eitaa logo
مدیریت سبز دانشگاه فردوسی مشهد
115 دنبال‌کننده
48 عکس
6 ویدیو
0 فایل
فکر و اقدام برای محیط زیست "دانشگاه فردوسی مشهد، یک خانواده، یک دانشگاه سبز" ارتباط با ادمین: @greenfumadmin
مشاهده در ایتا
دانلود
میلاد فرخنده خاتم پیامبران، حضرت محمد مصطفی (ص)، پیام‌آور رحمت و مهربانی، و حضرت امام جعفر صادق (ع)، پرچمدار علم و معرفت، را صمیمانه تبریک و تهنیت عرض می‌کنیم. دفتر دانشگاه سبز دانشگاه فردوسی مشهد https://t.me/FUM_green https://eitaa.com/FUM_green
⚠️ ۴۰ باور غلط محیط‌زیستی 🌳 بیست‌ویکم: اگر به اندازه کافی درخت بکاریم، می‌توانیم تغییرات اقلیمی را متوقف کنیم!‼️
اما واقعیت چیست؟ درختان یکی از مهم‌ترین متحدان طبیعت در مقابله با تغییرات اقلیمی هستند. آن‌ها با انجام فتوسنتز، دی‌اکسیدکربن را از جو جذب و بخشی از کربن را در زیست‌توده و خاک ذخیره می‌کنند. پس چرا نمی‌توانیم فقط با کاشت درخت، مشکل تغییر اقلیم را حل کنیم؟ ماجرا به این سادگی نیست! 🌱 ۱. درختان کربن را جذب می‌کنند، اما ظرفیتشان نامحدود نیست یک درخت در طول رشد خود می‌تواند کربن زیادی ذخیره کند؛ اما میزان جذب کربن به گونه، سن درخت، شرایط آب‌وهوایی، خاک و میزان رشد بستگی دارد. ضمن اینکه درختان جوان معمولاً در مراحل اولیه رشد، نرخ متفاوتی از جذب کربن نسبت به درختان بالغ دارند. 🌍 ۲. کربن ذخیره‌شده همیشه برای همیشه ذخیره نمی‌ماند اگر یک جنگل دچار آتش‌سوزی، خشکسالی، آفت، قطع درختان یا تخریب زیستگاه شود، بخشی از کربن ذخیره‌شده می‌تواند دوباره وارد جو شود. بنابراین کاشت درخت فقط زمانی اثر اقلیمی پایدار دارد که درختان و اکوسیستم ایجادشده بتوانند برای مدت طولانی حفظ شوند. 💧 ۳. هر منطقه‌ای مناسب درختکاری نیست گاهی تلاش برای سبز کردن یک منطقه طبیعیِ بدون درخت می‌تواند حتی به اکوسیستم آسیب بزند. برای مثال، برخی علفزارها، استپ‌ها و زیست‌بوم‌های طبیعی باز خودشان اکوسیستم‌های ارزشمندی هستند و الزاماً قرار نیست به جنگل تبدیل شوند. همچنین در مناطق خشک، کاشت گونه‌های نامناسب می‌تواند فشار بیشتری بر منابع آب وارد کند. 🌳 ۴. حفظ جنگل‌های موجود، بسیار مهم است وقتی یک جنگل طبیعی را حفظ می‌کنیم، فقط چند درخت را نگه نمی‌داریم. از یک مجموعه پیچیده شامل خاک، پوشش گیاهی، جانوران، قارچ‌ها، میکروارگانیسم‌ها و ذخایر کربن محافظت می‌کنیم. به همین دلیل، جلوگیری از تخریب جنگل‌های موجود می‌تواند به اندازه ایجاد پوشش گیاهی جدید، یا حتی در برخی شرایط مهم‌تر باشد. ⚡️ ۵. مشکل اصلی را فراموش نکنیم! درختکاری می‌تواند بخشی از راه‌حل تغییر اقلیم باشد؛ اما نمی‌تواند جایگزین کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای شود. اگر هم‌زمان به انتشار ناشی از سوخت‌های فسیلی ادامه دهیم و فقط با کاشت درخت بخواهیم آن را جبران کنیم، بخش مهمی از مسئله همچنان باقی خواهد ماند. 