🔰 «تحمیل بر ولیّ جامعه»؛ جایگاه، لوازم و سوءتفاهم‌ها (بخش دوم) ▪️این تلقی و تابو که البته بعید نیست ترویج و تعمیق آن در فرهنگ فکری جامعه، محصول یک طرح و نقشه خودآگاه جهت پیشبرد اهداف و طرح‌های شیطانی باشد، آهسته‌آهسته با تربیت و هدایت رهبر شهید انقلاب در قالب اشارات،‌ کنایات و بعضاً تصریحات، به شکل دقیقی کم‌رنگ گردید تا جایی که در شرایط کنونی، طیف‌های وسیعی از مردم و نخبگان،‌ نه تنها به این انگاره باور ندارند؛ بلکه آن را تبدیل به یک شوخی نموده و گهگاه از آن به عنوان یک لطیفه استفاده می‌کنند. ▪️فراتر از این، امروزه در نزد مردم و خیابان، تقریباً انگاره «همه چیز هماهنگه» همان‌قدر مشمئزکننده است که ایده «همه چیز رو بدیم بره» چندش‌آور و تهوع‌آور است. راز این حجم از اشتراک در زشتی و پلیدی در ذائقه اجتماعی را می‌توان پی‌بردن به نقش عجیب نهادینه‌شدن جمله اول در عملیاتی‌شدن جمله دوم دانست؛ واقعیت تلخی که متأسفانه همچنان مورد غفلت برخی از اهالی جبهه فکری انقلاب دارد! ▪️آری، مسائل بنیادین که عدول از مصلحت در آن موجب هدم اسلام و استحاله انقلاب شود، علی‌القاعده مجرای پذیرش تصمیم تحمیلی نیست؛ اما نباید این بخش از چالش‌های خاص را به حوزه وسیعی از چالش‌های غیر بنیادین اما «حساس» و «سرنوشت‌ساز» تعمیم داد. به عبارت دیگر، دایره کوتاه‌آمدن‌هایی که اسلام را بر باد داده یا انقلاب را سرنگون می‌سازد نسبت به عموم کوتاه‌آمدن‌ها در مسائل مهم و حساس، محدود بوده و از قضا آنچه ممکن است زیر چتر حکومت ولیّ الهی به نحو پرتکرار، مجرای مصلحت‌اندیشی و عقب‌نشینی قرار بگیرد، همین دسته دوم است. انقلاب اسلامی در طول این سالیان همچون کشتی مقتدری در میان طوفان‌ها به مسیر خود ادامه داده است؛ اما اگر نبود همین دسته از تحمیل‌ها، قطعاً و یقیناً‌ این کشتی با درایت و هدایت مستقیم سکان‌دار حکیم آن، با شتاب بیشتر و هزینه کمتری به مقصد نزدیک شده بود. ▪️ماجرای «جنگ و صلح» و تصمیم ثانوی که ولیّ جامعه در ماجرای آتش‌بس و مذاکره اتخاذ می‌کند، در تاریخ معاصر ما از قبیل چالش‌های دسته دوم است؛ یعنی در عین اهمیت و حساسیت فوق‌العاده، اما خللی به اصل حرکت نظام اسلامی به سمت اهداف خود نشده و فقط می‌تواند مسیر آن را کند نموده یا متوقف نماید و البته این هیچ منافاتی با برکات خاصی که در صحنه جنگ نصیب یک ملت می‌شود ندارد؛ دقت شود! ▪️از این رو عرض شد که اگر کسی تصور نمود که پذیرش تحمیل توسط رهبری در شرایط موجود در چالشی از قبیل جنگ و صلح،‌ ملازمه با ضعف ولیّ دارد یا مستبعد نیست که ملازمه با ضعف ولیّ داشته باشد، طرح این ملازمه در اذهان عمومی صحیح