همین ذهن ناراحتی‌هایش هم مشروط به دیگران نیست:))

ای آنکه رسیدن به تمام خواسته‌ها و آرزوها در دست توست .

____ در دومین شب ؛ ء چون شب دوم فرا رسید ، حلماء پس از ساعات طولانی مطالعه در گوشه‌ای از کتابش ، چنین جمله‌ای را دید : زندگی سراسر رنج‌ و درد بی‌پایان است ؛ سرچشمهٔ این درد آرزو و خواستن است !

و امّا اینکه کم‌کم سلیقه فردی‌تون داره از بین میره و بخاطر جمع تظاهر به دوست داشتن یا نداشتن یه سری چیزا میکنید خیلی آزار دهنده است !

این درست شبیه انسان‌های سست عنصریه که بر اساس مد [ تماماً بر اساس مد] زندگی می‌کنند .. به‌نظرمن ، این افراد هیچ‌گاه چیزی از آنِ خود ندارند !

السَّلامُ‌عَلَيْكَ‌أَيُّهَا‌الْوَلِيُّ‌النَّاصِحُ ؛

صبح همه بخیر به جز اونایی که : با تلفن بلند بلند بلند حرف میزنن و پشت چراغ قرمز صدای آهنگ شون رو بلند میکنن ! ..

امروز صبح وقتی بیدار شدم : ‏شاید این من نیستم که نمیخوام درس بخونم ؛ شاید این درسِ که نمیخواد من بخونمش:))

استادم می‌گفت : وابسته خدا بشید:) پرسیدم : چجوری؟ گفت : چه‌جوری وابسته یک نفر میشی؟ .. گفتم : وقتی زیاد باهاش حرف میزنم ، زیاد میرم ! میام و .. لبخند زد و تو یک جمله گفت : رفت‌ و آمدتو با خدا زیاد کن:)))

____ در چهارمین شب ؛ ء چون شب چهارم برآمد ؛ حلماء که نمی‌بایست همچون شهرزاد قصه‌گو جان خود و زنان دیگر شهر را نجات دهد با خیالی آسوده نوشته‌های شبش را بدین‌گونه به پایان رساند : در بُرههٔ نوجوانی زندگی بسیار بر آدم سخت می‌گیرد اتفاقاتی می‌اُفتد که در حقیقت نخستین تجربه های زندگیمان را شکل می‌دهند که گاهاً تلخ و دردناک‌اَند ، بارز ترین این تجربه‌ها مواجهه‌ی جدی‌مان با خانواده است ! .. زندگی وقتی نوجوان یا بسیار جوان هستیم دستش را محکم بر گلویمان فشار می‌دهد ؛ اگر مدتی صبر کنیم یا طاقت بیاوریم ، سال‌های بعد همه‌چیز آسان‌تر میشود یا شاید هم ما سرسخت‌تر و پوست کلفت می‌شویم ! ..