🔳نقد پسر دلفینی ۱ 00:00 مقدمه 02:52 بررسی مضمون انسان حیوان‌انگاری که با شدت زیادی در اثر تبلیغ می‌شه 04:29 ترویج تقدس انگاری حیوانات و نکشتنشون که بی‌خوده 05:50 قهرمان به واسطه‌ی پسر «دلفینی» بودنش قهرمان می‌شه، یعنی یه ابرقهرمان اومانیست 07:15 بررسی رقاصی دختران و بحث اخلاق 08:48 پروپاگاندای سیاسی اثر احتمالا بهانه‌ی بودجه گرفتن بوده؛ نمادگرایی ضد امریکاییش هم که در اثر اصلا بروز نداره جز چند عنصر مبهم 10:12 اثر به شدت اسطوره‌گرا و مشرکانه‌ست، از دیالوگ گرفته تا تصویر سازی از یه پیر زن جادوگر و حکیم 12:44 ناهید مادر پسر دلفینی، رسما یه خدای مشرکانه‌ست 16:29 جمع‌بندی و نتیجه‌گیری پ.ن: در مورد کلمه‌ی دلفین به اشتباه عرض کردم که اخر کلمه e داره، بعدا که مراجعه کردم دیدم نه املاش درست هست. دوستان هم که هیشکی نگفت خودم سوتی رو کشف کردم :) 🖌️نقد فیلم داخلی @Filmosophy2

رقاصی دختران و نوازندگی با حضور ناخدا. رقاصی دختران با جهان فلسفی فیلم سازگار بوده و جزو مناسک اقوام مشرک است

جزیره‌ای اسطوره‌ای که محل آرامیدن ناهید است

تصویری جذاب و اسطوره‌ای از ناهید

جادوگر ماجرا که حرف‌های حکیمانه می‌زند

پسر دلفینی ابرقهرمانی که چون خوی حیوانی دارد از قصه گره گشایی می‌کند

ناهید به مثابه یک خدا پسرش که منجی است را زنده می‌کند

ابرقهرمان برهنه همچون آدم در نقاشی میکل آنژ به خدای مادی و انسان‌گونه متصل می‌شود. این سکانس مهم پایانی، بازگویی روایت مشرکانه‌ی رنسانس از خدای عبری در قالب اساطیر ایرانی است انیمیشن بعدی، فیلشاه