نبوده و اگر چنین ملازمه‌ای در اذهان مخاطبین مرتکز شود، تبعات آن دامنگیر قائلین آن خواهد شد. چه اصراری هست که از ابتدا ملازمه تحمیل با ضعف ولیّ را تصویر کرده و تثبیت نموده و بعد هرکسی خواست از تحمیل بر ولیّ در این موضوعات سخن بگوید، فریاد «وای، ولیّ تضعیف شد» سر دهیم! نه اینگونه تحمیل‌ها برای اولین‌بار است که رخ می‌دهد و نه پذیرش آن دلالت بر ضعف ولیّ دارد و نه ... و نه ... ولیّ جامعه از روی حکمت و عمل به وظیفه، بعد از گزارش مسئولان و متصدیان امر و ملاحظه سطح ظرفیت‌ها و کشش‌ها، به میزان توان بازوان اجرایی خود و اقتضائات جامعه، نسبت به استمرار یا توقف جنگ تصمیم‌‌گیری نموده و در صورت لزوم، خدای‌ناکرده در همین موضوع حساس و سرنوشت‌ساز اقدام به نوشیدن «جام زهر» می‌کند و این هیچ ملازمه‌ای،‌ دقت شود: هیچ ملازمه‌ای با ضعف ولیّ ندارد. ▪️معلوم است که اگر نوشیدن جام زهر در ماجرای جنگ را به اشتباه و با تأکید و تکرار خود، ملازم با ضعف ولیّ دانستیم،‌ دیگر رویمان نمی‌شود صادقانه به مردم بگوییم «ولیّ با توقف جنگ موافقت نمود و جام زهر را نوشید»؛ چه رسد به اینکه بخواهیم از پشت‌صحنه نوشیدن جام زهر نیز به حسب شرایط برای مردم سخن گفته و وظیفه نصرت آنها را یادآور شویم. بدیهی است که اگر از قبل، نوشیدن جام زهر در ماجرای حساس و سرنوشت‌ساز جنگ را ملازم با ضعف ولیّ دانسته یا در مقابل تلقی ملازمه مذکور در میان اصناف یا اقشاری از مردم سکوت نمودیم، آنگاه در بطن حادثه و بزنگاه ماجرا که حضور در لحظه نخبگان مورد نیاز است، هراسان می‌شویم که با ذهنیت مردم که از این بیانات، ضعف ولیّ را نتیجه می‌گیرند چه کنیم! 🍷@Ghadah_SD

🔰 «تحمیل بر ولیّ جامعه»؛ جایگاه، لوازم و سوءتفاهم‌ها (بخش سوم) 🔹از سوی دیگر، طبیعی است که نمی‌توان و نباید با صرف طرح کلیات بحث تحمیل یا فهرست‌کردن تحمیل‌ها در تاریخ اسلام و انقلاب، برای واقعیت امروزی تعیین تکلیف نمود؛ اما حتماً ضروری است که با طرح کلیات بحث تحمیل و فهرست‌کردن تحمیل‌ها در تاریخ اسلام و انقلاب، آن لایه زمخت و ضخیم خوش‌خیالی که روی گوش و چشم و جان اعضای جامعه اسلامی نشسته را لایروبی نموده و رخوت کسانی که گمان روشنی به کاسه‌های زیر نیم‌کاسه یا جهالت‌های انباشته ندارند را زدود. 