🔳جمع‌بندی نقد ساهره ▪️00:00 بررسی اجمالی فرم اثر ▪️02:36 ورود به محتوا؛ سبک زندگی و اخلاق اثر سکولار و نسبیه. روابط نامشروع رو عادی‌سازی می‌کنه ▪️06:40 آیا درون فیلم با چند تا نماز نشون دادن، محتوای اسلامی ایجاد می‌شه؟ مقایسه‌ی محتوای اصلی پدرخوانده با ساهره ▪️08:35 دیالوگ‌های شبه مذهبی اثر در کنار دیالوگ‌های لاییک، نقض می‌شه ▪️10:30 سکانس‌های نماز و شاهچراغ هیچ نقشی در درام ندارن. برخلاف فصل اول سریال پایتخت ▪️13:40 مدیرانی که سه تخصص اسلام‌شناسی، غرب‌شناسی و شناخت سینما رو ندارن، خروجی‌هاشون پوچ و بی‌خوده ▪️14:55 ظاهرا ساهره نتیجه‌ی نوشتن یه داستان سکولار و بعد اسلام‌مالی کردن اثره ▪️15:15 آیا اثر مرگ‌آگاهی رو جا می‌ندازه، چنانکه شعارشو می‌داد؟ مقایسه‌ی محتوای عجیب اثر نسبت به مرگ با مردم کف خیابون و بعضی فیلمای هالیوودی ▪️17:40 جمع‌بندی و نتیجه‌گیری 🖌️نقد فیلم داخلی @Filmosophy2

🔳نیازمند تحول اساسی هستیم ▪️یه سری متن نوشتم راجب قسمت اول #سریال روشنایی شب، که دیدم ظلم به سینماست که بخوام دقیق حتی نقد یک قسمتشو بنویسم! چیزی به نام هنر در اثر وجود نداره و با تصاویری ناهمگون از یه عده آدم پلاستیکی طرف هستیم ▪️فقط همین یه سکانسو ببینین، امنیتی‌های ایران دنبال سوژه هستن، بعد یکی از مردان گروه یه شوخی بی‌مزه می‌کنه، بعد کات می‌زنه به رییسشون که یه زنه‌ست و چادریه، بعد به شکل مبتذلی زنه می‌گه «بی‌مزه»! اون یکی هم انگار که جمع دختر پسرای دوازده ساله‌ست، می‌گه بچه‌ها بسه دیگه ▪️والا منی که عمری بین آدمای سکولار بزرگ شدم تا حالا ندیدم یه خانوم محترم (حتی بی‌دین) در حضور مردای دیگه و با یه مرد غریبه، اینجوری صحبت کنه و با مردای نامحرم شوخی کنه. صمیمیتی که از این دیالوگ میاد بیرون، ناخودآگاه منو یاد یه سری تایلندی می‌ندازه که هر مردی رو توی خیابون می‌بینن، انگار صد ساله می‌شناسنش. نمی‌دونم چادر سر کردن به شخصیتای زنی که ذره‌ای #حیا ندارن چه منطقی داره ▪️استاد مستغاثی فرموده بودن سینمای ورشکسته‌ی ایران باید تعطیل بشه و جز این راه حلی نداره. راستشو بخواین صداسیما هم داره سرنوشتی مشابه #سینما پیدا می‌کنه. هر چند در یک شاهکاری مثل سریال هشت پا، هم حیا دیدیم، هم زن محجبه دیدیم، هم قهرمان دیدیم. اما آثار خوب صداسیما نباید گند بودن اینا رو توجیه کنه 🖌️نقد فیلم داخلی @Filmosophy2

