✨بمب‌افکن‌های اقتصادی؛ تهدیدی خاموش امّا ویرانگر 🔻مردم ایران زمانی عمق دشمنی آمریکا و رژیم صهیونیستی را با تمام وجود لمس کردند که خبر حضور بمب‌افکن‌های B2 در آسمان ایران را شنیدند و صدای ریز پرنده‌ها و رگبار #پدافند در نزدیکی خانه‌هایشان به گوش رسید. تهدید آن روز عینی و ملموس بود؛ دشمن با سلاح نظامی آمده بود تا حیات این ملت را تهدید کند. • دشمن همان دشمن است، اما ابزارش تغییر یافته. این بار سلاحشان بمب و #موشک نیست، بلکه نسخه‌های اقتصادی و تئوری‌های نئولیبرالی است. جنگ امروز، #جنگ‌اقتصادی است؛ جنگی خاموش و بی‌صدا، اما با ویرانگری‌هایی به مراتب گسترده‌تر از جنگ نظامی. در این میدان، بمب‌افکن‌های B2 جای خود را به بمب‌افکن‌های اقتصادی داده‌اند؛ بمب‌هایی که نه سایه‌ای در آسمان دارند و نه صدای انفجاری از آن‌ها شنیده می‌شود، اما نتیجه‌شان چیزی جز فروریختن بنیان #معیشت مردم و از بین رفتن امید نسل‌های آینده نیست. • تفاوت جنگ نظامی و جنگ اقتصادی در این است که در جنگ نظامی، صدای انفجار همه را بیدار می‌کند. وقتی بمبی بر خانه‌ای فرود می‌آید، هیچ‌کس نمی‌تواند خطر را انکار کند. اما در جنگ اقتصادی، انفجارها خاموش‌اند؛ خانه‌ای ویران نمی‌شود، اما معیشت میلیون‌ها خانواده آهسته‌آهسته فرومی‌ریزد. سفره‌های مردم کوچک‌تر می‌شود، ارزش #پول_ملی سقوط می‌کند، جوانان از آینده ناامید می‌شوند و خانواده‌ها زیر فشار اقتصادی از هم می‌پاشند. این همان جنگی است که اگر ملّت‌ما به موقع بیدار نشوند، ویرانگری‌اش بسیار عمیق‌تر و گسترده‌تر از هر جنگ نظامی خواهد بود. • تهدید امروز ما، تهدیدی اقتصادی است. دشمن با سیاست‌های اقتصادی و تئوری‌های ظاهراً علمی وارد میدان شده است. خطر اینجاست که این تئوری‌ها نه در چهره‌ی خشن یک دشمن آشکار، بلکه در پوشش «علم»، «توسعه»، «تجربه جهانی» و «راه نجات» به جامعه عرضه می‌شوند. • اکنون زمان آن است که هوشیارانه به صحنه نگاه کنیم. اگر دیروز بمب‌افکن‌های دشمن در آسمان قابل مشاهده بودند، امروز بمب‌افکن‌های اقتصادی در پوشش دانشگاه‌ها، تریبون‌ها و حتی برخی مناصب مدیریتی کشور عمل می‌کنند. اگر دیروز سربازان دشمن با یونیفورم مشخص وارد میدان می‌شدند، امروز #نئولیبرال‌ های سر به سجود آیه‌خوان همان سربازان‌اند که با شعارهای به ظاهر دینی، نسخه‌ی دشمن را درون این سرزمین پیاده می‌کنند. • راه مقابله نیز همان است که همیشه بوده؛ بازگشت به اصول اصیل انقلاب اسلامی، اعتماد به ظرفیت‌های درونی کشور، و رهایی از وابستگی فکری به نسخه‌های غربی. تنها در این صورت است که می‌توان در برابر بمب‌افکن‌های اقتصادی ایستاد و از تکرار فاجعه‌ای خاموش اما سهمگین جلوگیری کرد. • امروز بیش از هر زمان دیگر باید بدانیم: صدای انفجار جنگ اقتصادی شاید به گوش نرسد، اما اثرش می‌تواند به مراتب ویرانگرتر از صدای هر B2 آمریکایی باشد. ✍️علی رحیمی @alirahimi_eco

