با سلام و خداقوت خدمت شما بزرگوار🌹 من شخصیتم طوری هست که لحن صدای پایینی دارم و هنگام صحبت در بیشتر مواقع باید حرفم رو چند بار تکرار کنم واسه طرف مقابل که این امر باعث میشه به حرفام توجه نشه بخصوص واسه فرزندم که حتما باید صدامو بالا ببرم تا به حرفم توجه کنه و چیزی که ازش میخوام رو رعایت کنه که واسم آزاردهنده است دوم اینکه در بسیاری از مواقع زمانی که از روی صمیمیت با برخی افراد صحبت میکنم احساس میکنم که طرف فکر میکنه که من بهش طعنه میزنم یا اینکه دارم از خود تعریف میکنم درصورتی که اصلا همچین نیتی ندارم در مقابل برای خودم هم زیاد پیش میاد که برداشت بدی از صحبتای دیگران پیدا کنم به این شکل که مدام در برخوردام احساس میکنم بهم توهین میشه یا طعنه یا تمسخر صورت میگیره واسه همین بعد از ارتباطام مدام ذهنم مشغول برداشت های بدی میشه که از صحبتای دیگران پیدا میکنم که خودش باعث رنجش زیادم از طرف مقابل میشه، ممنون میشم راهنمایم کنید که چطور ذهنم رو از این افکار منفی خالی کنم🌺

با سلام خدمت استاد بزرگوار بنده خیلی احساساتم تو صدامه یعنی اگه خوشحال بشم یا ناراحت یا هیجان داشته باشم وقتی می خوام صحبت کنم کلامم همراه با بغضه چه کاری می تونم برای این ضعفم انجام بدم که کمک کننده باشه یا چطور کنترلش کنم؟ با تشکر اجرتون با حضرت فاطمه(س)انشاالله

سلام استاد. خدا قوت. من همیشه سعی کردم که سکوت کنم چون واقعا فن بیان پایینی دارم و همین باعث شده همیشه یه بغضی در گلوم احساس کنم و بیشتر وقتها از حرف زدم پشیمون شدم.حتی از خودم هم دفاع نمیکنم. به خاطر همین هم بیمار شدم .

سلام استاد،وقتتون به خیر. درخواست های خودمون رو از همسرمون با چه بیانی داشته باشیم که غالبا موثر واقع بشه؟ ممنون.