نقد سریال بیگانگان قسمت اول سکانسی طوفانی و جذاب داره در شروع کار. به شکل عجیبی خوب دراومده، لگد اسلحه‌ها، اصابت گلوله به بدن‌ها و خونی که می‌پاشه و افکت صوتی که گذاشته روی شلیک‌ها و البته افکت بصری که موقع برخورد تیر هست، موسیقی مناسب، سکانسو کش نمی‌ده و دیالوگ در حداقل ممکنه. باریکلا بلافاصله بعد سکانس جنگی، می‌ره وارد معضل اقتصادی می‌شه و شخصیت رییس کارخونه (کمالی) رو معرفی می‌کنه. بعد می‌ره سراغ بچه‌ی طرف که پزشکه و سر کلاسه، اینجا هم امیرحسین صدیق رو سریع و با رتیم بالا مشخص می‌کنه. دیالوگ‌ها هم عالیه بازیگرام که توپن باریکلا بعدم می‌زنه به بحثای خونوادگی و روابط بین خونواده و داماد و رابطه‌ی عاشقانه بین زن و شوهر و... . این یعنی هنرمندی فیلمنامه نویس و البته کارگردان و باقی عوامل که در نصف یه قسمت چندین حس متضاد رو منتقل می‌کنه، یعنی فیلمنامه پر و پیمونه و در اجرا هم اثر رو خوب دراوردن باریکلا خوشم اومد یه مهناز افشار جدید هم معرفی شد XD هم قلاب انداخت و جذابیتش رو نشون داد، هم کل ادامه‌ی قسمتا که ترکیبی از اکشن و مقاومت و عاشقانه و خونوادگیه رو در یه قسمت به ما نشون داد. همه چی از موسیقی تا دوربین میزون و مطلوب قسمت دوم بعد از اینکه در قسمت قبلی خونواده شکل گرفت، حالا «با محوریت خونواده» می بینیم که چالش اصلی شخصیت فیلم مشخص می‌شه، اینکه باباش وام گرفته و بهش چیزی نگفته. باعث و بانی مشکل چیه؟ تحریم! باریکلا، بدون اینکه خونواده رو متهم کنه کشمکش ایجاد کرد چه زیبا نشون می‌ده که به خاطر عشقش طرف می‌خواد بره عراق و به این بهانه می‌خواد وارد ماجراهای مقاومت بشه. فیلم ملی یعنی این مادر ماجرا به همسرش می‌گه از پسرت (که سی سالشه) عذرخواهی کن که جلوی پدرزنش خرابش کردی، این خیلی مهمه که روی انتخاب پسرش که سنشم زیاده تاکید بشه. این با اون لیبرالیسم غربی فرق داره که می‌گه بچه تینیجر هر کاری بکنه، پدر نباید دخالت کنه یه طنز خوبی داره توی دیالوگا که خیلی خوبه داستان هم به شدت پر تعلیقه، کارگردانی عالی. موسیقی چون فضای خونوادگی فعلا غلبه داره تاثیر آنچنانی نداره مجموعا خیلی خوب بود و کاری که باید رو به درستی انجام داد

🔳هنر یعنی جزئیات! ▪️این تیکه از یه سکانس از #سریال بیگانگان رو نگاه کنین، حتی یه سکانس کامل نیستا، یه بخش از سکانسه. دارن با ماشین توی عراق حرکت می‌کنن، چیز عجیب و غریبی هم نیست دیگه، ولی فیلمساز می‌خواد حس و حال جنگ رو منتقل کنه ▪️برای همین از پی اُ وی دختره به ما نشون می‌ده که از دور یه ماشین هست، همزمان دیالوگای راننده میاد که می‌گه جدیدا این ماشین بمبارون شده و بعدش هم کات می‌زنه به صورت دختره، چرا؟ چون می‌خواد حس ترس رو به ما منتقل کنه که هر لحظه ممکنه اینا هم منفجر بشن ▪️خوب #فیلمساز می‌تونست ماشین رو نشون بده و رد بشه، اما یه دفعه صدای ناله و ضجه می‌شنویم که خیلی ناراحت کننده‌ست. یه افکت صوتی جذاب و متناسب با موقعیت هستش که می‌تونست نذاره، چون یه چیز کناره و جزئیه ▪️اما هنر یعنی همین جزئیات! زمانی مخاطب شیفته‌ی یه اثر #هنری می‌شه که این جزئیات رو در اثر به صورت پر تکرار ببینه، یعنی همه‌ی سکانسای مهم پر از این جزئیات باشه. باریکلا به فیلمساز که تنبلی نکرده و حتی در بخشی از سکانسی که می‌تونست صرفا با دیالوگ جمعش کنه، با استفاده‌ی مناسب از دوربین، تدوین و افکت صوتی تونست حس ترس رو ایجاد کنه و در سی ثانیه فضای جنگی رو از دید یه دختر بسازه 🖌️نقد فیلم داخلی @Filmosophy

قسمت سوم: روابط عاشقانه و خونوادگی به خوبی توی فیلم محوریت داره باریکلا. کارگردانی خیلی خوبه و مشخصه فیلمساز خوب فکر کرده روی نمابندی اثر چقدر جالب، نویسنده حواسش بوده که نیت اینا برای رفتن اگر صرفا عشق طرف باشه بی‌حرمتیه و زشته. اما فیلمساز از زبون افغانیه می‌گه این شخص رو کمکش کن که بره همین عشق به زنش بهانه می‌شه که آدم بشه. این فرق یه نویسنده‌ی با سواد و الهی با دیگرانه که به بهانه‌ی مقاومت نمیاد داستان عاشقانه‌ی سکولار بگه. اینکه فاطمیون هم توی اثر محوره که خیلی خوبه اینکه بعد نماز بابای ماجرا به زنش می‌گه شانس آوردیم مجلس ما رو قبول کرد برای جلسه، دیالوگ بدیه. یعنی چه شانس آوردیم، نماز نشون می‌دی دیالوگا رو هم الهی بنویس دیگه خونواده به شکل خیلی خوبی توی فیلم نشون داده می‌شه. از بابای سید جواد تا بابای خود پسره که چون رزمنده‌ست باعث می‌شه مدافعان حرم بپذیرن پسرش رو. خونواده و دفاع مقدس باعث گره‌گشایی از فیلم می‌شه باریکلا سکانسی که پسره شبهات معروف در مورد مدافعان حرمو می‌پرسه، معمولی و دم دستیه. می‌شد نباشه تو‌ اثر سید جواد افغانیه و باغبون اینا، ولی لیسانس حقوق داره و سردار سپاه اینجوری تحویلش می‌گیره! خیلی جالبه، نشون می‌ده شغل‌های ظاهری چقدر بی‌خوده و ارزش واقعی آدما به خدمتیه که می‌کنن و البته تواضع استاد هم جذابه مجموعا داستان داره می‌ره جلو و خوب بود

قسمت چهارم سکانسی که به مجلس و حمله تروریستی می‌پردازه خوبه، از راش های واقعی استفاده کرده که اثر واقعی‌تر می‌شه، اما جا داشت مفصل‌تر باشه انفجار بمب یه دفعه وسط دیالوگ اینا خیلی خوب بود به به، بعدم تمرکز روی موج گرفتگی دختره. وقتی صداسیما می‌تونه اثر به این خوبی بسازه پس باید آثار ضعیف رو لهش کنیم با نقد :) استراتژی‌های داعش رو خوب توضیح می‌دن توی بیمارستان باریکلا انگلیسی حرف زدن دکتر گوتام که آنگلوساکسونه خیلی ضعیفه و لهجه فارسی داره، خوب یکی رو بیارین خوب حرف بزنه دیگه حس کل سکانسو خراب می‌کنه اینکه پسره باید از دست نظامیا فرار کنه تا به زنش برسه بی‌معنیه. فیلمساز نباید قهرمان رو در مقابل نظامیای خودمون قرار بده که اثر نقاط قوتش (کارگردانی مناسب، داستان قوی مبتنی بر مقاومت، محیط‌های متنوع و جنگی و صداگذاری خوب) رو حفظ کرده و نقطه ضعف اصلیش (کم بودن سکانسای جنگی و غلبه‌ی سکانسای دیالوگ‌محور) هم همچنان هست. اما قسمتای اوله و به عنوان یه اثر خوب داره می‌ره جلو، ببینیم چطور می‌شه. امیدوارم اثر محوریتش اسارت نباشنه

قسمت پنجم شروع طوفانی عالی بود از پایگاه فرار می‌کنن و اسیر می‌شن خیلی خوبه، کار اشتباه باید نتیجه‌ی منفی هم داشته باشه سکانسی که دو تا راننده‌ی آمبولانس می‌میرن ما هیچ حس بدی پیدا نمی‌کنیم چون نمی‌شناختیمشون. این خیلی بده و باعث عادی سازی کشته شدن افراد می‌شه چه زیبا شخصیتای امنیتی عراقی رو وارد می‌کنه خیلی خوبه. داستان رفت روی ربایش اینا اما امیدوارم خیلی کشش نده فیلم به خوبی امنیت ایران رو نشون می‌ده و از اون طرف ناامنی عراق با داعش قسمت ششم به خوبی ابهت داعش رو نشون می‌ده پ اینکه چقدر ترسناک و قدرتمندن، خیلی خوبه تا بعدا قدرت مقاومت رو در تعارض با اینا نشون بده رده بندی سنی تلویزیون چقدر مسخره‌ست، طرفو دارن شکنجه می‌دن رده بندی نمی‌زنه اینکه شلاق زدن داعش رو نشون می‌ده و طبیعتا مخاطب منزجر می‌شه، جالب نیست. خوب حکم شلاق تو اسلام هست واقعا ولی داعش به هر بهانه‌ی مسخره‌ای داره می‌زنه. وقتی توی اثر شلاق زدن از اساس بد جلوه داده بشه، غلطه باید نشون بده از احکام درست دارن سوء استفاده می‌کنن کلا خوب بود، همون محورهای خوب محتوایی (محوریت خانواده، فداکاری، سختی‌ها جنگ و...) رو دنبال می‌کنه، اما امیدوارم بره سمت مبارزه تا اسیر گرفتن چون الان مردم نیاز به ترسیدن از داعش ندارن که، نیاز به حماسه دارن یک بحث دیگه اینه که ارتباطات داعش با امریکا رو باید خیلی پر رنگ کنه، وگرنه اثر حیف می‌شه

🔳مضامین پر خطر و جذابیت سریال‌ها ▪️00:00 چرا اکثر فیلما یک بار مصرف هستن؟ ▪️1:30 ریسک کردن روی قهرمانان، باعث جذابیت خاصی می‌شه ▪️02:23 چرا اکثر فیلمای پر فروش آخرالزمانی هستن؟ به عنوان مثال آثار ابر قهرمانی ▪️03:53 چگونه سریال ارباب حلقه‌ها با چرخش داستانی عظیم و خطرناکش، جذابیت ایجاد می‌کنه؟ ▪️06:07 چرا بهتره که به جای ساختن بیست سریال، یه سریال قوی بسازیم که بیست بار دیده بشه؟ ▪️08:40 برای اقتصادی سازی صنعت سرگرمی، اول اثر باید در کشور مبدأ پر بیننده بشه و بعد جهانی می‌شه ▪️10:10 جهان کوچک و شخصیت‌های کم بیگانگان، باعث می‌شه اثر یه بار مصرف بشه ▪️11:11 بررسی اجمالی همین مسائل در فیلمنامه‌ی واکینگ دد ▪️13:00 جمع‌بندی 🖌️نقد فیلم داخلی @Filmosophy2