✨ فروریزی آموزه‌های هایک: وقتی بازار آزاد در برابر بحران ناکام می‌ماند یکی از چالش‌های اساسی در دوران بحران، مقاومت نظریه‌پردازان نئولیبرال در برابر تغییر است. اقتصاددانانی مانند فردریش هایک با تکیه بر آموزه‌هایی نظیر خودتنظیمی بازار، تقدم آزادی اقتصادی بر عدالت اجتماعی، و خطرات گسترش نقش دولت، اصرار دارند که حتی در شرایط بحرانی چون جنگ یا رکود شدید، بهترین راه، حفظ اصول بازار آزاد و جلوگیری از مداخله دولت است. از دیدگاه هایک، هرگونه دخالت دولتی در قیمت‌گذاری، کنترل منابع یا برنامه‌ریزی اقتصادی، نه‌تنها ناکارآمد، بلکه آغازگر سرکوب آزادی فردی و گامی به سوی بردگی است. اما آنچه در عمل مشاهده می‌شود، ناکامی آشکار این آموزه‌ها در پاسخ به بحران‌های واقعی است. در بحران‌های جنگی، بهداشت عمومی، زنجیره تأمین کالاهای اساسی، و نیاز به بسیج ملی، با منطق بازار آزاد و سودآوری خصوصی به‌شدت در تضاد قرار می‌گیرند. آزادی اقتصادی بدون ضمانت امنیت، عدالت و بقاء اجتماعی، مفهومی تهی خواهد بود. حتی تجربه کشورهای پیرو #نئولیبرالیسم نیز نشان داده که در مواجهه با بحران‌های حاد، دیر یا زود به ضرورت مداخله دولت تن می‌دهند. مثلاً، در بحران مالی ۲۰۰۸، دولت‌های غربی میلیاردها دلار برای نجات بانک‌ها و صنایع هزینه کردند در حالی که پیش از آن شعار "دولت کوچک" و "خصوصی‌سازی" را تبلیغ می‌کردند. این تضاد در رفتار و نظر، نشانه‌ای از بن‌بست درون‌زا در گفتمان نئولیبرال است. به‌ویژه در کشورهای درگیر جنگ یا تحریم، پافشاری بر آزادسازی اقتصادی، عملاً به معنای تحمیل فشار مضاعف بر طبقات آسیب‌پذیر است. در چنین وضعیتی، سیاست‌های پیشنهادی هایک و پیروانش، نه راه‌حل، بلکه بخشی از مسئله‌اند. در مقابل، آنچه کارآمدی خود را نشان داده، بازگشت دولت به عنوان نهاد سامان‌دهنده، حافظ عدالت توزیعی و تضمین‌کننده امنیت اجتماعی است. پ ن: پیشنهاد می‌کنم مناظره دکتر جبرائیلی و غنی نژاد را ببینید تا با افکار پیروان هایک آشنا شوید! ✍ محمدهادی غنچی @HGhonchi

⚠️ تصویر گویای همه چیز است! #هایک @HGhonchi

📍امروز جنگ رسانه‌هاست؛ رسانه‌ها حتی از موشک‌ها هم قدرت بیشتری دارند و هر کسی بسته به منافع خودش، داستانی از واقعیت‌ها می‌سازد. وظیفه ما این است که حقیقت را به مردم گفته و از تحریف جلوگیری نماییم. #روایت_حقیقت @HGhonchi

🪖 این شما و این ظریف، دلسوز، مخلص و سرباز نظام ج‌ ا ا ...؛ @HGhonchi

🖼 #ببینید | اقتصاددانان نئولیبرال چگونه می اندیشند؟ 🔻 چرا اقتصاددانان نئولیبرال، کاهش ارزش پول ملی را عامل رونق تولید میدانند؟ 🔹 مرکز مطالعات پیشرفت عماد ایتا 🔅 ویراستی 🔅 آپارات 🔅 بله 🔅 وبسایت #اطلاع_نگاشت #مرکز‌مطالعات‌پیشرفت‌عماد 💠 @emaadcenter

🎥 #ببینید | نبردِ روایت‌ها! 🔸 حقایق جامعه، کشور و انقلاب‌تان را روایت کنید، شما اگر روایت نکنید، دشمن روایت می‌کند؛ #جبهه_مردمی_روایت_حقیقت ✔️@econo_fact

