پس بهتر است خیلی مراقب بود ؛ در مواجهه با نامحرم، انسان های بزرگی از راه به در شدند که سال ها عبادت خدارو میکردند، چه برسه به ما که نه تنها زمینهٔ تقوا نداریم بلکه پیش زمینهٔ گناه رو هم داریم..

شاید یکی بگه بابا من صدها بار مطالبِ مذهبی و اخلاقی خوانده ام و دیگه حوصله ام نمیکشه، بله صدها بار خوانده ای اما نتیجه و خیرش همین بوده که میگید بابا ولش کن خیلی خوانده ام ...!!

خب غذا رو هم امروز نوش جان کردید، دیگه فردا غذا نخور ،مگه میشه..؟ معنویات غذای روح انسان است، لحظه به لحظه نیاز دارد این روح تا تغذیه بشود ازموعظهٔ الهی،..

انسان درست زمانی به گناه می افتد که از یاد خدا و اهل بیت غافل میشود، پس یعنی باید هرلحظه به یاد خدا بود.. یکی بر میگرده میگه : من همیشه به یاد خدا هستم، خوب باشه هستید، نمازت در چه وضعی هست..؟؟

چشم و دلت در چه حالی است..؟ زبانت در چه شرایطی هست..؟ رفتار و کردارت در چه مسیری هست؟؟

بله کسی که به یاد خدا هست قطعا مراقب این موارد هست که نمازش تَرک نشه، چشم و دلش جاهای گناه نجنبه، زبانش نیش نزنه و ..... این است ملاک به یاد خدا بودنِ ، نه به خاطر آوردن خدا..🧑‍🦯

ماشین از بنزین، گاز، یا برق تغذیه میشه، شکم موجودات از انواع غذاها تغذیه میشه، اما تفکراتِ مغز و هوس های دل انسان درست از جایی تغذیه و ساخته میشه که باهاش در ارتباطه..!

شوخی با نامحرم ، وقت گذرانی با نامحرم .. تغذیه مناسبی برای مغز و دل نیست،.. چرا که غذای مغز و دل نور است..، و جز خدا و اهل بیت نور دیگری در این عالم نیست...

هرچیزی که انسان رو از یادِ خدا دور بکنه دَجال است شیطانِ مجسم است،.. از کارها و‌سخنانِ بی فایده گرفته تا هم‌صحبتی با نامحرم و شوخی با او ..

قصدم جسارت به کسی نیست.. جوانی آمدخدمت پیامبر ، که یا رسول الله نصیحتی برای من بفرمائید که خیرِ دنیا و آخرت در آن باشد ؛ حضرت به آن جوان فرمودند : یکی از اسرار را برایت می گویم که اگر گوش دادی عاقبت بخیر می شوی،فرمودند:

هرگاه تصمیم گرفتی صحبت بکنی، کاری انجام بدهی، عملی مرتکب بشوی، اول به سرانجام و آخرِ آن کار فکر کن؛ اگر سرانجامش رضایت الهی رو‌ در بر داشت حتما انجام بده، اما اگر سرانجامش رضایت خدا نبود، آن کار، آن صحبت، آن عمل را انجام نده،..

حالا ما ببینیم چه صحبت ها وچه کارهایی داشتیم که رضایت خدا در آن نبود..؟ بیچاره شده ایم،غفلت کرده ایم..