وقتی نمازِ من، به تو وصلم نمی‌کند قد قامت الصلاة به دردم نمیخورد.

چشمم به غیر گریه برای تو یاحسین در اغلب جهات به دردم نمیخورد

گاهی به سمت روضه و گاهی سوی گناه این پای بی ثبات به دردم نمیخورد.

وقتی حواله‌ام ندهد ثامن الحجج رفتن پی برات به دردم نمیخورد.

ولی من ذاتا ادم صبوری نیستم. من فقط می‌دونم اگه صبر نکنم، باید بعدا با چیزی خیلی بدتر از انتظار کنار بیام. صبر کردن انتخابم نیست ، مجبورم. چون گاهی راه فرار وجود نداره، فقط باید بایستی و تحمل کنی. #مطهره_نویس

آدمیزاد مجبوره هر اتفاقی رو هم تجربه کنه؛ فرداش باز تیکه‌های خودش رو کنار هم قرار بده و دوباره خودشو به زندگی گره بزنه. مجبوره چشم‌هاش رو روی خیلی چیزها ببنده؛ نه اینکه مهم نباشن، فقط چون زورش بهشون نمیرسه. #مطهره_نویس

لحظاتی هست که می‌فهمم چقدر همین زندگی غیرقابل پیش‌بینی کج‌وکوله‌ رو دوست دارم، همین زندگی خودمون که یک‌جاش رو بیشتر بکشی، ممکنه از یک‌جای دیگه‌ش کم بیاد، همین‌ که عجیبه، ناقصه، مضیقه و تنگنا داره، عجله و عقب موندن داره... لحظاتی هست که با همه‌ی این‌ها دوستش دارم و بابت داشتن این لحظه‌ها بسیار خوش‌حالم. #مطهره_نویس #دلی

من خطاب به خودم بعد از نشون دادن احساسم :

‌شب است که آدم را اندوهگین می‌کند ، یا آدم است که برای اندوهگین شدن ، شب را انتظار می‌کشد؟