قسمت هفتم محلی که اینا گیر افتادن رو کامل معرفی نکرده هنوز، باید نماهای دور بده از کل محیط تا همه‌ی حفره‌های اونجا رو هم بشناسیم. به جاش بیش از حد روی چهره‌ی بازیگرا تمرکز می‌کنه که تکنیک جالبی نیست اصلا چرا سکانس سر بریدن داعش رو نشون نداد؟ لازم نیست با جزئیات نشون بده، می‌تونه فقط دست داعشی رو نشون بده یا از دور بگیره که سنگین نباشه اونقدر. ولی اینکه کلا نشون نده اشتباهه هنوز سختیای اینا توی زندون رو نشون نداده یه دفعه می‌گه باید فرار کنیم. نشد که، اول زندان رو نشون بده و سختیاشو بعد برو سراغ نقشه فرار توی زندون داعش حبیب همش داره شوخی می‌کنه و لحن فیلمو خراب می‌کنه. مسخره‌ست دیگه خوب یعنی چی بذار اول حس ترس ایجاد بشه بعد در حد دیالوگ یه اشاره می‌کنه که داعشو یه عده درست کردن تا اسلامو خراب کنن، ولی خوب هیچ اشاره‌ای به امریکا نمی‌کنه. در نظر بگیرین که ترامپ رسما گفته دولت امریکا داعشو ساخت، پس حرف عجیبی نیست باید توی فیلم به شکل پر رنگی وجود داشته باشه اثر تمرکز زیادی می‌کنه روی سختی‌های خونواده بعد از اسارت. فیلم تبدیل می‌شه به یه ضد جنگ که هیچ فایده‌ای برای وضعیت کشور نداره، بلکه مضره. در شرایط جنگی مانوور دادن روی سختی‌های جنگ و ناراحتی خونواده، به جای اینکه حس حماسه ایجاد بکنه، همه رو از جنگ رفتن می‌ترسونه! نابخردانه‌ست این کار و امیدوارم ادامه پیدا نکنه این وضعیت در قسمتای بعدی ایران در پاسخ به عملیات تروریستی داعش در مجلس بمبارونشون می‌کنه. فیلمساز به جای اینکه بره نتیجه بمبارون رو نشون بده، همزمان با بمبارون می‌ره ناامیدی بابای استاد رو نشون می‌ده که اسیرش رو نتونسته نجات بده. خوب بذار این پیروزی رو مردم ببینن، بعد برو این دیالوگا رو نشون بده که حماسه و تراژدی با هم به اندازه کافی باشه مجموعا بد نبود این قسمت

قسمت هشتم چه خوب عربی حرف می‌زنن باریکلا. سکانس جراحی رو هم خوب دراورده داعشیه می‌گه حتما یه حکمتی داره که این دکتر حاذق اینجا بود و تونست رییس ما رو نجات بده. پیر مرده هم از اراده‌ی خدا و تجلی اراده‌ی خدا حرف می‌زنه. به سری داعشی حرفای جذاب و درست دینی می‌زنن، خوب بعدا باید گفته بشه که این حرفای درست از زبان غلطی منتقل شده، وگرنه این حرفا می‌ره زیر سوال چون قهرمانان تا الان همچین حرفایی نزدن به پسره خیلی راحت اطمینان می‌کنن، تهدیدای سنگین هم نمی‌کنن با اینکه اینا باید چون شیعه‌ست دشمن خونیشون باشه، اما خوب یارو شیخشون همچین دستاشو می‌گیره فشار می‌ده که انگار یه آیت الله هست واسه خودش چند بار تا حالا در نقد فیلمای داخلی عرض کردم بر اساس اخلاق اسلامی، غیبت از زنا گناه بدتریه. دختر دکتر در مورد سامی (یه دکتریه که بعدا می‌فهمیم نفوذیه) می‌گه خیلی حرف می‌زنه و باباش هم می‌خنده! خوب این غیبته دیگه چرا رد غیبت نمی‌کنه باباش، این یعنی ترویج بی‌اخلاقی صحنه‌ی انفجار رو خیلی خوب در آورده باریکلا جلسات فرماندهان جبهه مقاومت خوب بود، فرمانده مقاومت هم جذابه. البته رییس داعشیا یه سکانس طولانی داره که داره با فرمانده‌ش صحبت می‌کنه، تمرکز هم روی صورتشه. اما چون محیط تاریک و ترسناکه خیلی خوبه چون حس مثبت نمی‌سازه برای ما اینکه ریحام آسیب می‌بینه مهم و خوبه تا مخاطب قشنگ حس منفی نسبت به عملیاتای تروریستی پیدا کنه، خیلی خوبه این قسمت خیلی خوب بود و بدون شک بهترین قسمت تا الان بوده. همین ریتمو تا آخر فیلم حفظ کنه عالیه

