میدانی چه چیز را در این رهبر را دوست دارم؟ اینکه برای مردم‌اش ارزش و نقش قائل است. یک روز قبل، مقابل دوربین می‌آید و میگوید بچه‌ها فردا بیرون بیایید. حضورتان مهم است. وقتی می‌آییم و خیابان‌ها را تسخیر می‌کنیم، فردا باز او مقابل دوربین می‌آید،لبخند رضایت می‌زند و از ما تشکر می‌کند؛ ممنونم که آمدید. شاه‌بچه‌ای که چندوقت قبل فراخوان حضور در خیابان داد، ارزنی برایتان ارزش قائل شد که بگوید راستی ممنون که آمدید؟ شما برایش رعیتی بیشتر نبودید که خون‌هایتان باید پای شوکت همایونی‌‌اش قربانی شود و هرچه کنید برای او و خانواده‌اش کم است و هیچ نیست. من این جزئیات جذاب را در رفتار این مرد دوست دارم. او رهبر بودن را خوب بلد است. باید از حقارت رعیت بودن خارج شوی که بدانی چه می‌گویم. «مهدی مولایی»

Hero vs. Demons

کاربر اسپانیایی با سوژه‌کردن آمارسازی‌های مریدان شازده این عکس را منتشر کرده و نوشته: اسپانیا، دیروز، حدود یک‌میلیارد نفر🤣🤣🤣

ـ من از آدابِ مهمانداری‌ات چیزی نمی‌دانم؛ ولی در شهر ما رسم‌ است می‌بوسند مهمان را... :) سحرگاه ۱ رمضان

🎼 آهنگ هوای سحر ◽️خواننده، شاعر و آهنگساز: وِتر

صدا بزن دل مرا و از دل زمین جدا کن که بسته دل و پای دل به آب و گل، مرا رها کن

مرا که بی تو رفته‌ام هزار راه دور، دریاب مرا که هرچه گفته‌ام شده دوباره نقش بر آب...

سحر مرا صدا بزن به چشم‌های تار من بده کمی هوای باران

که ابری و گرفته‌ام؛ در این کویر تفته‌ام؛ اسیر سایه‌های سوزان

خوب بلده خدایی کنه حتی اگه ما بلد نباشیم بندگی کنیم✨

بی‌وطن‌ها از آنجا که شعور، ابتکار و توان لازم برای اکت‌های موثر اعتراضی علیه حاکمیت را ندارند و سطح تفکر و تحلیل‌شان با جلبک در رقابت است، پس کارهای روزمره‌شان را به‌نیت اکت سیاسی انجام می‌دهند تا کاری کرده باشند. گاه بوق زدنشان سیاسی می‌شود، گاه اتو به برق زدن‌شان، گاه ۹ شب آشغال بیرون گذاشتن‌شان و حالا هم خوردن و آشامیدن روزانه. من میخورم، پس درحال مبارزه‌ام! بعید نیست فردا روزی شاهزاده فراخوان قضای‌حاجت یا نفس‌کشیدن بدهد و این امور هم تبدیل به مبارزه و عمل براندازانه شود. مبتذل‌اید و حتی مبارزه را به ابتذال کشیده‌اید. هیچ‌ندارهای کوتوله ترحم‌برانگیز! «مهدی مولایی»

تا بوده چنین بوده که بیرون وطن، یکسره درد است و غم البته اگر وطنی داشته‌باشی و دلی...