کلام دکتر دانشور در مصاحبه در افق حوزه و دو بحث بعدی خیلی خوب می تونه روشن کننده بحث تکامل و خداباوری باشه

سخنرانی دکتر آزادگان به صورت متن در این مجله ترنم حکمت پیاده شده از ص 276. بحثهای مفید دیگری هم در این مقاله از تکامل آمده است.

آگاهی توهمی فهم‌ناپذیر است مروری بر کتاب «از باکتری تا باخ و بالعکس: تکامل اذهان» نوشتۀ دنیل سی. دنت

دنیل دنت از مشهورترین فیلسوفان زندۀ دنیاست. او بزرگترین نظریه‌پرداز دنیای مدرن را داروین می‌داند و می‌کوشد نظریۀ تکامل و انتخاب طبیعی را در پژوهش‌هایش دربارۀ فلسفۀ ذهن و فلسفۀ آگاهی به‌کار گیرد. آخرین کتاب او که یکی از جنجالی‌ترین نوشته‌های او تا به امروز بوده است، می‌خواهد تکامل را «از باکتری تا باخ» دنبال کند. پروژه‌ای عظیم که تامس نیگل آن را نهایتاً شکست‌خورده می‌داند

دنیل سی دنت

کتاب از باکتری تا باخ

ایان باربور، فیزیک‌دان و متکلم مسیحی، با تحلیل مفصلی نشان می‌دهد که این نظریه، چهار مخاطرة جدی برای کلیسای مسیحی در پی داشته است و به این ترتیب آموزه‌های رسمی مسیحیت را به مبارزه خوانده است؛ یک. این نظریه با ارجاع روند تکامل موجودات به تغییرات تصادفی، حکمت الاهی را در هستی به پرسش می‌گیرد. دو. این نظریه، تصور سنتی اشرف‌بودن انسان را دچار تردیدی جدی می‌کند و با ارجاع نیاکان وی به موجودات ساده‌تر عملاً وی را هم‌سنگ حیوانات قرار می‌دهد. سه. این نظریه با پیش کشیدن تکامل موجودات، در اصول اخلاقیِ ثابت و ارزش‌های دینی رخنه می‌افکند و چهار. این نظریه با ظاهر کتاب مقدس دالّ بر خلقت دفعی موجودات در یک روز، ناسازگار است.[4]

فرازی از مقاله فوق

این اصل کتاب، خدا و تکامل است که در آن مقاله توصیف شده است

داوکینز و تنظیم خانواده، جلوگیری از بارداری به خاطر رفاه اجتماعی بعضی ها پیش گیری از آبستنی را خلاف طبیعت می دانند و از آن منع می کنند. چنین است، کاملا خلاف طبیعت است. مشکل اینجاست که رفاه اجتماعی هم خلاف طبیعت است. فکر می کنم اکثر ما بر این عقیده ایم که رفاه اجتماعی چیز مطلوبی است. اما نمی توان رفاه اجتماعی خلاف طبیع را داشت ولی کنترل زادآوری خلاف طبیعت را نداشت، چون در غیر این صورت نتیجه ی نهایی فلاکتی است بیش از آنچه طبیعت بر ما تحمیل می کند. آن انسان هایی که بیش از حد توان پرورش بچه می آورند، احتمالا در بیشتر موارد بی عقل تر از آنند که بشود اتهام بهره برداری آگاهانه و فرصت طلبانه را به آنها نسبت داد. از نظر من بیشتر باید رهبران و سازمان های پرقدرتی مورد سرزنش قرار گیرند که عمدا آنها را به این کار تشویق می کنند. ژن خود خواه ص 183