هدایت شده از دکتر حمیدرضا مقصودی
بدون شک و با فاصله، بدترین دو سال زندگی ام را با پزشکیان طی کردم. رخدادهایی که تا پیش از این تصورش هم برایم سخت بود. آنقدری که این دو سال، دیگر از راس هرم مازلو، نگاهم را به کف آن تغییر داده ام. به جای آنکه به فلسفه تمدن و عشق و نگاه شاعرانه انسان ایرانی اسلامی بپردازم، نگاهم را پایینتر آوردهام. حتی پایینتر از اقتصاد و معیشت. به امنیت رسیدهام. نگاهم به جان کودک مینابی است که تکههای بدنش را هم نمیتوان یافت. به جلسه تحلیف. به ضاحیه جنوبی بیروت. به جلسه شعام در آن روز کذایی در اول جنگ ۱۲ روزه. به سالن ورزشی لامرد. به خانۀ شهید مهدی که نیمه شب در نزدیکیام منفجر شد. و به آنچه فکر کردنش هم برایم سخت است. به انتهای خیابان کشوردوست. که تا همین چندی قبل مرتب به آنجا میرفتم برای جلساتی درباره اقتصاد. خیابانی که دیگر نیست! چرا که شرف المکان بالمکین. آقایم که دیگر نیست. و من که هستم. با پیراهنی سیاه که ماههاست بر تن دارم.
کاش جان من رفته بود و حداقل یکی از این اتفاقات نیفتاده بود. که می دانم جانم ارزشی ندارد به نسبت هرکدام از اینها. این دو سال دیگر من اقتصاددان نیستم. یک عزادارم. برای سید. برای آقا. برای بچههای مدرسه میناب.
این دوسال کافی بود که پیرمان کند. که ما را از نزدیک قله به نقطه ای برساند که ترسمان این باشد که عباس آقا امشب کدام برنامه را با توییتش خراب میکند. افزایش قیمت نفت را؟ انتقام را؟ حمله را؟ دفاع را؟ بستن تنگه را؟
من این را کوچک شدن خودم میدانم. هرچند بعضی استادانم میگویند ما در مسیر کمالیم و در حال پیشروی. ما به قله نزدیکتر شدهایم و قله به ما. اما شاید آن چه آن ها میگویند ما، من نباشم. نمیدانم.
گاهی مثل خوره میافتد به جانم که نکند من که امام از دست داده هستم، از اصحاب سلیمان صرد هم عقب بمانم. میگویم نکند آنوقت که میگفتن «وای اگر خامنهای حکم جهادم دهد ارتش دنیا نتواند که جوابم دهد»، یک دروغگوی بزدل بودم. خودم را میگویم. لطفا اشتباه برداشت نکنید. نه شما را میگویم نه نیروهای جانبرکف را.
خودم را میگویم. که این دو سال، برایم بدترین سالهای عمرم بود. و آقا مسعود تو را آن دنیا برای این دو سال بازخواست میکنم. اگر تو درست میگویی که آن دنیا اثرات این نوشتارهایم را از حلقومم بیرون میکشی. و اگر من درست بگویم، قطعا از این دو سال نمیگذرم.
☘️ تحلیلهای اقتصادی دکتر حمیدرضا مقصودی
از این مطلب به پایین
تمام احکام انتصاب صادره امروز حضرت آقا رو بخونید.
مهمه. قید داشته باشیم کلام اماممون رو با دقت بخونیم.
کودتای سنگینی در این مملکت، منجر به جنگ و شهادت امام ما شد.
امام بعدی ما هم دور از انظار قرار گرفت.
ما وسط چنین ماجرائی هستيم.
حضور در خیابان رو حفظ و پررنگ کنیم.
مهمترین ابزار بسط یدِ ولیّ زمان ما، همینه.
نگذاريد این مساله حتی تو ذهنتون کمرنگ بشه. ساعتهای حضور رو قیچی نکنید. کمیت و کیفیت حضور رو حفظ کنید. چشم مبارک آقا به این تجمعات هست که میبینید از گوشه و کنار با هر حربه ای چطور بدنبال جمع کردنش هستند.
اینکه این جماعت در هیچ حالتی دست از مذاکره نمیکشند و ناملایمات ناامیدتون نکنه.
همین حضور تاحالا جلوی خیلی از فتنه ها رو گرفته. شاید یک علت اینکه آقا تاکید روی عدم تنازع بموجب اختلافات دارن همینه. ای بسا شیاطین جن و انس دنبال دعوا انداختن بین مردم هستن تا ثابت کنن این تجمعات مخربه و باید تعطیل بشه.
