دلم برای وقتایی که بعد هیئت مسجد رو تمیز می‌کردیم تنگ شده...

امروز ۲ مهر. معلم‌هامون خدایی باحال بودن. فعلا معلم بدی ندیدم. سعی کردم امروز لبخند بزنم و یکم با بقیه ارتباط برقرار کنم. سخت بود ولی نتیجه داد.‌ یه عالمه تلفنی حرف زدم و حال کردم. همین. روز عادیی بود. در کل بد نبود.

جدیدا کتاب خوندن برام سخت شده. نمی‌تونم تمرکز کنم. زود به زود حوصله‌م سر می‌ره‌. یهو می‌بینم ده صفحه خوندم ولی داشتم به زندگی‌م فکر می‌کردم و هیچی نفهمیدم. و این وضعیت بده.

نمی‌خوام😭

عه وا. باز لوکیشن همیشگی.

یه دختری چهار روز پیش توی اتوبوس روی صندلی کناریم نشسته بود. امروز توی حرم دیدمش. بله قم همینقدر کوچیکه.

امروز ۳ مهر. بالاخره از شر نون لواش و سنگک خلاص شدم و صبحونه بربری خوردم. بازم یه کوه ظرف شستم. با نیکا دعوا کردم. از ساعت ۵ اومدیم حرم و هنوزم حرمیم. الانم دارم می‌رم خونه‌ی مامانبزرگم.‌ روز خوبی بود. خیلی خوب. خوش گذشت. خدایا عاشقتم.

دیگه اینا رو نمی‌گم. زندگی ناجالب و حوصله سر بر و غم انگیز من چیزی برای گفتن نداره.

_

کشف جدید: اگه قبل مدرسه رفتن چایی نخورم به شدت بی‌اعصاب می‌شم.

سخت باورمان میشود یک سال است صدایت را نشنیده‌ایم و چهره‌ات را ندیدیم...

وقتی آدم کسیو نداره که تا چیزی نوشت دفترشو بده بهش تا متنشو بخونه، نوشتن چه فایده‌ای داره؟