🚩میدان پشت تفاهم 🔸گفتارگاه: حرف منان رئیسی اگر درست باشد، یک گزاره مهم را روشن می‌کند؛ و آن هم این است که بعضی روایت‌های این چند هفته، از اساس روی هوا بوده‌اند. رئیسی می‌گوید رهبر معظم انقلاب، تصمیم درباره پذیرش تفاهم‌نامه با آمریکا را به شعام سپرده و شرط گذاشته‌اند که اگر سه‌چهارم اعضا رأی مثبت دادند، مصوب شود. مهم‌تر از آن، به گفته او فرماندهان نظامی عضو هم حق رأی داشته‌اند. حالا وقتی دوستان خود ایشان می‌گویند آن یک رأی مخالف هم متعلق به یک فرد نظامی نبوده، نتیجه روشن است: نظامی‌ها هم به تفاهم رأی مثبت داده‌اند. پس آن دوگانه‌سازی‌های گل‌درشت این چند وقت چه می‌شود؟ اینکه «میدان آماده حمله بود اما سیاست ترمز کشید»، یا اینکه «نظامی‌ها می‌خواستند بجنگند ولی سیاسی‌ها کوتاه آمدند»؛ همه این روایت‌های هیجانی، با همین یک گزاره فرو می‌ریزد. حقیقت، ظاهراً خیلی ساده‌تر و البته عمیق‌تر از این دوقطبی‌های رسانه‌ای است: میدان و سیاست مقابل هم نبودند؛ کنار هم بودند. همان چیزی که خیلی‌ها نمی‌خواهند بپذیرند؛ اینکه در جمهوری اسلامی، وقتی تصمیمی کلان گرفته می‌شود، قرار نیست دیپلماسی یک ساز بزند و میدان سازی دیگر. ✍🏻 ۲۸/خرداد/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

💬 بنده علی‌الاصول [درباره تفاهم‌نامه‌] نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهدی که رئیس‌جمهور محترم به‌عنوان رئیس شورایعالی امنیت ملی از طرف خود و اعضا در پاسداشت حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازه آن را صادر کردم. | ۲۸/خرداد/۱۴۰۵ 🔗 متن کامل پیام 📲 @rahbar_enghelab_ir

📝 تلاش‌های دلسوزانه مسؤولان، استیصال رئیس‌جمهور امریکا 💬 تفاهم‌نامه‌ای بین رئیس‌جمهوران ایران و امریکا امضا شد. در مسیر رسیدن به این مرحله، مسئولین امر، از سر دلسوزی و با حُسن نظر، تلاش‌های زیادی را به‌عمل آوردند و البته این رئیس‌جمهور امریکا بود که از روی استیصال، از انواع اهرم‌ها برای این امر استفاده می‌کرد. | ۲۸/خرداد/۱۴۰۵ 📝 متن کامل پیام 📲 @rahbar_enghelab_ir

🚩چماقِ علی‌الاصول؟ 🔸گفتارگاه: اولاً؛ پیام اخیر رهبر معظم انقلاب، پیامِ زدن مسئولان نبود؛ پیامِ پشتِ مسئولان ایستادن بود. بعضی‌ها انگار دنبال چماق می‌گردند، نه فهم. هر جمله‌ای را برمی‌دارند تا بکوبند بر سر این و آن. حال آنکه متن پیام، بیش از آنکه بوی عتاب بدهد، عطر حمایت می‌دهد. ثانیاً؛ این جمله‌ی کلیدی رهبری که فرمودند: «بنده علی‌الاصول، نظر دیگری داشتم»،را نباید کاریکاتوری فهمید. برخی از این قسمت سریع نتیجه گرفته‌اند که پس رهبری از اول مخالف بوده و مسئولان راه غلط رفته‌اند! متن را باید خواند، نه اینکه آرزوها را روی متن سوار کرد. ایشان نفرمودند: «من مخالف بودم و شما اشتباه کردید.» فرمودند: «نظر دیگری داشتم، اما اجازه دادم.» این یعنی اختلاف، اگر هم بوده، بر سر اصل ماجرا نبوده؛ بیشتر ناظر به جزئیات، کیفیت اجرا یا مفاد تفاهم‌نامه بوده است. وگرنه اگر مسئله، اصل مسیر بود، اساساً مجوزی صادر نمی‌شد. ثالثاً؛ اینکه رهبر انقلاب در نهایت نظر شورای عالی امنیت ملی را ــ آن هم با تعهد صریح رئیس‌جمهور و پذیرش مسئولیت از سوی او ــ پذیرفته‌اند، خودش نشانه‌ی یک هم‌پوشانی حداکثری میان نظر شخصی ایشان و جمع‌بندی شعام است. یعنی فاصله، فاصله‌ی صفر و صد نبوده؛ بلکه احتمالا فاصله‌ای در حد برخی ملاحظات و شروط. و آنجا که فرمودند: «من و مردم منتظر تحقق شروط هستیم»، یعنی چه؟ یعنی اگر شروط محقق شود، مسیر، قابل دفاع است و نتیجه، مطلوب. این زبانِ کسی نیست که بخواهد مسئولان را تضعیف کند؛ این زبانِ رهبری است که هم نظارت می‌کند، هم حمایت. ✍🏻 ۲۹/خرداد/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah