🚩 خودِ ولی چه می‌خواهد؟ 🔸گفتارگاه: در یادداشت شیخ اسماعیل رمضانی با عنوان از یار ولایت تا بار ولایت، یک نکته درست وجود دارد و پنداری غلط. نکته درست این است که ولایتمداری، فقط «چشم گفتن» نیست. بله؛ سرباز خوب، صرفاً مطیع نیست، بلکه باید به افزایش قدرت جبهه حق کمک کند. این حرف، حرف درستی است. مگر نه اینکه مردم در تشییع رهبر شهید، با آن حضور عظیم، برای نظام و رهبری خلق قدرت کردند؟ مگر نه اینکه وحدت و انسجام ملی، خود یک سرمایه راهبردی است؟ اما مشکل از جایی آغاز می‌شود که هر کس، «خلق قدرت» را مطابق سلیقه سیاسی خود معنا کند. یکی بگوید: مخالفت با تفاهم‌نامه، خلق قدرت است. دیگری بگوید: حمایت از تفاهم‌نامه، خلق قدرت است. سومی بگوید: سکوت، خلق قدرت است. چهارمی بگوید: فریاد، خلق قدرت است. اگر ملاک، صرفاً تشخیص شخصی افراد شد، دیگر سنگ روی سنگ بند نمی‌شود. ولایت، عرصه «تفسیر بی‌ضابطه» نیست. اینکه هر کس بگوید: «من چون می‌خواهم برای ولی آزادی عمل ایجاد کنم، پس چنین و چنان می‌کنم»، می‌تواند به نتایج خطرناکی برسد. چه بسا کسی دقیقاً با همین استدلال، خلاف مطالبه صریح ولی عمل کند. مسئله اینجاست: خود ولی جامعه، مطالبه‌اش ( مثلاً در مورد تفاهم‌نامه) چیست؟ اگر رهبر انقلاب می‌فرمایند: «من و مردم منتظر تحقق شروط هستیم»، آیا خلق قدرت، در کمک به تحقق همین شروط است یا در زمین زدن اصل تفاهم؟ (فارغ از وضعیت فعلی تفاهم‌نامه و جنگ) اگر نهی از اختلاف و تفرقه می‌کنند، آیا خلق قدرت، در دو قطبی‌سازی است یا در حفظ انسجام ملی؟ خلق قدرت، بدون رجوع به مطالبه صریح ولی، خیلی زود می‌تواند به «بار ولایت» تبدیل شود؛ نه «یار ولایت». بعضی وقت‌ها، بیش از آنکه رهبری نیازمند «آزادی عمل» از سوی ما باشد، ما نیازمند آنیم که از تفسیرهای شخصی خود فاصله بگیریم و به مطالبه روشن او رجوع کنیم. ✍🏻 ۲۳/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩رأی نیاوردند، دیکتاتوری شد! 🔸گفتارگاه: در کمیسیون امنیت ملی، اعضای کمیسیون رأی دادند و افراد دیگری را برای مسئولیت انتخاب کردند. نه کودتایی رخ داده، نه کسی با زور وارد جلسه شده، نه صندوق رأی دزدیده شده است. همان نمایندگانی که دیروز رأی‌شان معتبر بود، امروز هم رأی داده‌اند. فقط نتیجه، مطابق میل یک جریان خاص نشده است. بعضی‌ها دیکتاتوری را این‌گونه تعریف می‌کنند: هر جا ما رأی نیاوریم، آنجا دیکتاتوری است! یعنی رأی خوب است، به شرطی که به نامزدهای ما ختم شود! انتخابات محترم است، به شرطی که خروجی‌اش مطابق سلیقه ما باشد! مجلس انقلابی است، به شرطی که دقیقاً همان‌هایی را انتخاب کند که ما می‌خواهیم! اگر نمایندگان مجلس حق دارند به فلان فرد رأی بدهند، همان‌قدر هم حق دارند به او رأی ندهند. شاید بهتر باشد به جای متهم کردن دیگران به دیکتاتوری، کمی به این سؤال فکر کنند: چرا همان نمایندگانی که تا دیروز مورد تأیید بودند، این بار ترجیح دادند افراد دیگری را انتخاب کنند؟ ✍🏻 ۲۳/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩 جنوب، ایران است 🔸 گفتارگاه: بعضی روایت‌ها، ولو از سر دلسوزی، ناخواسته به سمتی می‌روند که انگار جنوب کشور در این مدت رها شده است این روایت، منصفانه نیست. همه برای مردم عزیز جنوب کشور نگرانیم. درد مردم بندرعباس و بوشهر و خوزستان، درد همه ایران است. حمله به جنوب، حمله به تهران و مشهد و اصفهان هم هست. اما نباید طوری سخن گفت که گویی میان «مرکز» و «جنوب» تفاوتی وجود دارد یا اینکه بخشی از کشور زیر آتش مانده و بخش دیگر بی‌تفاوت نظاره‌گر است. واقعیت این است که هر اقدام دشمن در این مدت، بی‌پاسخ نمانده است. هر تجاوز آمریکا با پاسخ متقابل ایران همراه بوده و اگر دشمن همچنان دست به شرارت می‌زند، نه از سر بی‌هزینه بودن حملات، بلکه از سر استیصال و ناتوانی در تحمیل اراده خود است. باید مراقب بود که در روایت جنگ، ناخواسته دوقطبی خطرناک «حمله به مرکز» و «حمله به جنوب» ساخته نشود. ایران، یک پیکر واحد است؛ زخم جنوب، زخم همه ماست و پاسخ ایران نیز پاسخ یک ملت واحد است. نقد عملکردها و مطالبه اقدام مؤثرتر، حق همه ماست؛ اما روایت «رهاشدگی جنوب» همان چیزی است که دشمن دوست دارد در ذهن ایرانیان بنشاند. حال آنکه حقیقت، چیز دیگری است: جنوب، خط مقدم ایران است و ایران، جنوب را تنها نگذاشته است. ✍🏻 ۲۴/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩 راهبرد، تاکتیک 🔸گفتارگاه: گاهی یک اشتباه در فهم موضوع باعث می‌شود بعضی‌ها «راهبرد» را با «تاکتیک» قاطی کنند و بعد از هر تغییر در روش، نتیجه بگیرند که مسیر عوض شده است. راهبرد جمهوری اسلامی روشن بوده و هست: عدم سلطه‌پذیری، حفظ عزت ملی و نرفتن زیر بار زور آمریکا. این همان چیزی است که رهبر شهید انقلاب بر آن تأکید داشتند و رهبر معظم انقلاب نیز بر همان مسیر حرکت می‌کنند. رئیس‌جمهور هم بارها تأکید کرده که ایران زیر بار حرف زور نمی‌رود. اما روش رسیدن به این هدف، یک شکل ثابت و تغییرناپذیر ندارد. تاکتیک، تابع شرایط زمان و میدان است. گاهی تاکتیک، ایستادن در برابر تجاوز دشمن و پاسخ کوبنده است؛ همان‌گونه که در میدان جنگ اخیر، قدرت دفاعی ایران خودش را نشان داد. گاهی تاکتیک، پذیرفتن آتش‌بس برای مدیریت صحنه و تأمین منافع کشور است. گاهی مذاکره است، گاهی امضای یک تفاهم و گاهی هم وقتی طرف مقابل عهدشکنی می‌کند، پاسخ دوباره در میدان است. اینکه ایران هم جنگید، هم مذاکره کرد، هم شروط خود را روی میز گذاشت و هم پس از بدعهدی دشمن پاسخ داد، نشانه تناقض یا عدم تفاهم در داخل نیست، نشانه آن است که یک کشور عاقل، ابزارهای مختلف قدرت را در زمان مناسب به کار می‌گیرد. مشکل برخی تحلیل‌ها این است که مقاومت را فقط در شلیک موشک می‌بینند و مذاکره را ذاتاً عقب‌نشینی می‌دانند. حال آنکه مقاومت واقعی یعنی دشمن نتواند اراده خود را بر ما تحمیل کند؛ چه پشت خاکریز، چه پشت میز مذاکره. و مگر در تمام مسیر مذاکرات، غیر از این بود؟ مگر مذاکره‌کنندگان ایرانی رفته بودند که اراده آمریکا را بپذیرند؟ به حملات این شبها به جنوب کشور نگاه کنید، دشمن زمانی عصبانی می‌شود که نتواند خواسته خود را تحمیل کند، نه زمانی که به همه اهدافش رسیده باشد. ۲۵/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩جنگ و صلح 🔸گفتارگاه: آن‌کس که می‌گوید «بجنگیم»، باید بداند از چه سخن می‌گوید. جنگ، شناخت ظرفیت‌های کشور را می‌خواهد، فهم میدان و توان نظامی را می‌خواهد. نمی‌شود از پشت تلفن همراه، نسخه جنگ پیچید و برای فرماندهان میدان تعیین تکلیف کرد. آن‌کس هم که مدام می‌گوید «صلح»، باید اول به یک سؤال ساده جواب بدهد: مگر جنگ را ما آغاز کرده‌ایم که حالا بخواهیم هر طور شده از آن فرار کنیم؟ اما در میان این هیاهو، یک حقیقت روشن وجود دارد: تصمیمات کلان کشور، محصول محاسباتی است که همه ما از جزئیات آن خبر نداریم. آنچه امروز بیش از هر چیز برای ایران قدرت می‌آفریند، حفظ انسجام ملی است. دشمن، بیش از موشک‌های ما، از وحدت ما می‌ترسد. ممکن است تاکتیک‌ها تغییر کند؛ یک روز پاسخ در میدان باشد، روزی دیگر پشت میز مذاکره. اما آنچه نباید تغییر کند، حفظ منافع ملی و جلوگیری از شکاف داخلی است. بهترین کار آن است که دعواهای فرسایشی را کنار بگذاریم، وحدت ملی را حفظ کنیم و در عین نقد و مطالبه‌گری، بپذیریم که در مسائل بزرگ، تصمیمات نظام بر پایه محاسباتی گرفته می‌شود که همه ابعاد آن لزوماً در معرض دید افکار عمومی نیست. ۲۶/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🚩تفاهم و عدم‌تفاهم 🔸گفتارگاه: رهبر انقلاب صریح فرمودند که رئیس‌جمهور و مسئولان متعهد شده‌اند از حقوق ملت پاسداری کنند و زیر بار زیاده‌خواهی آمریکا نروند. خب! آیا حملات دوباره آمریکا، خود نشانه آن نیست که ایران زیر بار تحمیل‌های دشمن نرفته است؟ اگر همه خواسته‌های آمریکا تأمین شده بود، چه نیازی به این حجم از عصبانیت، تهدید و بازگشت به میدان درگیری داشت؟ حالا که تفاهم، ولو به صورت کج‌دار و مریز، مدتی اجرا شد و بعد این آمریکا بود که زیر میز زد و دوباره ساز جنگ را کوک کرد، چگونه خون هم‌وطنان شهید و خسارات را گردن پزشکیان و قالیباف می‌اندازید؟ این چه منطقی است؟ اگر تفاهمی هم در کار نبود، طبیعتاً جنگ ادامه پیدا می‌کرد، حملات دشمن نیز ادامه می‌یافت و باز هم ممکن بود عزیزانی از مردم ما شهید شوند و زیرساخت‌هایی آسیب ببیند. سؤال ساده اینجاست؛ در آن صورت، مسئولیت خون آن شهدا با چه کسی بود؟ بعضی‌ها طوری سخن می‌گویند که انگار با اصل تفاهم، همه مسئولیت دشمن از بین می‌رود و تمام تقصیرها به گردن مسئولان داخلی می‌افتد! مسئول خون مردم ایران، اول از همه متجاوزی است که حمله می‌کند، نه کسی که کوشیده با حفظ حقوق ملت، فرصتی برای کشور ایجاد کند و در عین حال زیر بار زور هم نرود. احتمالاً اگر تفاهمی نبود و جنگ با همان شدت ادامه پیدا می‌کرد،به گونه‌ای دیگر مسئولیت همه خون‌ها را به گردن مسئولان می‌انداختید. این بازی کثیف که هر خون ریخته‌شده‌ای را خرج تخریب رقبای سیاسی کنیم، نه جهاد تبیین است و نه خون‌خواهی؛ فقط کمک به پروژه‌ای است که می‌خواهد میان مردم و مسئولان شکاف بیندازد. ۲۶/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

🔸گفتارگاه: برخی چنان از نتایج انتخابات هیئت‌رئیسه کمیسیون‌ها سخن می‌گویند که انگار در مجلس کودتایی رخ داده! انتخابات بوده، رأی‌گیری شده و نمایندگان مجلس به برخی افراد رأی داده‌اند و به برخی دیگر رأی نداده‌اند. اسم این می‌شود «فرآیند دموکراتیک»، نه «حذف انقلابی‌ها»!چرا هر وقت نتیجه رأی‌گیری مطابق میل‌تان باشد، آن را نشانه بصیرت و انقلابی‌گری مجلس می‌دانید؛ اما اگر چند نفر از چهره‌های نزدیکتان رأی نیاورند، ناگهان پای «پروژه وفاق»، «تماس‌های پشت‌پرده» و «تصفیه سیاسی» به میان می‌آید! سؤال ساده اینجاست: مگر نمایندگان مجلس حق ندارند بر اساس تشخیص خود رأی بدهند؟ مگر هر کس به آقای نبویان یا رضایی رأی نداد، الزاماً عضو «جریان وفاق» است؟ این چه منطقی است که هر رأی مخالفی را به یک پروژه سازمان‌یافته نسبت دهیم؟ اگر قرار باشد هر نتیجه انتخاباتی که مطابق میل ما نبود را محصول لابی، فشار و توطئه بدانیم، دیگر سنگ روی سنگ بند نمی‌شود. آن وقت چه فرقی می‌کند با همان جریانی که خودمان سال‌ها به خاطر نپذیرفتن رأی اکثریت نقدش می‌کردیم؟ ۲۶/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