🔎 پس نتیجه چیست؟ 🌱 درخت بکاریم؟ قطعاً! 🌳 از جنگل‌ها و زیستگاه‌های طبیعی محافظت کنیم؟ حتماً! ⚡️ اما در کنار آن، باید انتشار گازهای گلخانه‌ای را هم کاهش دهیم. درختان می‌توانند بخشی از راه‌حل باشند؛ اما جایگزین کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی و کاهش انتشار نیستند. 💚 گاهی بهترین کاری که برای یک درخت می‌توانیم انجام دهیم، این نیست که یکی دیگر بکاریم؛ بلکه این است که همان درخت و جنگلی را که از قبل وجود دارد، حفظ کنیم. 🌱 ادامه دارد... https://t.me/FUM_green https://eitaa.com/FUM_green
⚠️ ۴۰ باور غلط محیط‌زیستی 💧 بیست‌ودوم: چون آب یک منبع تجدیدپذیر است، پس هیچ‌وقت تمام نمی‌شود!‼️
اما واقعیت چیست؟ آب دائماً در طبیعت در حال گردش است؛ از اقیانوس‌ها تبخیر می‌شود، به شکل باران و برف برمی‌گردد و دوباره وارد رودخانه‌ها، خاک و سفره‌های زیرزمینی می‌شود. پس شاید به نظر برسد که آب هیچ‌وقت تمام نمی‌شود. اما ماجرا به این سادگی نیست! 🌍 ۱. آب وجود دارد؛ اما آب شیرینِ قابل دسترس محدود است بخش بسیار بزرگی از آب کره زمین شور است و بخش قابل‌توجهی از آب شیرین نیز در یخچال‌ها و ذخایر یخی قرار دارد. آنچه برای مصرف انسان، کشاورزی و اکوسیستم‌ها اهمیت دارد، مقدار محدودی از آب شیرین قابل دسترس است. 💧 ۲. تجدیدپذیر بودن به معنی نامحدود بودن نیست آب می‌تواند دوباره وارد چرخه طبیعی شود، اما این چرخه به زمان نیاز دارد. اگر یک سفره زیرزمینی با سرعتی بیشتر از میزان تغذیه طبیعی آن برداشت شود، ممکن است سطح آب آن کاهش پیدا کند و حتی در برخی مناطق با افت شدید ذخایر و فرونشست زمین مواجه شویم. 🌾 ۳. مصرف بیش از حد می‌تواند تعادل را به هم بزند کشاورزی، صنعت و مصرف شهری همگی به آب نیاز دارند. مشکل زمانی ایجاد می‌شود که برداشت آب از یک حوضه یا سفره زیرزمینی، بیشتر از توان طبیعی آن برای تجدید باشد. در چنین شرایطی، حتی منبعی که از نظر طبیعی «تجدیدپذیر» است، می‌تواند از نظر مقدار قابل استفاده برای انسان و اکوسیستم به‌شدت محدود شود. 🌡️ ۴. تغییرات اقلیمی مسئله را پیچیده‌تر می‌کند تغییر الگوی بارش، افزایش دما، افزایش تبخیر و تغییر زمان و شدت ذوب برف می‌تواند در بسیاری از مناطق، دسترسی به منابع آب را دشوارتر کند. بنابراین مسئله فقط مقدار بارش نیست؛ زمان، مکان و نحوه توزیع آب نیز اهمیت دارد. 🌱 ۵. طبیعت هم به آب نیاز دارد تمام آبی که در یک رودخانه یا تالاب جریان دارد، برای مصرف انسان قابل برداشت نیست. رودخانه‌ها، تالاب‌ها، دریاچه‌ها و سفره‌های زیرزمینی بخشی از یک سیستم به‌هم‌پیوسته‌اند و حیات بسیاری از گونه‌ها به حفظ جریان و کیفیت آب وابسته است. 