از این فرصت مراقبت کنید مثل یک فرصت اضافه برای سعادت و رستگاری.
نگذارید سرود براش بسازن که آی! هرموقع رهبرمون بگه برین خونه ما میریم. این خیلی غلطه. فکرکنین الان فرمان جنگ داده شده همه تو میدونن الان باید رجز بخونی برای دشمن. تویی که تو میدون اومدی معلومه اگر ولیّ خدا، فرمان بازگشت به خونه بده میپذیری.
چرا باید وسط شمشیر زدن از خونه بخونی؟ اینا غلطهایی هست که انجام دادیم.
مذاکره علی الاصول خطا بود چاه دوزخ بود... هی اومدن گفتن حتی اگر آقا بگن مذاکره، میریم. با همین حرفها آش مسموم مذاکره جاافتاد! نیتشون هم بد نبود اما بلد نبودن این شیوه اثبات ولایت پذیری نیست.
خیابان رو پررنگ کنید. دعوت کنید. رونق بدید. کیفیتش رو با تبیین با شیوه های مختلف بالا ببرید. دمای مطالباتیش رو بالا ببرید. بازم به اهالی صبر و بصر تاکید میکنیم خیابان، شرط لازم و واجب است اما شاید، ناکافی
و خرمشهرها در پیش...
خیابان، پل ولایت است از سقوط در دوزخ فتن آخر الزمان.
مباد که از همین عمل ساده برای یاری فرزند زهرا سلام الله علیها دریغ ورزیم.
لبیک یا امام سیدمجتبی حسینی خامنهای
سلامتی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و نایب برحقشان چهارده صلوات
🚩یالثارات الخامنهای
اللهم عجل لولیک الفرج بحق زینب کبری سلام الله علیها
هدایت شده از اقتصاد فرهنگی (ناجیران)
شهید بهشتی: ملت اگر ببیند عوضی از آب درآمدید با شما همان میکنند که با شاه کردند!
اقْتِصادِفَرهَنگی 🇮🇷
حسینعباسیفر 🇮🇷
هدایت شده از کتابلقمه
من معتقدم امام حسن مجتبی(ع) شجاعترین چهرهی تاریخ اسلام است. میپرسند از علی هم شجاعتر است، از برادرش حسین هم شجاعتر است که در میدانجنگ، آن جنگ خونین، با آن فداکاری عجیب خودش را به کشتن داد؟ بنده معتقدم که گاندیِ آفریقای جنوبی از گاندی هندوستان بمراتب شجاعتر است؛ گاندیای که در آفریقای جنوبی از دستِ دوستانش کتک میخورد _همانهایی که برای خاطر آنها رنج غربت را و رنج مبارزه را تحمل کرده است و به آفریقای جنوبی رفته، چندبار جمع میشوند گاندی را میزنند_ و همیشه زبان اعتراضشان روی گاندی بلند است که تو موجب این سختگیری و مانند اینها شدی، چهرهی این گاندی به نظر من درخشانتر است و شجاعانهتر است از آن گاندیای که گروهها و تودهها در هندوستان به نامش شعار میدهند. بله، شجاعت واقعی این است که انسان بر طبق آنچه مصلحت فکر و ایدئولوژی او است اقدام بکند، اگرچه کسی نفهمد. و امام حسن(ع) حاضر شد خود و نام خود را و وجههی خود را و محبوبیّت خود را میان دوستان نزدیکش، فدای مصلحت واقعی بکند؛
حاضر شد که او را نشناسند، برای اینکه اسلام را بشناسند و اسلام بماند.
#دو_امام_مجاهد
#شش_گفتار_از_آیتالله_خامنهای_مدّظلّهالعالی
#در_تحلیل_مبارزات_سیاسی_حسنین_علیهم_السلام
📚کتابلقمه؛ یه لقمه خوندنی!
@jahad_tabeen_book
هدایت شده از مطهره وافی یزدی🇾🇪🇮🇷
لعنت به اون افراد مطرح و مهم اسلام که در زمان لازم تو را یاری ندادند
لعنت به اون سخنران ها و سردارها لعنت به اون علما و رزمندگانی که تو را در مقابله با ظلم معاویه تنها گذاشتند
و خودشان را از تو داناتر میدانستند و باعث صلح تحمیلی و عدم مبارزه شدند
اما على الاصول نظر تو مهم بود
✍ابوالفضل نبی پور