▪اکنون که دشمن امریکایی به دنبال جنگ‌افروزی و تحمّل هزینه‌های سنگین‌تر و بی‌آبروئی بیشتر است، بداند که ملّت عزیز ایران و جبهه‌ی مقاومت، درسهای فراموش‌نشدنی برای او دارد که رشادت‌های رزمندگان اسلام و غیرت مردمان شجاع #خطه_جنوب در این روزها نمونه‌هایی از آن را نشان داده است. ✍ بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب درباره‌ی حماسه عظیم بدرقه آقای شهید ایران و تبیین مسائل مهم کشور | ۲۶/تیر/۱۴۰۵ 🔗 rahbar.ir/s/1590 📲 @Rahbar_ir

🎞 دشمن امریکایی بداند که ملّت عزیز ایران و جبهه‌ی مقاومت، درسهای فراموش‌نشدنی برای او دارد. ✍🏼 بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب درباره‌ی حماسه عظیم بدرقه آقای شهید ایران و تبیین مسائل مهم کشور | ۲۶/تیر/۱۴۰۵ 🔗 rahbar.ir/s/1590 📲 @Rahbar_ir

🚩 از «علی‌الاصول» تا «اتحاد مقدس» 🔸گفتارگاه: عده‌ای از پیام رهبر انقلاب فقط یک عبارت را دیدند؛ «علی‌الاصول نظر دیگری داشتم». بعد هم چنان بر این جمله سوار شدند که انگار بقیه پیام اصلاً وجود خارجی ندارد! نه از تعهد رئیس‌جمهور و مسئولان سخنی گفتند، نه از مطالبه تحقق شروط، نه از حفظ وحدت و انسجام ملی. فقط «علی‌الاصول» را گرفتند و با آن، چماقی ساختند برای کوبیدن بر سر مسئولان کشور. در حالی که رهبر انقلاب حتی نفرمودند آن «نظر دیگر» دقیقاً چه بوده است. اما صریحاً بر تعهد مسئولان در پاسداری از حقوق ملت و ضرورت مطالبه‌گری مردم تأکید کردند. از سوی دیگر، در پیام اخیر بر «اتحاد مقدس» و اعتماد به مسئولان دلسوز سه قوه اصرار ورزیدند. اما اینجا یک هشدار هم به دوستانی که در این مدت از مسئولان دفاع کردند، لازم است. مبادا ما هم همان اشتباهی را مرتکب شویم که منتقدان کردند؛ فقط با علامت مخالف! آنها همه پیام را در «علی‌الاصول» خلاصه کردند و ما هم نباید همه پیام را در «دیدید ما درست می‌گفتیم» خلاصه کنیم. اگر از پزشکیان، قالیباف یا دیگر مسئولان دفاع کردیم، برای حفظ انسجام ملی بود؛ نه برای آنکه امروز از جیب این پیام، حقانیت تحلیل دیروزمان را اثبات کنیم. رهبر انقلاب امروز از «اتحاد مقدس» سخن می‌گویند. یعنی حتی اگر در مباحثه‌ها به بخش‌هایی از پیام ایشان استناد می‌کنیم، نباید نتیجه‌اش شکاف، طعنه، تحقیر و بازتولید دوقطبی در جامعه باشد. گاهی مهم‌تر از اینکه ثابت کنی «درست می‌گفتی»، این است که دشمن از میان ما، علامت ضعف و چنددستگی نبیند. امروز دال اصلی پیام رهبر انقلاب «اتحاد مقدس» است. اگر از این پیام، وحدت و انسجام ملی بیرون نیاید، هر دو طرف ماجرا بخشی از مقصود اصلی رهبر انقلاب را از دست داده‌اند. ۲۸/تیر/۱۴۰۵ 🔹@GoftarGah

📝ملّت عزیز، با تداوم اعتماد به مسئولان دلسوز، برای تضمین صیانت از منافع ایران اسلامی، فعّال در میدان خواهد بود. ✍🏻 بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب درباره‌ی حماسه عظیم بدرقه آقای شهید ایران و تبیین مسائل مهم کشور | ۲۶/تیر/۱۴۰۵ 💻 Rahbar.ir | 📲 @Rahbar_ir