🔎 پس نتیجه چیست؟ 💧 آب تجدیدپذیر است، اما نامحدود نیست. اینکه آب در چرخه طبیعت دوباره تولید می‌شود، به این معنی نیست که می‌توانیم هر مقدار که خواستیم برداشت و مصرف کنیم. 🌍 به‌خصوص در مناطق خشک و نیمه‌خشک، مدیریت منابع آب باید بر اساس ظرفیت واقعی هر حوضه، میزان تغذیه منابع زیرزمینی و نیاز اکوسیستم‌ها انجام شود. 💚 شاید بهتر باشد به جای اینکه بگوییم: ❌ «آب هیچ‌وقت تمام نمی‌شود.» بگوییم: ✅ «آب در چرخه طبیعت باقی می‌ماند؛ اما آب شیرینِ قابل دسترس می‌تواند کمیاب شود.» 🌱 هر قطره‌ای که امروز درست مدیریت می‌کنیم، بخشی از امنیت آبی فرداست. 🌱 ادامه دارد... https://t.me/FUM_green https://eitaa.com/FUM_green
⚠️ ۴۰ باور غلط محیط‌زیستی 📱 بیست‌وسوم: گوشی و وسایل الکترونیکی قدیمی فقط یک زباله معمولی هستند!‼️
اما واقعیت چیست؟ وقتی گوشی، لپ‌تاپ، شارژر یا هدفونمان خراب یا قدیمی می‌شود، ممکن است ساده‌ترین کار این باشد که آن را داخل سطل زباله بیندازیم. اما ماجرا به این سادگی نیست! 🔌 ۱. زباله الکترونیکی فقط «پلاستیک و فلز» نیست وسایل الکترونیکی می‌توانند حاوی مواد و ترکیبات مختلفی از جمله فلزات ارزشمند، فلزات سنگین و مواد شیمیایی باشند. اگر این وسایل به شکل نامناسب دفع یا سوزانده شوند، ممکن است مواد خطرناک وارد خاک، آب یا هوا شوند. 🌍 ۲. دفن کردن، منابع ارزشمند را هم از بین می‌برد یک گوشی یا لپ‌تاپ قدیمی فقط یک وسیله خراب نیست؛ درون آن مقدار کمی از مواد ارزشمند مانند مس، طلا، نقره و سایر فلزات وجود دارد. اگر این وسایل بدون بازیافت مناسب دفن شوند، این مواد از چرخه تولید خارج می‌شوند و برای استخراج منابع جدید، فشار بیشتری به معادن وارد می‌شود. ♻️ ۳. بازیافت زباله الکترونیکی متفاوت است بازیافت یک گوشی یا لپ‌تاپ با انداختن یک بطری پلاستیکی در سطل بازیافت یکسان نیست. زباله‌های الکترونیکی باید به مراکز و فرآیندهای تخصصی منتقل شوند تا بتوان مواد مختلف آن‌ها را به شکل ایمن از هم جدا و بازیابی کرد. 🔋 ۴. باتری‌ها را جدی بگیریم باتری‌های لیتیوم‌یونی که در بسیاری از گوشی‌ها، لپ‌تاپ‌ها و وسایل قابل‌حمل استفاده می‌شوند، نباید همراه زباله معمولی یا در سطل بازیافت خانگی قرار بگیرند؛ زیرا در صورت آسیب یا فشرده شدن می‌توانند خطر آتش‌سوزی ایجاد کنند. بهتر است باتری‌ها و وسایل دارای باتری را طبق برنامه‌های جمع‌آوری و دستورالعمل‌های محلی دفع کنیم. 🛠️ ۵. بهترین زباله الکترونیکی، وسیله‌ای است که دیرتر دور انداخته شود قبل از اینکه وسیله‌ای را کنار بگذاریم، شاید بتوانیم: 🔹 تعمیرش کنیم 🔹 ارتقا دهیم 🔹 برای مدت بیشتری استفاده کنیم 🔹 به فرد دیگری بدهیم 🔹 یا آن را برای بازیافت تخصصی تحویل دهیم هرچه عمر مفید یک وسیله را بیشتر کنیم، نیاز به تولید وسیله جدید و مصرف منابع اولیه نیز کاهش پیدا می‌کند. 