🔸تکرار کلیات و خواندن تاریخ هم به پاره‌کردن چرت خوش‌خیالی کمک می‌کند؛ هم بعد از آن برای تطبیق بر حوادث روز گرچه فی‌نفسه کافی نیست؛ اما از نان شب برای اهل اندیشه واجب‌تر است؛ چرا که روندهای تاریخی عموماً مشابه یکدیگر است: «اسْتَدِلَّ عَلَى مَا لَمْ يَكُنْ بِمَا قَدْ كَانَ فَإِنَّ الْأُمُورَ أَشْبَاه‌» (نهج‌البلاغه، ص404). البته سخن لزوماً در تطبیق پدیده تحمیل بر شرایط کنونی نیست؛ بلکه «ایجاد هوشیاری نسبت به احتمال وقوع آن» نیز حائز اهمیت است. ممکن است اثبات جریان تحمیل به قطعیت نرسد؛ اما انسان فرهیخته لزوماً‌ منتظر به قطعیت‌رسیدن چنین امر خطیری نشده و به حسب ضریب احتمال، کنشگری متناسب با فضای پیشگیری را در عین توجه تحولات لحظه‌به‌لحظه نیز دنبال می‌کند. لذا شاید چالش برخی اعزه از صفر و یک دیدن ماجرا آب می‌خورد که طبیعتاً نیازمند علاج است. 🔹در این میان، آنچه حقیقتاً ناپسند بوده و انسان را خسته می‌کند، وحدت‌زدگی افراطی است که از سوی برخی مداح‌ها و منبری‌های بزرگوار به چشم می‌خورد. خلأ اصلی در قواره فکری این بزرگواران، دیدن یک جنبه و غفلت از جنبه‌های دیگر است. گرچه دائماً اسم رهبری را تکرار نموده و سیره و رویه خود را به ایشان مستند می‌کنند، واقعیت این است که از هنر دیدن منظومه‌ای آراء و افکار رهبر انقلاب محروم هستند. رهبر شهید انقلاب اگر از وحدت سخن گفته‌اند، از تنهایی ولیّ بدون حضور مردم و جای خالی «ایمان ابوذری» نیز صحبت فرمود‌ه‌اند؛ کما اینکه اگر رعایت ادب در انتقاد به مسئولین سخن گفته‌اند، از وجوب جریان انتقاد صحیح و وجوب پاسخگویی مسئولین به انتقادها نیز صحبت فرموده‌اند. این عزیزان کرکره گفتگو و پافشاری بر خطوط‌قرمز و رصد رعایت آن را (لااقل با دعوت از کارشناسان) به کلی پایین کشیده‌ و خیال می‌کنند دارند به تمام فرامین رهبری عمل می‌کنند. 🔸خوشمزگی ماجرا اینجاست که برخی از همین طیف شریف، یک‌دفعه در یک چرخش صد و هشتاد درجه‌ای به فکر پدیده «نفوذ در دستگاه اقتصاد» افتاده و پشت تریبون عمومی و در مقابل هزاران نفر، از یهودی‌هایی که منافقانه در لباس مسئولین جاخوش کرده‌اند سخن می‌گویند. ممنون می‌شویم اگر بفرمایند که: چطور اینجا وحدت منهدم نشد؟ احیاناً مردم با این کار شما به مسئولین اقتصادی بدبین نشدند؟ احتمالاً‌ «نفوذ در دستگاه دیپلماسی» نیاز به تذکر و هشدار ندارد؟ حالا چرا اینقدر تند...؟ آیا نمی‌شد از ابتدا در یک موضع معتدل ایستاد؟ 🔹 آنچه حقیقتاً ناپسند بوده و جای مذمت دارد، تکرار شعار وحدت است، آنگاه که هیچ شعار و اقدام دیگری به آن ضمیمه نشده و مسیر را به نحو احسن برای سوءاستفاده نابکاران باز می‌کند. اگر عموم مسئولین شریف نظام اسلامی با دیدن شعار وحدت در خیابان‌ها جان می‌گیرند که نوش جانشان، باید آن دسته از معدود متصدیان ناتوان که احیاناً پشت صحنه کاری می‌کنند و روی صحنه چیز دیگری می‌گویند یا به حسب تشخیص خود مسیر دیگری را می‌روند نیز از شعارها و پلاکاردهای شبانه مردم در خیابان‌ها که حاکی از نظارت چشمان تیز آنها بر عملکرد مسئولین در رسانه‌هاست، هراسان شده و دست و پای خود را جمع کنند. 