الفبا _حس می‌کنم هیچوقت درک نمی‌شم. انگار احساسات من یه نوع دیگه‌ست. انگار الفبا احساسات همه سی و دوتا حرف داره؛ الفبا احساسات من صدتا. بیشتر درک می‌کنم. و بیشتر درک کردن یعنی بیشتر درد کشیدن. از این همه درد خسته شدم... _فکر می‌کنی دیگه هیچکس توی دنیا الفبای صدتایی رو بلد نیست؟ _شاید وجود داشته باشه؛ ولی از کجا پیداش کنم؟ _نیازی نیست پیداش کنی. اون خودش تورو پیدا کرده. این را گفت و با لبخند نگاهم کرد. برای آمال

لمس به کاغذ جلویش نگاه کرد. یک قطره اشک از چشمش سر خورد. _چرا بقیه می‌تونن؟ چرا هیچوقت طرحای من خوب نمیشه؟ چرا اونی که توی ذهنمه کشیده نمیشه؟ شاید فقط باید ترسش را کنار می‌گذاشت. با پایش سطل زباله را جلو کشید و مدادش را با کاتر تراش کرد. بعد چشمانش را بست. آرام کاغذ را لمس کرد. این بار انگشتانش نلرزیدند. این بار سراغ پاک کن نرفت. این بار... چیزی کشید که خودش هم توقعش را نداشت. این بار... برای فائه

فائه خانوم؛ این بار آخر رو خودت باید پر کنی. ببینم چی میکشی. عکسشو برامون بفرست✨️

آغوش سرد بود. خیلی خیلی سرد بود. دلم نمی‌آمد حال و هوای بین‌الحرمین را رها کنم. مردم گروه گروه نشسته بودنم و با صدای روضه‌ای گریه می‌کردند. شب آخری بود که صدای روضه‌های بین‌الحرمین را می‌شنیدم. رو به گنبد اباعبدالله دوزانو نشستم. اشک‌هایم روی صورتم می‌ریختند. چه بگویم؟ آمده‌ام تا تماشایت کنم. کاش هیچوقت برنمی‌گشتم... برای مجنون‌الحسین

آبی "همیشه اعماق اقیانوس و بالای ابرها برام جالب بوده. جایی که کسی بهشون دسترسی نداره و ناشناخته‌ن. ساکت، تاریک، غمگین و آبی. راستش اصلا دلم نمی‌خواد اینجا زندگی کنم. اینجا شلوغه. اینجا همه عصبانین. اینجا... اینجا حال بهم زنه. منم مطمئنم، کاملا مطمئنم متعلق به اینجا نیستم. من برای دنیاییم که فاصله‌ای بین آسمون و دریا نیست. تو چی؟ تو متعلق به کجایی؟" #متن_سبز

‌

وقت خداحافظیه! متن سبز برای من و نوشته‌هام یه خونه امنه. اهالی این خونه شاید خیلی بهتر از آدمای دور و برم من رو درک کردن و حواسشون بهم بوده. نوشته‌های پر از ایراد و خود پر ایراد ترم رو پذیرفتن و خیلی‌ها هم... فکر کنم دوستم داشتن. من هیچوقت شماها رو یادم نمیره، امیدوارم شماهم من رو یادتون نره. براتون این همه وقت نوشتم و برام خیلی خیلی خیلی با ارزش بودین. تویی که این رو می‌خونی، بدون ازت ممنونم که تا امروز اینجا بودی و من رو تحمل کردی. امیدوارم دلایلم رو برای خداحافظی بپذیرید. بوس گنده به کله خانومیا و احترام زیاد به آقایون. تقدیم به ممبرای متن سبز، از طرف الای. #متن_سبز

و اینم بگم هیچ فرقی با دیل زدن نداره. فقط من جرئت دیل زدن رو ندارم. هرکس به هر دلیلی فکر می‌کنه حتما باید تو چنل بمونه با خیال راحت لف بده✨️

صدتا شد=)))