برای تویی که از صبر کردن خسته شدی ... این روز ها صبر ‌کردن شده بخش بزرگی از زندگیمون،مخصوصا وقتی خیلیامون بین خشم،ابهام‌ و ناتوانی گیر کردیم اما مسئله فقط صبر کردن نیست،*مسئله اینه که چطور صبر میکنیم*. صبر میتونه به دو شکل تجربه بشه و دونستن تفاوتش مهمه،چون برای کسی که تو این موقعیت گیر افتاده، صبر منفعلانه یک تله است ..‌. و صبر فعالانه شبیه یک ابزار نجات. صبر منفعلانه اون حالتیه که انگار زخمی هستیم و فقط دست روی دست گذاشتیم ،نه زخم رو میبندیم و نه ازش مراقبت میکنیم فقط امیدواریم خودش خوب بشه توی این صبر ‌،آدم رنج رو میریزه توی خودش و کم کم به این میرسه که [کاری از من ساخته نیست] اینجا صبر با تسلیم شدن اشتباه گرفته میشه صبر فعالانه اما وصل بودن به زندگیه ،یعنی سختی و زمان بر بودن شرایط رو میبینم ولی دست روی دست هم نمیذارم،محدودیت ها رو میپذیرم و توی همون محدودیت دنبال قدم های کوچیک میگردم با صبور بودن قرار نیست خشم و اندوه مون رو نادیده بگیریم،اتفاقا اجازه بدیم این هیجان ها تجربه بشن. وقتی توی صبر منفعلانه میمونیم،کینه و رنجی که داریم تجربه میکنیم آروم آروم جمع میشه و ممکنه بعدتر به شکل های آسیب زا خودشو نشون بده مثل درد های جسمی،پرخاشگری ناگهانی و.... در زمان هایی مثل الان چیزی که بیشتر از همه بهش نیاز داریم (زنده موندنه) زنده موندن آرزو هامون،تلاش هامون و امیال و خواسته هامون. صبر فعالانه تلاشیه برای حفظ (زندگی).😊 ✍️ریحان جعفری زاده https://eitaa.com/Family_Studies_ASMU https://eitaa.com/EC_ASMU