عکسش را نگاه میکردم ، داشت لبخند میزند اما حواسش نبود که چشم هایش هنوز رنج و درد را نشان می دهد!
سر زدن به جایی که پناهگاهت بود بهت میفهمونه تو وقتی بزرگ میشی که بخش های روحتو جایی جا میزاری که ازش متنفر بودی
طعم گیلاس
چشمو میبندمُ میرم به گذشتم:)
موقعیت: کرمان ، بردسیر ،۱۰/۱۴
جایی که قسمتی از اناری جا ماند!