🔎 پس نتیجه چیست؟ 📱 گوشی قدیمی فقط «یک وسیله بی‌استفاده» نیست. هم می‌تواند منبعی از مواد ارزشمند باشد و هم در صورت دفع نادرست، به یک منبع آلودگی و خطر تبدیل شود. 💚 پس دفعه بعد که خواستیم یک وسیله الکترونیکی قدیمی را دور بیندازیم، قبل از سطل زباله معمولی، به یک سؤال فکر کنیم: ❓ آیا می‌توانم آن را تعمیر، استفاده مجدد یا به یک مرکز جمع‌آوری زباله الکترونیکی تحویل بدهم؟ 🌍 تکنولوژی وقتی پایدارتر می‌شود که فقط هوشمندانه تولید نشود؛ هوشمندانه هم مصرف و دفع شود. 🌱 ادامه دارد... https://t.me/FUM_green https://eitaa.com/FUM_green
🌱 از اینجا شروع شد... 📸 گزارش تصویری اولین روز آماده‌سازی غرفه دانشگاه سبز در نمایشگاه EXPO هفدهمین المپیاد فرهنگی‌ورزشی دانشجویان دختر دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی کشور روزی پر از تلاش و انرژی بچه‌ها برای آماده‌کردن غرفه و شروع یک مسیر سبز. 💚🌱 https://t.me/FUM_green https://eitaa.com/FUM_green
⚠️ ۴۰ باور غلط محیط‌زیستی 🔋 بیست‌وچهارم: خودروهای برقی به‌خاطر باتری‌هایشان، در نهایت از خودروهای بنزینی آلاینده‌ترند!‼️
اما واقعیت چیست؟ یکی از انتقادهای رایج درباره خودروهای برقی این است که تولید باتری آن‌ها به انرژی و مواد معدنی زیادی نیاز دارد؛ بنابراین بعضی‌ها نتیجه می‌گیرند که یک خودروی برقی در تمام طول عمرش، آلودگی بیشتری از یک خودروی بنزینی ایجاد می‌کند. اما ماجرا به این سادگی نیست! ⛏️ ۱. تولید باتری واقعاً اثر محیط‌زیستی دارد ساخت باتری‌های لیتیوم‌یونی به استخراج و فرآوری موادی مانند لیتیوم، نیکل، گرافیت و در برخی باتری‌ها کبالت نیاز دارد. این فرآیندها می‌توانند با مصرف انرژی و آب، تخریب زیستگاه‌ها و انتشار گازهای گلخانه‌ای همراه باشند. پس خودروهای برقی «بدون اثر محیط‌زیستی» نیستند. ⚡️ ۲. اما داستان فقط به زمان تولید ختم نمی‌شود برای مقایسه خودروهای برقی و بنزینی باید کل چرخه عمر را بررسی کنیم: از استخراج مواد اولیه و ساخت خودرو گرفته تا تولید یا مصرف انرژی، تعمیر و نگهداری و در نهایت بازیافت یا دفع قطعات. خودروی بنزینی نیز برای تولید و استفاده، به استخراج، پالایش و انتقال سوخت‌های فسیلی نیاز دارد و در طول استفاده، به‌طور مداوم گازهای گلخانه‌ای و آلاینده‌های ناشی از احتراق تولید می‌کند. 🌍 ۳. تفاوت مهم در مرحله استفاده است خودروی برقی هنگام حرکت، احتراق سوخت و انتشار مستقیم گازهای خروجی از اگزوز ندارد. البته برق مورد نیاز آن باید در جایی تولید شود؛ بنابراین میزان انتشار غیرمستقیم آن به منبع تولید برق بستگی دارد. هرچه شبکه برق از منابع کم‌کربن بیشتری استفاده کند، مزیت اقلیمی خودروهای برقی بیشتر می‌شود. 