قرار نبود اینگونه به دیدار بیایم عزیز قلبـــــم💔 . "(اللهم الحقنی بالقائد الشهید) " ۱۴ خرداد ۱۴۰۵

من رسیدم کشور دوست ولی فکرش را بکن طور دیگری می آمدم با بچه های پویش روسری فیروزه ای با ذوق و استرس از اینکه آیا آقا می آید؟! آیا حین خادمی داخل حسینیه هستم؟!؟! تا موقع آمدنش او را ببینم؟! آیا ممکن است گوشه ی چشمش به من بیفتند؟! از گیت ها رد میشدیم و شروع به کار میکردیم، به میهمانان خوشامد میگفتیم و عشق میکردیم از خدمت... یک هو صندلی نمایان میشد، و چند دقیقه بعد شور و هیجان محیط حسینیه را فرا میگرفت و من تلاش میکردم ببینمتان و اشک امانم نمیداد و دنیا را به من میدادند ... ـ اما هیچ چیز این شکلی نبود؛ من امدم غریب و تنها صندلی بود، ولی ذوقی برای اینکه الان است که آقا بیاید روی ان بنشیند نبود.. 💔 دخترانی با روسری های مشکی و حمایل های سبز خادم بودند و راهنمایی ام کردند، جمعیت زیاد بود عقب نشستم، صندلی را با تلاش میدیدم، و هیچ حسی نداشتم جز حسرت اینکه میتوانستم چند ماه پیش بیایم با این تفاوت که شما انجا نشسته باشید... در آخر وقتی به خودم امدم که داشتم برمیگشتم و فقط توانستم بگویم مرا یادتان نرود، مرا رهایم نکنید آقا جان...💔 #برای_آقام

_میشه برام سه تا الهی به رقیه بگید:)

حل شد خیلی زیبا هم حل شد، شکــر؛ بماند به یادگار

خوشبختانه؛ اونجایی از زندگی ام که واسه خوشحال بودن احتیاج به حضور هیچکسی ندارم:)

ادب استفاده از کلمات قلمبه سلمبه نیست! ادب یه رفتاره خوبه که متاسفانه توی خیلی ها نیست؛ ادب یعنی مواظب دل بقیه باشی؛ یعنی ملاحظه داشتن بلد باشی؛ خیلی ها خوب حرف میزنن ولی ادب ندارن! با ادب باشیم...

لبنان من، شرمنده:)

۱۰۰ روز است که رفته ای... و دلتنگی را مهمان دلم کرده ای؛ 💔 . حسرت دیدار شما به دلم ماند ولی دلخوشم به اینکه با مهدی عج برمیگردی:)

گر بیایی دهمت جان و نیایی کُشَدَم غم من که باید بمیرم چه بیایی، چه نیایی..

من ز خود هیچ ندارم که به آن فرق کنم . . هرچه دارم همه از نوکری ِخانه توست .