✨ فروریزی آموزه‌های هایک: وقتی بازار آزاد در برابر بحران ناکام می‌ماند یکی از چالش‌های اساسی در دوران بحران، مقاومت نظریه‌پردازان نئولیبرال در برابر تغییر است. اقتصاددانانی مانند فردریش هایک با تکیه بر آموزه‌هایی نظیر خودتنظیمی بازار، تقدم آزادی اقتصادی بر عدالت اجتماعی، و خطرات گسترش نقش دولت، اصرار دارند که حتی در شرایط بحرانی چون جنگ یا رکود شدید، بهترین راه، حفظ اصول بازار آزاد و جلوگیری از مداخله دولت است. از دیدگاه هایک، هرگونه دخالت دولتی در قیمت‌گذاری، کنترل منابع یا برنامه‌ریزی اقتصادی، نه‌تنها ناکارآمد، بلکه آغازگر سرکوب آزادی فردی و گامی به سوی بردگی است. اما آنچه در عمل مشاهده می‌شود، ناکامی آشکار این آموزه‌ها در پاسخ به بحران‌های واقعی است. در بحران‌های جنگی، بهداشت عمومی، زنجیره تأمین کالاهای اساسی، و نیاز به بسیج ملی، با منطق بازار آزاد و سودآوری خصوصی به‌شدت در تضاد قرار می‌گیرند. آزادی اقتصادی بدون ضمانت امنیت، عدالت و بقاء اجتماعی، مفهومی تهی خواهد بود. حتی تجربه کشورهای پیرو #نئولیبرالیسم نیز نشان داده که در مواجهه با بحران‌های حاد، دیر یا زود به ضرورت مداخله دولت تن می‌دهند. مثلاً، در بحران مالی ۲۰۰۸، دولت‌های غربی میلیاردها دلار برای نجات بانک‌ها و صنایع هزینه کردند در حالی که پیش از آن شعار "دولت کوچک" و "خصوصی‌سازی" را تبلیغ می‌کردند. این تضاد در رفتار و نظر، نشانه‌ای از بن‌بست درون‌زا در گفتمان نئولیبرال است. به‌ویژه در کشورهای درگیر جنگ یا تحریم، پافشاری بر آزادسازی اقتصادی، عملاً به معنای تحمیل فشار مضاعف بر طبقات آسیب‌پذیر است. در چنین وضعیتی، سیاست‌های پیشنهادی هایک و پیروانش، نه راه‌حل، بلکه بخشی از مسئله‌اند. در مقابل، آنچه کارآمدی خود را نشان داده، بازگشت دولت به عنوان نهاد سامان‌دهنده، حافظ عدالت توزیعی و تضمین‌کننده امنیت اجتماعی است. پ ن: پیشنهاد می‌کنم مناظره دکتر جبرائیلی و غنی نژاد را ببینید تا با افکار پیروان هایک آشنا شوید! ✍ محمدهادی غنچی @HGhonchi

دیشب 👇 وزارت اطلاعات: عکس‌های شخصی رافائل گروسی در میان اسناد خارج‌شده وزرات اطلاعات ایران از اراضی اشغالی وجود دارد؛ امشب 👇 رافائل گروسی: دولت ایران به ما اجازه داد که تمام سایت‌های اتمی این‌کشور را مورد بازرسی‌ قرار دهیم؛ ▫️وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ . @HGhonchi

بجای افزایش نظارت، محدودیت‌ها را بیشتر کنیم❗️ بلاشک این محدودیت‌‌های بانکی نه تنها مشکلات اقتصادی را کمتر بلکه اقتصاد را تضعیف می‌کند و مردم را به پنهان‌کاری و دور زدن قوانین وادار می‌کند؛ ▫️چرا همیشه راه‌حل اصلی افزایش محدودیت، بجای افزایش نظارت هوشمند و رصد دقیق تراکنش‌ها می‌باشد! @HGhonchi

🔻اعتراف دیر هنگام! خوشحال‌کننده است که در نهایت به این نتیجه رسیدید و اعتراف کردید که افزایش نرخ ارز تاثیر مستقیم بر تورم دارد؛ در حالی که، برخی اقتصاددانان (بگوییم مترجمان کتب اقتصاددانان خارجی بهتر است) معتقد بودند که افزایش نرخ ارز هیچ تأثیری بر تورم ندارد؛ اما حالا فرزین، رئیس کل بانک مرکزی، به وضوح اعلام کرده که افزایش نرخ ارز رسمی باعث بالا رفتن شدید تورم می‌شود. این نکته نشان می‌دهد که واقعیت‌های اقتصادی را نمی‌توان نادیده گرفت و باید در سیاست‌گذاری‌ها به آن توجه شود. #اعتراف_حقیقت @HGhonchi

📍چرا افزایش قیمت بنزین همیشه حساسیت‌ برانگیز است؟ بخشی از دلیل حساسیت جامعه به قیمت بنزین به این علت می‌باشد که بنزین به یک ابزار هماهنگی (coordination device) تبدیل شده است؛ 🔸 یعنی چی؟ در شرایطی که مردم تحت فشار اقتصادی هستند، بنزین بهترین نقطه مشترک برای واکنش جمعی‌ می‌باشد، چون: افزایش قیمت بنزین را همه‌ی مردم حس و درک می‌کنند؛ چرا؟ چون: در یک زمان مشخص اجرا می‌شود؛ اثر افزایش قیمت آن سراسر کشور را در بر می‌گیرد؛ و موضوع آن کاملا شفاف و قابل درک می‌باشد. 🔹 به همین دلیل، وقتی قیمت بنزین ناگهان افزایش پیدا می‌کند، همه مردم هم‌زمان متوجه آن شده و ناخودآگاه نوعی هماهنگی جمعی شکل می‌گیرد؛ چیزی که در اعتراضات یا واکنش‌های اجتماعی خودش را نشان می‌دهد. ➕ در مقابل، تغییر قیمت برق یا گاز چنین خاصیتی ندارد؛ چون این تغییرها معمولاً مبهم، تدریجی و متفاوت برای هر منطقه می‌باشد و خیلی‌ها حتی متوجه آن نمی‌شوند که دقیقا کی قیمت‌ها افزایش پیدا کرده یا چقدر بالا رفته است؛ به همین خاطر، این افزایش قیمت‌ها نمی‌توانند نقش «coordination device» را بازی کنند. @HGhonchi