🔸بنابراین شرافت شعار «وحدت» در جای خود محفوظ بوده و هشتگ «اتحاد مقدس» نیز در جای خود محترم است؛ اما از این دو شریف‌تر و محترم‌تر، چشمان تیز رهبر بیدار در صحنه، یعنی همان ملت مبعوث و نخبگان اجتماعی است که «وحدت حول کلمات رهبر شهید و خطوط قرمز رهبر جدید» را فراتر از شعار، در عمل مسئولین نیز رهگیری نموده و در عین ادب و متانت، تذکر می‌دهد. عملکرد استاد بزرگوار، حجت‌الاسلام و المسلمین قنبریان در این زمینه که سابقاً انتقاد ایشان به رویکرد و رویه برخی از اعزه جهاد تبیین ارائه شد (اینجا و اینجا)، آموزنده بوده و برای طیف وسیعی از کنشگران قابل الگوگیری است. 🔹از این رو اگر خیلی اصرار داریم که ناظر به واقعیت عینی و مصادیق خارجی سخن بگوییم، همان‌قدر که نسبت به افراط در طرح «پدیده تحمیل بر ولیّ» و «بیداری مردم نسبت به انطباق عملکرد مسئولین بر منویات رهبری» حساسیت داریم و رگ گردنمان بیرون می‌زند، لااقل یک بار هم دلمان برای افراط در ترک هر مطلبی به جز تکرار شعار «وحدت»، هشتگ «اتحاد»، شعار «وحدت» و دوباره هشتگ «اتحاد» هم بسوزد و در مقابل آن هم موضع بگیریم! 🍷@Ghadah_SD

🔰 «تحمیل بر ولیّ جامعه»؛ جایگاه، لوازم و سوءتفاهم‌ها (بخش چهارم) 👈 الغرض، خودداری از افراط و تفریط با تکرار «خودداری از افراط و تفریط» اتفاق نمی‌افتد. آن کسی که جهادگر عرصه تبیین بوده و کنشگری روزانه و در لحظه را به رویه‌ای برای خود و مخاطبین خود تبدیل نموده‌ است،‌ وقتی محض رضای خدا یک بار به شکل سلبی و تحذیری سخن نمی‌گوید، احتمالاً دارد یک جای کار می‌لنگد؛ کما اینکه بدون شک، کنشگر فعالی که صفحه او مملوّ از هشدار و انذار بوده و محض رضای خدا یک بار به نقاط روشن اشاره نمی‌کند علی‌القاعده دارد خطا می‌رود. ❇️ یکی از مهم‌ترین اوامر راهبردی رهبر معظم انقلاب در جنگ اخیر «دفاع مؤثر و پشیمان‌کننده» بود. حال که آتش‌بس پذیرفته شد و مذاکرات در حوزه ممنوع هسته‌ای اتفاق افتاد و پالس ضعف داده شد و لحن تهدید‌آمیز دشمن ادامه پیدا کرد و محاصره دریایی اتفاق افتاد و داخلی و خارجی برای آغاز مرحله جدید جنگ و ترور روزشماری می‌کند، حالا آیا مردم حق دارند «دفاع مؤثر و پشیمان‌کننده» را فریاد بزنند؟ آیا مجاز هستند «دفاع مؤثر و پشیمان‌کننده» را مطالبه کنند؟ آیا به آنها اجازه می‌دهید غیبت «دفاع مؤثر و پشیمان‌کننده» را به روی خود بیاورند؟ یا اینکه قرار است با برچسب «تو بهتر می‌فهمی یا مسئولین؟»، «همه چیز هماهنگ است!»، «وحدت‌شکنی نکن!» دهان آنها بسته بماند؟ 