دوست مشمار آنکه در نعمت زند لاف یاری ُ برادر خواندگی .
دوست آن باشد که گیرد دست دوست در پریشان حالی ُ درماندگی .
روزی میرسد که دیگر نسبت به خیلی چیزها بی تفاوت میشوی؛
نه از بدگوییهای دیگران میرنجی و نه دلخوش به حرفهای عاشقانه هر کسی میشوی؛