eitaa logo
ژیپسوفیلا
1.1هزار دنبال‌کننده
648 عکس
556 ویدیو
4 فایل
*من زمزمه میکنم نامت را* *تو آرام کن قلبم را* *یااللّٰه…!*🤍🖇 کپی؟به هیچ وجه خوش امدی به کلبه ی کاملا دلی من 🛖 امیدوارم اینجا خودت رو پیدا کنی😉 تاریخ تولدمون¹⁴⁰⁴/⁸/¹²
مشاهده در ایتا
دانلود
نمیشه باورم که وقت رفتنه https://eitaa.com/Ghipsofilla
مخترع‌دوربین‌عکاسی‌ اگر‌می‌دانست‌ساعتهاحرف‌زدن‌ بایک‌عکس‌بی‌جان‌چه‌برسر‌آدم‌می‌آورد🥺هیچ‌گاه‌دست‌به‌این‌چنین‌اختراعی‌ نمی‌زدالبته‌که‌عکس‌های‌تو‌جان‌دارند این‌راحال‌پریشان‌من‌می‌گویدوگرنه‌هیچ‌ دیوانه‌ای‌صفحه‌ی‌موبایل‌را‌نمی‌بوسد ودرآغوش‌نمیکشد!💔 https://eitaa.com/Ghipsofilla
با آن همه بحران ..... https://eitaa.com/Ghipsofilla
‌با آدمای موقتی ، موقتی رفتار کنید نه بیشتر 🤌🏽 https://eitaa.com/Ghipsofilla
3.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
مادرم بعد خدا نام تو را یادم داد عادت کودکی ماست یا علی گفتن ما https://eitaa.com/Ghipsofilla
السلام علیک یا علی بن موسی الرضا 🌱❤️ سلام آقا جانم 🙃 https://eitaa.com/Ghipsofilla
ژیپسوفیلا
- احتمالا‌اگر‌بعد‌ها‌بخوام‌از‌‌چهارصد‌و‌سه‌ یاد‌کنم، میگم‌سال‌ِ‌بی‌رحمِ‌پر‌تجربه.‌ سالی‌که‌کلی‌آدم‌ا
‌از اینکه بقیه فکر کنن ضعیفم می‌ترسم. واسه همینم اگه کسی با چاقو تو قلبم فرو کنه، پا می‌شم و می‌گم معلومه که بخشیدمت، اصلا هم دردم نگرفت و تو تنهایی، از خونریزی می‌میرم.
ژیپسوفیلا
‌از اینکه بقیه فکر کنن ضعیفم می‌ترسم. واسه همینم اگه کسی با چاقو تو قلبم فرو کنه، پا می‌شم و می‌گم
هیچوقت این تیکه از اهنگ ِ عرفان برام تکراری نمیشه ُ همیشه دوسش دارم ُ خواهم داشت ؛ با اینکه دلگیرم ازت ٬ الهی الهی دنیا برات بسازه الهی الهی دلت به غم نبازه ...
ژیپسوفیلا
یه سری شب‌ها، اون‌قدر قدرت دارن که خاطرات‌و زنده‌تر از همیشه از جلو چشمت رد بکنن، آدم‌هایی که رفتن،
گاهی وقتا حس می‌کنم واقعا تنهایی نمی‌تونم از پسش بربیام ولی دورمو که نگاه می‌کنم، می‌بینم کسی هم نیست که تو این مسیر کمکم کنه جز خودم. این اسمش چیه؟ بزرگسالی؟ تنهایی؟ نمی‌دونم.
ژیپسوفیلا
گاهی وقتا حس می‌کنم واقعا تنهایی نمی‌تونم از پسش بربیام ولی دورمو که نگاه می‌کنم، می‌بینم کسی هم نیس
عاشق وقت‌هاییم که باد یا بارون شدید میاد و شیشه‌ها و پنجره‌ها می‌لرزن. رعدوبرق هم باشه چه بهتر. انگار دنیا داره به آخر می‌رسه اما تو می‌تونی یه گوشه بشینی چایی بخوری و اهمیتی ندی.
ژیپسوفیلا
خودم میدونم خوب نبودم ولی این همه اتفاق بد هم حقم نبود همیشه که آدم صد صد نیست . بالاخره یه جاهایی
من اصلا آدم خوبی برای امید دادن نیستم. از نگاه من احتمالا تا ابد، دنیا یه‌چیز تاریک و تاره که حرف‌های مثبت فقط راهی برای گول خوردن و آسون‌تر دووم آوردنه. می‌دونم آدمیزاد برای ادامه دادن به امید نیاز داره و می‌دونم وقتی یه‌شخص میاد از غصه‌هاش پیش تو می‌گه حرف امید دهنده نیاز داره بشنوه اما من آدمش نیستم. مثل کسی که نمی‌تونه خون بده. خودش کمبود خون داره یا آهن یا هرچی. توانایی خون دادن به بقیه رو نداره. همون حداقل خونی که تو رگاش جریان داره به زور زنده نگه‌ش داشته. وقت‌هایی هم که به آدم‌ها دلداری دادم همیشه فکت‌های منطقی بوده تا دروغ‌های دل‌خوش کننده. آدمیزاد به دروغ نیاز داره. به دروغ شنیدن تا بتونه دووم بیاره. با فهمیدن حقیقت نمی‌شه دووم آورد. حقیقت تلخه، سنگینه، زمخته. حقیقت کدرت می‌کنه، چشمات رو بی‌نور می‌کنه، می‌برت لب مرز بالا آوردن. کسی که لب این خط وایستاده نمی‌تونه یکی دیگه رو بکشه کنار. فوقش ‌سکوت کنه که یکی دیگه از حقیقت باخبر نشه. من نمی‌تونم دروغ بگم. خیلی وقته ایستادم لب این مرز. فوقش سکوت کنم که دارم سعی‌م رو می‌کنم.