🔖 با مردمی که می‌گویند ما به حسن‌نیت و‌ دلسوزی مسئولین سیاسی اطمینان داریم؛ اما رویه برخی از آنها در تعامل با دشمن در طول‌ جنگ، آتش‌بس، توئیت‌ها و مذاکرات پیدا و پنهان را مصداق عمل به راهبرد رهبری نمی‌دانیم چه باید کرد؟ چه اسم این کار را «صدور حکم قاطع» و «جزم‌اندیشی»‌ بگذاریم چه «سفارش مسئولین به حق و صبر»، بصیرت و درایت این مردم قابل تحسین بوده و جای تکثیر و توسعه دارد. 🍳 بین‌الهلالین، کلیپی دیروز منتشر شد که یکی از مداحان بزرگوار که نسبت به وحدت و انسجام ملی حساسیت فراوانی دارند، در تجمع و رسانه خود اعلام کرده‌اند که بنا دارند علاوه بر تبیین اهمیت وحدت و انسجام ملی، شروط ده‌گانه رهبری را نیز تکرار کرده و اجرای آن را از مسئولین مطالبه نمایند. همین نیز جای سپاس دارد. خدا را بر این نعمت تنبّه و تحوّل شکر می‌‌کنیم تا ان‌شاءالله شکر نعمت، نعمت را روزافزون سازد. 🔻اما نسبت به دغدغه وحدت باید توجه داشت که آش وحدت در کلمات رهبری شهید و رهبری جدید شور نیست؛ بلکه در عین انضباط و اعتدال، در کنار اوامر و مؤلفه‌های دیگر قرار دارد. آش وحدت در رویه برخی از عزیزان جبهه انقلاب زمانی شور می‌شود که تقریباً چیزی جز وحدت، اتحاد، وحدت و دوباره اتحاد در کانال،‌ صفحه،‌ تجمع و تشکیلات آنها به چشم نمی‌خورد. اینجاست که آش وحدت این عزیزان بدجوری شور می‌شود تا جایی که بعضاً در نتیجه این افراط‌ها، تفریط‌هایی نیز در سطح اجتماعی پدید آمده و کنشگری‌های تند و بی‌پروایی نیز در نقطه مقابل شکل می‌گیرد که قطعاً مورد تأیید نیست. 📌 بگذریم که خیلی از اوقات در سخن و سیره برخی از عزیزان، وحدت با سکوت اشتباه گرفته شده و موضع‌گیری متضاد در عین رفاقت، همدلی، همکاری و تلاش برای اهداف مشترک به رسمیت شناخته نمی‌شود. همین گفتگوهای علمی در زمینه «تحمیل بر ولیّ جامعه» و سایر مسائل روز، نشانه و تمرین خوبی است برای اینکه آیا می‌توانیم در کنار تعارض آراء و انظار، با حسن‌ظن به این قلت و إن‌قلت‌ها نگریسته و نوشته بیچاره‌ای که لحن ندارد را لااقل به قرینه هم‌نشینی در کشتی گفتمان انقلاب اسلامی، با لحن 😊 بلکه 😘 خوانده و با همان لحن پاسخ دهیم یا خیر. اگر نسبت به خودبنیادی‌ها و جزم‌گرایی‌ها گلایه داشته و دغدغه تجمیع و هم‌افزایی نیروها و تکثرها در جبهه انقلاب را در سر می‌پرورانیم، چاره‌ای جز بالابردن آستانه گفتگو و تحمل نداریم. بنا در این نوشتجات بر رعایت دقت و انصاف بود؛ حال اگر قصوری رخ داد، ارباب نظر به لطف و بزرگواری خود عفو نموده و اشکالات را تذکر می‌دهند. وفّقنا الله و ایّاکم. 📝 سید شهاب‌الدین دعایی 🍷@Ghadah_SD