🔋 ۴. باتری فقط یک‌بار ساخته می‌شود، اما سوخت مرتب مصرف می‌شود یک خودروی بنزینی در طول عمر خود بارها و بارها به سوخت نیاز دارد. در مقابل، باتری خودرو برقی در زمان تولید، بخش قابل‌توجهی از اثرات اولیه را ایجاد می‌کند، اما پس از آن خودرو در طول استفاده نیازمند سوزاندن سوخت فسیلی نیست. به همین دلیل، در بسیاری از شرایط، انتشار اولیه بیشترِ خودروی برقی می‌تواند در طول زمان جبران شود. ♻️ ۵. سرنوشت باتری هم مهم است باتری‌های خودروهای برقی لزوماً پس از پایان عمر خودرو بی‌ارزش نمی‌شوند. بسته به شرایط، می‌توان از باتری‌ها برای کاربردهای دیگر استفاده کرد و سپس برخی مواد ارزشمند آن‌ها را بازیابی و وارد چرخه تولید کرد. این موضوع می‌تواند نیاز به استخراج مواد اولیه جدید را کاهش دهد. ❗️اما یک نکته مهم: اینکه یک خودرو برقی از نظر اقلیمی عملکرد بهتری داشته باشد، به این معنی نیست که «هر خودروی برقی همیشه بهترین انتخاب محیط‌زیستی است». اندازه خودرو، وزن باتری، منبع برق، طول عمر خودرو، میزان استفاده و حتی گزینه جایگزین، همگی اهمیت دارند. 🚲 اگر یک سفر را بتوان با دوچرخه، پیاده‌روی یا حمل‌ونقل عمومی انجام داد، حتی یک خودروی برقی هم لزوماً بهترین گزینه نیست. 🔎 پس نتیجه چیست؟ ❌ «باتری دارد، پس از خودروی بنزینی آلاینده‌تر است» یک نتیجه‌گیری ساده‌انگارانه است. ✅ برای مقایسه درست، باید کل چرخه عمر خودرو و شرایط واقعی تولید انرژی را بررسی کنیم. خودروهای برقی راه‌حل تمام مشکلات محیط‌زیستی نیستند، اما در بسیاری از شرایط می‌توانند انتشار گازهای گلخانه‌ای و آلودگی هوای ناشی از حمل‌ونقل را کاهش دهند. 💚 آینده حمل‌ونقل فقط «برقی کردن خودروها» نیست؛ بلکه کاهش سفرهای غیرضروری، توسعه حمل‌ونقل عمومی، پیاده‌محوری، دوچرخه‌سواری و استفاده هوشمندانه از فناوری‌های پاک است. 🌱 گاهی سبزترین خودرو، خودرویی نیست که موتور سبزتری دارد؛ بلکه خودرویی است که اصلاً مجبور نیستیم با آن سفر کنیم! 🌱 ادامه دارد... https://t.me/FUM_green https://eitaa.com/FUM_green
⚠️ ۴۰ باور غلط محیط‌زیستی ♻️ بیست‌وپنجم: اگر پلاستیک را بازیافت کنیم، دیگر مشکل پسماند حل شده است!‼️
اما واقعیت چیست؟ وقتی درباره کاهش آلودگی پلاستیکی صحبت می‌کنیم، معمولاً اولین راه‌حل که به ذهنمان می‌رسد «بازیافت» است. اما آیا بهترین کار این است که یک محصول پلاستیکی را فقط یک‌بار استفاده کنیم و بعد آن را بازیافت کنیم؟ ماجرا به این سادگی نیست! 🔄 ۱. بازیافت، اولین قدم نیست! در مدیریت پسماند، یک اصل مهم وجود دارد: اول کاهش مصرف، بعد استفاده مجدد و در نهایت بازیافت. یعنی اگر بتوانیم از ابتدا یک محصول غیرضروری را مصرف نکنیم، معمولاً بهتر از این است که آن را مصرف کنیم و بعد برای بازیافت بفرستیم. 