروهاش).

طبیعتی که در بک‌گراند فیلم‌های کوروساوا است، بخشی از بار حمل داستان را بر دوش می‌کشد. از حرکت گرفته تا بازنمایی دنیای درون کاراکترها. سر فرصت هفت سامورایی را دوباره نگاه کنید و این بار فقط به طبیعت پشت سر کاراکترها توجه کنید. این استوری‌بورد از فیلم رویا را ببینید.

بدون کوروساوا سینما چیزی کم داشت.

وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ.

محاصره‌ات را محاصره کن راه گریزی نیست بازویت افتاد، آن را بردار و دشمنت را بزن که راه گریزی نیست من در نزدیکی‌ات افتادم، مرا بردار و دشمنت را با من بزن که اکنون تو آزادی آزاد آزادی کشته‌ها و مجروحینت، مهمات تواند پس با آن‌ها دشمنت را بزن، راه گریزی نیست هر پاره ما، نام ما را بر خود دارد محاصره‌ات را محاصره کن دیوانه‌وار و دیوانه‌وار و دیوانه‌وار... -محمود درویش

گفت: «خوندن کتاب کسی دیگه که توش خط کشیده خیلی جالبه، انگار دو نفره دارین کتاب می‌خونین. بهت می‌گه کجای متن براش جذاب بوده، سعی می‌کنی از لای اون کلمات خاصی که خط کشیده فکرش رو بخونی و بیشتر بشناسیش.» گفتم: «درسته، من داییم رو با هایلایتر فسفریش شناختم.»