🏷 مجموعه یادداشت‌های تحلیلی در زمینه «تحمیل بر ولیّ جامعه» از منظر کنشگری تراز انقلاب اسلامی 🔖 صبر کنیم تا رهبری بفرمایند؟ 🔖 آیا همه چیز با رهبری هماهنگ است؟ 🔖 تحریر محل نزاع در مسأله «تحمیل بر ولیّ جامعه» (بخش اول) 🔖 تحریر محل نزاع در مسأله «تحمیل بر ولیّ‌ جامعه» (بخش دوم) 🔖 «تحمیل بر ولیّ جامعه»؛ جایگاه، لوازم و سوءتفاهم‌ها (بخش اول) 🔖 «تحمیل بر ولیّ جامعه»؛ جایگاه، لوازم و سوءتفاهم‌ها (بخش دوم) 🔖 «تحمیل بر ولیّ جامعه»؛ جایگاه، لوازم و سوءتفاهم‌ها (بخش سوم) 🔖 «تحمیل بر ولیّ جامعه»؛ جایگاه، لوازم و سوءتفاهم‌ها (بخش چهارم) 🍷@Ghadah_SD

💔 I miss him I miss the smile of my martyred beloved 💔 #رهبر_شهید #دلتنگی 🍷@Ghadah_SD

دوستان حوزوی، فضلای گرانقدر، اعزه اهل منبر، اساتید ارجمند، طلاب اهل جهاد تبیین... آیا اسلامی که شما شناختید می‌گوید اگر دشمن دستش را جلو آورده و ما را به توقف یا پایان جنگ دعوت کند؛ اما [به اذعان تقریباً همه کارشناسان] خنجر زهرآلودی را پشت خود مخفی کرده باشد تا مجددا ضربه کاری‌تری را وارد کند، باید با او دست داد و دعوت صلح را پذیرفت؟ اگر خودتان جمع‌بندی کاملی نسبت به «صلح از نگاه اسلام» ندارید لااقل فرمایشات رهبر شهید انقلاب درباره «ملاک پذیرش درخواست صلح» را برای مردم بیان کرده و بازنشر نمایید. 📌 پ.ن: یادش بخیر وقتی که حسن روحانی گزاره‌های دینی و تاریخی رو به نفع برجام و مذاکره مصادره می‌کرد و مثلاً‌ می‌گفت ما مذاکره رو از امام حسین و گفتگو با عمرسعد و ... یاد گرفتیم، فضلا و خطبا و اهل فن، ساکت نمی‌ماندند و بدون آنکه احساس کنند تبیین، منافاتی با وحدت و همبستگی ملی داره، اگر در مباحث تخصصی و سیاسی هم سررشته نداشتند و اهل احتیاط بودند، لااقل سعی می‌کردند با بیان خوب و عالمانه از ساحت دین و شریعت دفاع کنند. یادش بخیر... البته شاید بعضی‌ها منتظرند الان رهبر انقلاب یک مطلبی به شکل صریح در رد این دیدگاه بفرمایند؛ بعد همه تکبیر بگویند و آن را توی کانال و صفحه خود قرار داده و برای یکدیگر بازنشر کنند؛ خدای‌ناکرده یک وقت از ولیّ جامعه پیشی نگرفته باشند! سابقاً‌ در این زمینه، نکاتی تحت عنوان «صبر کنیم تا رهبری بفرمایند؟» عریضه شد. اگر هم خیالی می‌کنید همه چیز با رهبری هماهنگ هست و نیازی به موضع‌گیری از سوی ما نیست، این یادداشت را ملاحظه بفرمایید. ✍️ سید شهاب‌الدین دعایی 🍷@Ghadah_SD

علامه طباطبایی رضوان‌الله‌علیه: اگر خدای متعال انسان را طوری کنـد که هر چه هم از دیگران حرکـات ناملایم ببیند، سینه‌ اش تنگی نکند و ناراحت نشود، در حقیقت بزرگ‌ترین نعمت را به انسان ارزانی داشته است. 🍷@Ghadah_SD