🥤 ۲. استفاده مجدد چه زمانی بهتر است؟ اگر یک محصول پلاستیکی برای استفاده چندباره طراحی شده باشد و بتوان آن را ایمن، بهداشتی و بدون کاهش قابل‌توجه کیفیت بارها استفاده کرد، استفاده مجدد می‌تواند از تولید یک محصول جدید و سپس بازیافت آن جلوگیری کند. برای مثال، یک بطری یا ظرف بادوام که برای استفاده چندباره طراحی شده، می‌تواند جایگزین تعداد زیادی محصول یک‌بارمصرف شود. ♻️ ۳. اما هر پلاستیکی را نباید بارها استفاده کرد! این نکته بسیار مهم است. یک محصول یک‌بارمصرف لزوماً برای استفاده طولانی‌مدت طراحی نشده است. گرما، خراش، فرسودگی و نوع ماده غذایی می‌توانند در مناسب بودن یک ظرف برای استفاده مجدد نقش داشته باشند. بنابراین «استفاده مجدد» زمانی انتخاب خوبی است که محصول اصلاً برای این کار طراحی شده باشد. 🧪 ۴. بازیافت هم محدودیت دارد پلاستیک برخلاف تصور عمومی، همیشه و به‌طور نامحدود قابل بازیافت نیست. فرآیند بازیافت می‌تواند به انرژی، آب، تجهیزات و سیستم جمع‌آوری و تفکیک مناسب نیاز داشته باشد. همچنین همه انواع پلاستیک‌ها به یک اندازه قابل بازیافت نیستند و برخی محصولات به دلیل ترکیب مواد، آلودگی یا کیفیت پایین، ممکن است بازیافت دشوارتری داشته باشند. 🌍 ۵. پس بازیافت بی‌فایده است؟ اصلاً! بازیافت همچنان یکی از ابزارهای مهم مدیریت پسماند است و می‌تواند باعث شود مواد ارزشمند دوباره وارد چرخه تولید شوند و نیاز به استفاده از مواد اولیه جدید کاهش پیدا کند. اما مشکل زمانی ایجاد می‌شود که فکر کنیم: ❌ «هرچقدر بیشتر مصرف کنیم، اشکالی ندارد؛ چون بعداً بازیافتش می‌کنیم!» این همان چیزی است که به آن توهم بازیافت می‌توان گفت. 🔎 پس کدام بهتر است؟ اگر یک محصول غیرضروری است: 🥇 نخریدن و کاهش مصرف ⬇️ 🥈 استفاده مجدد از محصول مناسب و بادوام ⬇️ 🥉 بازیافت در صورت امکان ⬇️ 🚮 و در نهایت دفع مناسب 💚 بنابراین پاسخ این سؤال که: ❓ «استفاده مجدد بهتر است یا بازیافت؟» این است: اگر محصول برای استفاده مجدد طراحی شده باشد و بتوان آن را به‌صورت ایمن و مؤثر چندبار استفاده کرد، معمولاً استفاده مجدد گزینه بهتری از مصرف یک‌باره و سپس بازیافت است. اما اگر محصول برای یک‌بار مصرف طراحی شده یا استفاده مجدد از آن مناسب نیست، بازیافت صحیح می‌تواند گزینه بهتری برای پایان عمر آن باشد. 🌱 در واقع، سبزترین انتخاب همیشه «بازیافت بیشتر» نیست؛ گاهی بهترین کار این است که اصلاً چیزی را وارد چرخه پسماند نکنیم. ♻️ کمتر مصرف کنیم، بیشتر استفاده کنیم و هرآنچه باقی ماند، درست بازیافت کنیم. 🌱 ادامه دارد... https://t.me/FUM_green https://eitaa.com/FUM_green