هدایت شده از رآدیو سکوت ؛
یادمه یه جا خوندم که توی ایرانِ باستان، به زن میگفتن مهربان و به مرد مهربانو. مهربان یعنی کسی که مهر خلق میکنه و مهربانو نگهبانِ اون مهره. ادبیاتِ دوستداشتنی و باریشهی ایران، برام قندِ روزهای تلخ و دواگُلیِ رو زخماست .
فردا اولین روزیه که میرم متوسطه دوم درسته خیلی بخاطر رشتم سر در گم بودم و شبا گریه کردم دیگه اخرش گذاشتم به عهده خدا شاید باید اینطور پیش میرفت من یه ادم کاملا مودی ام و خب واقعا از بچگی همه کار ها رو امتحان میکردم و برام فرقی نداشتن و من رفتم رشته ادبیات :] بعد کلی دل دل کردنو و با بقیه حرف زدن این سرنوشت من بود و بعد کلی جنگیدن باهاش برعکس فکری که میکردم اون منو رام خودش کرد و گفت اروم باش تو تنها کاری که باید بکنی تلاشه مگه خودت از بچگی عاشق پول و سیاست و اقتصاد نبودی بفرما اینم از این نجنگ تلاش کن اگه خواستی توراهت استراحت کن خواستی تلاش کن خواستی برو دنبال هنر فقط نترس و شجاع باش کلی وقت داری اگه خواستی رشته دیگه ای بری هم وقت داری فقط اروم باش استرس نداشته باش همه چیز با تلاشه که خوب میشه باشه ؟