سلام استادبزرگوار من توی کلامم خیلی سعی میکنم لحنم جوری باشه که طرف مقابل بدونه باهاش راحت وصمیمیم ولی همیشه نتیجه عکس داده😬نمیتونم باطرف مقابل ارتباط برقرارکنم...حس میکنم لحنم خشکه وچیزی برای گفتن ندارم

سلام بنده خانم ۳۳ ساله و متاهل هستم دو سوال دارم. اول اینکه : بنده طبعم صفرا سودا است و همسرم دموی صفراوی هستن. کلا هم بنا به طبعم و هم تربیت و روحیات مادرم کمی محکم و تند صحبت میکنم. در زندگی مشترکم خیلی سعی میکنم ملایم باشم اما گاهی واقعا نمیتونم. بخصوص اینکه همسرم به شدت در کلام و لحن واژگان طرف مقابلش با دقت هست و خیلی زود بهش برمیخوره. الان در این کارگاه بسیاری از مشکلات خودم را فهمیدم اما ایشون در ادبیات و کلام خیلی ایراد میگیره یا مثلا بعد از هر حرف یا انتقادی هر حرفی من میزنم ایشان میگویند توجیه میکنی و عصبی میشوند در حالی که از نظر خودم توجیه و نبوده. در این موارد چکارکنم؟ دوم اینکه در نحوه تربیت بچه ها نیز نباید محکم و آمرانه صحبت کنم؟ لطفا در مورد صحبت والدین با بچه ها(دختر، پسر) بیشتر توضیح بفرمایید. ممنون از مباحث بسیار مفیدی که رایگان در اختیار ما می گذارید. لطفا نوع کلام و لحن را در دعوا و اختلاف نظر همسران بخصوص زمانی که حق با خانم هست ولی پذیرفته نمیشه بیان بفرمایید. ممنون

سلام و خدا قوت و تشکر بابت دوره فن بیان اگر کسی بر اثر غلبه صفرا سرعت لحنش تند شده باشه با همون درمان غلبه لحنش درست میشه؟ اگر بر اثر غلبه نباشه و به خاطر طبع سودا صفرا باشه چی راهکاری داره؟

سلام علیکم خداقوت بنده خانمی ۲۶ ساله و مجرد هستم در حوزه تدریس و اجرای برنامه ها الحمدلله فن بیان خوبی دارم ولی متأسفانه در حوزه کار شخصی و بیان مطالبات خیلی دچار مشکل هستم خیلی تند واکنش نشون میدم، صدام میره بالا و خیلی زود بغض میکنم و گریه... این موضوع آزار دهنده هست برام