- تو‌دفتر‌ِخاطراتش‌نوشته‌بود : کاش‌دنیا‌ مثلِ دیواری بود كِ‌‌ میشد‌رفت‌پشت‌ آن‌ایستاد . کاش دنیا درِ خروجی‌داشت كِ‌‌ میشد از آن بیرون زد و رفت توی ِ حیاط ؛ پشتی آن دراز کشید و خوابید یا درِ بیخیالی محض دست هارا تویِ جیب گذاشت و سوت زد ؛ یا در تنهایی مطلق‌نشست‌و ‌قهوه‌خورد ؛ کاش‌میشد دنیا را ؛ منظورم‌این‌است‌ كِ‌‌ همه دنیا را ؛ با ستاره ها و کهکشان ها‌ و آسمان ها و و زمین‌هایش‌را مانند قالی لول کردُ‌ کنار‌گذاشت . ‌. .

:)

- پیام‌ِ‌ من‌ به‌ تو ؛ نبینم‌‌دردِتوازم‌پنھون‌کردی‌که‌کلاهمون بدجور‌میره‌توهم . .) !

چه تقدیر‌چه‌قسمت،نجنگی‌نمیرسی!

" یا خَیرَ مَن خَلابِهِ وحید" ‹ای بهترین کسی که شخص تنها با او خلوت می کند...

و خدا در جواب صبر هایت درهایی را به رویت می‌گشاید ...

که هیچکس قادر به بستنش نیست ...

‌‹ و تو محبوب‌ترین غصه در این قلب شدی!

زندگی،وزنِ‌نگاهی‌ست‌که‌درخاطره‌ها میماند!

‹نمیدونم کجایِ دنیا و با چه حالی هستی و چقد دلت پره که اینو میخونی، اما یادت نره رفیق : غم همیشه انقد پر رنگ نمیمونه :)

_جانِ هر زنده دِلی ، زنده به جانِ دگرَست!

به‌درخت‌نگاه‌‌کن؛ قبل‌از‌اینکه‌شاخه‌هاش‌زیبایی‌ نور‌رو لمس‌کنن؛ ریشه‌هاش‌تاریکی‌راولمس‌کرده؛ گاهی‌برای‌رسیدن‌به‌نور‌باید‌از‌دل‌تاریکی‌ عبور‌کنی . . . ›