یعنیا شعر که میخونم یا میگم هم حس رهایی و خوشحالی خاصی داره هم یه حس غم انگیز آشنا...اصلا یه حال و هوای عجیبیه...هیچوقت همچین حسی نسبت به شعر نداشتم
من فقط میتونم از دور به تو نگاه کنم در حالی که چشم تو قفل رو یکی دیگه ست
از یه کتاب رندوم
اگر همه چیز از بین برود و او بماند،من همچنن خواهم بود؛اما اگر همه چیز بماند و او از بین برود جهان به یک غریبه بی معنا برای من تبدیل خواهد شد.
امیلی برونته