🔰 چرا مثل بقیه کشورها با آمریکا سازش نمی‌کنیم؟ 📌 هزینه سازش بیشتر است یا هزینه مقاومت؟ 📻 رادیو مناهج 🎙 مسئول پژوهش و گوینده: محمدحسین دانشوند آنچه در این پادکست می‌شنوید: ▪️چرا مثل بقیه کشورها با آمریکا سازش نمی‌کنیم؟ ▪️آیا هزینه سازش کمتر از مقاومت است؟ ▪️سپاه امیرالمؤمنین تا چه زمانی مقاومت کردند؟ ▪️علت فریب کوفیان در برابر به نیزه کردن قرآن چه بود؟ ▪️ریشه خوارج به کدام شخصیت صدر اسلام برمی‌گردد؟ ▪️چطور در برابر فرسایش جنگ بایستیم؟ (پاسخ قرآن) ▪️زندگی مردم کوفه بعد از سازش با بنی‌امیه چگونه بود؟ ▪️نظر رهبر شهید انقلاب در مورد هزینه چالش و سازش 🍷@Ghadah_SD

🎬 حکایت سال‌ها مذاکره با میوه هیچ پ.ن: البته میوه مذاکرات با آمریکا در کشور ما «هیچ» نبوده... ما در طول این سال‌ها به برکت اصرار بر مذاکرات با آمریکا خیلی چیزها به دست آوردیم. مثلاً: کاهش ضریب امنیت ملی جسارت‌ پیدا‌ کردن و امیدوار شدن دشمنان فتنه و کودتا شهادت رهبر انقلاب شهادت سرداران و فرماندهان شهادت مردم بی‌گناه آسیب‌ به اموال عمومی آسیب به اقتصاد ملی تأخیر در پیشرفت ملی آسیب به امنیت روانی و ... ای کاش این خسارت‌ها و ریزش‌های جبران‌ناپذیر، لااقل تجربه‌ای برای ملت ایران، نخبگان اجتماعی و مسئولین نظام اسلامی به دنبال داشته باشد که دیگر ▪️کسی دل به مذاکره با آمریکا نبندد؛ ▪️کسی معطل مذاکره با آمریکا نشود؛ ▪️کسی بعد از این همه جنایت، با خونسردی از «مذاکره با آمریکا» و اینکه «ما اهل گفتگو هستیم» حرف نزند؛ ▪️کسی به اسم اینکه «ما با اجازه رهبری کار می‌کنیم» با حسن نیت پشت میز مذاکره مستقیم یا غیر مستقیم با آمریکا نرود؛ ▪️کسی به اسم اینکه «همه چیز با رهبری هماهنگ است» نگرانی‌های مردم را سرکوب نکند؛ ▪️کسی «وحدت ملی حول راهبردهای رهبری» را با سکوت مسموم در برابر استمرار پروژه سیاسی «مذاکره‌گرایی» خلط نکند؛ ▪️کسی با چشم‌پوشی از نتایج گذشته و حال مذاکره با آمریکا، اقدامات دیپلماتیک دولت را به هر شکل ممکن توجیه نکند؛ ▪️و کسی تحت عناوین «خدای‌ناکرده مردم ناامید نشوند» یا «خدای‌ناکرده دولت تضعیف نشود» یا «مگر می‌شود دولت بدون رضایت رهبری کاری بکند» از فهم و تبیین صحیح حوادث محروم نشود! 🍷@Ghadah_SD

برخلاف برخی تصورات، پرونده خوش‌بینی به مسیر گفتگو با آمریکا همچنان در فضای کنش‌های برخی مسئولین سیاسی کشور در جریان است... (نمونه) وقتی مسئول جمهوری اسلامی با تمام صداقت و حسن نیتی که دارد، به واسطه تفکر اشتباه، محاسبات غلط و عبرت‌نگرفتن از تمام حوادث گذشته، همچنان از «مذاکره با آمریکا» سخن گفته و ابراز آمادگی و اشتیاق می‌کند که بتواند از طریق «گفتگو» حق