دروغ گفتم

من نمیتونم قلبتو پس بزنم

من با دستای خونیم قلب بی رحمتو بغل میکنم

پایسیزها ممکنه دلتنگ کسی بشن که حتی نمی‌خوان دوباره ببیننش یا به زندگیشون برگرده.

وقتی هم بحث مادر پیش میاد، این افراد یا واقعا مادرشون رو خیلی زیاد دوست دارن یا کاملا از نظر عاطفی ازش فاصله گرفتن. توی چندتا چارت دیدم که این جایگاه خودش رو به شکل‌هایی مثل طلاق والدین یا جدایی های عاطفی بعد از بزرگسالی نشون داده. در هر صورت، مهم نیست چقدر با مادرت صمیمی باشی، تو همیشه یه عالمه چیز رو ازش پنهون می‌کنی.

پایسیز ها وقتی هم عصبانی میشن، معمولا به‌جای اینکه دعوا کنن یا ناراحتیشون رو توضیح بدن، کاملا بی‌تفاوت میشن. دیگه براشون مهم نیست چیزی رو برات روشن کنن یا برای تغییر شرایط تلاشی انجام بدن. اگه کسی بد برداشت کنه، متوجه منظورشون نشه یا حتی بهشون توهین کنه، ممکنه خیلی ساده از کنارش بگذرن و دیگه براشون اهمیتی نداشته باشه.

حتی ممکنه از همون آدم‌هایی دلخور یا حتی بیزار باشن که بیشتر از همه دوستشون دارن، اما حتی حاضر نباشن این احساس رو به زبون بیارن. حتی ممکنه با خودشون فکر کنن که چرا هر بار و توی هر شرایطی، این اونا هستن که باید درک کنن، کوتاه بیان و احساسات بقیه رو بفهمن؟ واقعا چرا؟

عه اینجا چقد خوشگله

I brushed my teeth twice because I talked about you (by accident)