قسمت نهم خیلی خوب سیستم و ساز و کار وسیع داعش رو نشون می‌ده باریکلا سکانسی که زنا میان گاز می‌گیرن رو خوب درنیاورده، یارو داعشیه که شیخشون هست می‌گه ما باید با مؤمن کردن مردم خلافت رو گسترش بدیم! خوب عزیز دل این حرفای درست رو گذاشتی تو دهن داعشیا؟ پس فردا یکی رو منبر همینو بگه مردم یاد حرف این داعشیه نمی‌افتن؟ همش داعشیا قرآن می‌خونن، خوب حس منفی می‌سازه نسبت به آیات و این باید خنثی بشه توی اثر با نشون دادن جذاب و عمیق جبهه‌ی مقاومت. تأکید اثر روی اسلام امویه خیلی زیاده و حتما باید اسلام ناب رو مفصل نشون بده وگرنه نابودع سکانسی که پابندهای پسره رو نشون می‌ده خیلی خوبه باریکلا، ترس از داعشیا رو ایجاد می‌کنه اینکه داعشیه به شیخ می‌گه چند تا دختر برات میارم دیالوگ خوبیه و ذاتشونو خوب نشون می‌ده. اینکه پول دوستی و دنیاپرستی قاضی داعشی رو نشون می‌ده هم سکانس خوبیه قسمت دهم سخنرانی شیخ داعشی خوبه و اشاره می‌کنه به ابن تیمیه. ولی همون ماجرا هست که حتما باید حرفای دینی الهی هم توی اثر پر رنگ باشه و جذاب چون ادبیات‌ها مشترکن ماجرای اسارت رو خوب تقلیل داده به یه زندگی معمولی و اینجوری اسارت رو ساده‌تر و قابل هضم جلوه می‌ده باریکلا دیالوگای پدر بزرگه در اینکه می‌گه بچه‌های اسیرتو بسپر به خدا خیلی خوبه و اون فضای ضد جنگ رو خنثی می‌کنه احسنت. همینطور چون حرفاش توحیدیه باعث خنثی شدن حرفای چرت داعشیه می‌شه بازیگرا عالین ها، یه شاهکاره که ایران فیلم دو زبونه ساخته اکثر بازیگران هم ایرانی هستن. فقط اون ریش قرمزه یه مقدار تصنعیه که نقششم تا الان کم بوده اینکه زن داعشیه روبند می‌زنه و هیچ آدم حسابی روبند نمی‌زنه، باعث ایجاد حس منفی نسبت به روبند می‌شه

قسمت یازدهم بمبارون‌ها رو خوب دراورده چهره‌ی ابوخوله اصلی‌ترین ضد قهرمان فیلم رو عین مالک اشتر سریال امام علی علیه السلام دراوردن نادونا بحث نفوذ رو خیلی خوب نشون می‌ده، یارو داعشیه اما فرمانده عراقی بوده و لشگر رو می‌فروشه. مضمون خوبیه اصلا محیط جنگ رو نشون نمی‌ده متاسفانه، صرفا پشت سنگرو نشون می‌ده و هیچ خبری از نماهای باز از کل جبهه‌ی جنگ نیستش در سکانسی که هلی کوپتر دنبال فرمانده‌ی داعشه، دوربین کلا با داعشیا هستش و اصلا حتی یک نما از درون هلی کوپتر مقاومت نمی‌ده. خوب اشتباهه دیگه اینجوری کلا مخاطب همراه با دوربینی می‌شه که همراه با داعشیاست یارو داعشیه می‌ره تلویزیون طرف رو می‌شکنه و هزار با تاکید می‌کنه که تلویزیون حرومه و دائم کلمه‌ی حرام تکرار می‌شه :) هنوز در عجبم با چه عقلی مسئولان کم خرد صداسیما تصمیم گرفتن در دورانی که بزرگ‌ترین دشمن ما غرب «سکولار» هست، با تاخیر ده ساله بیان علیه داعش فیلم بسازن و دائم ادبیات دینی رو (البته که به شکلی اغراق شده و انحرافی) از زبون داعشیا بیان کنن. جالبه عبدالله که رفیق ایناست به شکل مسخره‌ای می‌گن مرده! شخصیت مکمل مهمی مثه عبدالله رو فیلم حتی نشون نمی‌ده که چجوری مرده. فرض کنیم که نمرده و زنده‌ست، بازم بی‌خوده؛ باید نشون بدی طرف ضربه می‌خوره انگار مرده ولی بعدا بفهمیم زنده‌ست. این حد از تنبلی بی‌معنیه، که شخصیت به این باحالی رو با دیالوگ خبر مرگشو بدی فیلم از جهت بصری خوش‌ساخت و البته پر خرجه باریکلا، همین نقطه‌ی قوتشه