ملت ایران را از آمریکا بگیرد!!! همین حرف‌ مساوی با «افزایش فشار دشمن» و «خطر امنیت ملی» است؛ چه برسد به مجموعه اقدامات روی صحنه و پشت صحنه که در حال انجام است. و مطالبه مردم ایران - که اوج این خطر و فاجعه را در دو جنگ اخیر و خصوصاً شهادت رهبرشان دیدند - از مسئولین همین است که: شما را به پیر، به پیغمبر، به تمام مقدساتتان قسم، به حرمت خون پاک رهبر شهید، بی‌خیال گفتگو با این شیطان اکبر شوید! 📌 پ.ن: دکتر فؤاد ایزدی در بخشی از مصاحبه با پایگاه Khamenei.ir با عنوان «چرا صحبت از مذاکره با آمریکا فشارها را بیشتر می‌کند؟» می گوید: ... این فرمایش رهبری در طول ۴۰ سال انقلاب عملاً ثابت شده که هر بار ایران صحبت از مذاکره و تعامل کرده، احساس طرف آمریکایی این بوده که ایران این کار را از روی ضعف می‌کند و به این خاطر که فشارهای آمریکا جواب داده است. با این تصور، آمریکایی‌ها فشارها را بیشتر می‌کنند، چون معتقدند ایرانِ ضعیف را راحت‌تر می‌شود شکست داد. لذا زمانی که صحبت از مذاکره می‌شود، فشارها بیشتر می‌شود و نه کمتر. (متن کامل مصاحبه) 🍷@Ghadah_SD

جهت آشنایی با منظومه فکری رهبر شهید انقلاب نسبت به پدیده «مذاکره با آمریکا»،‌ مطالعه این دو محتوا از سایت Khamenei.ir مفید است: 🗂 مجموعه فیش‌های مذاکره با آمریکا 🗂 پرونده «دلیل؟ تجربه!» 🍷@Ghadah_SD

- شما فاطمه خانم! دوست داری که جنگ ادامه پیدا کنه؟ یا دوست داری ما با دشمن مذاکره کنیم؛ توافق کنیم، جنگ تموم بشه؟ - مذاکره که نکنیم؛ اول انتقام بگیریم... 📌 پ.ن: واقعاً چرا معرفت و بصیرت بچه‌های ما از برخی بزرگ‌ترها، اینقدر اینقدر بیشتر است؟ ای کاش همین صفا، صراحت و صداقت در برخی بزرگ‌ترها هم بود... 🔎 رهبر شهید انقلاب: «جوانِ امروز، بر خلاف نوجوان قدیم، یک عنصر بالغ و عاقل است، یک عنصر خردمند است. زمان ما این‌جوری نبود؛ من به شما عرض می‌کنم. من خودم را می‌گویم؛ قضیّه‌ی بیست‌وهشتم مرداد وقتی اتّفاق افتاد، ما به سنّ بعضی از شماها مثلاً فرض کنید چهارده پانزده سالمان بود؛ یک شبحی از قضایا جلوی چشممان بود؛ [امّا این‌که] دقّت کنیم که چه کسانی هستند، چه عناصری هستند، این طرف چه کسی است، آن طرف چه کسی است، هدف چیست، چرا می‌کنند، نه، این‌ها را ملتفت نبودیم. نوجوان امروزی این‌جوری نیست؛ نوجوان امروزی فکر می‌کند، تحلیل می‌کند، تحلیل را درست می‌فهمد، نکاتی به نظرش می‌رسد. جوان امروزی اهل تحلیل است؛ این خیلی نکته‌ی مهمّی است، این خیلی قابل توجّه است. بچّه‌های ما و جوان‌های ما حرف دارند و این خاصیّت انقلاب اسلامی است.» (بیانات در دیدار دانش آموزان ـ ۱۴۰۱/۰۸/۱۱) 🍷@Ghadah_SD