‌ ‌_ منو به محرم رسوندی ، ازت ممنونم :) .

یا اباعبدالله ؛ غم ِشما ، تنها غمی ِکه انسان برای به سینه کشیدنش مشتاق ِ. .

-

* حیّ‌علی‌العزاء ، حیّ‌علی‌البکاء .. پیراهن سیاه ِنوکری را از انتهای گنجه بیرون آورده و بر تن می‌کنم . زیبایی خانه را سیاهی ِکتیبه‌ها و پرچم‌ها تامین می‌کند . شال ِعزای ِحسین را بر دوش نهاده و کبوتر ِبی‌قرار ِدلم را ، راهی ِهیئت می‌کنم . امسال هم ، همچون سال‌های پیشین ، با اشتیاق ِفراوان همراه رفیقانم به مجلس عزای ارباب می‌روم و برایش نوکری می‌کنم . برای روضه‌هایت جان می‌دهم و با نوای ِ نوحه‌خوان به یاد مظلومیتت می‌گریم . به یاد صدای مظلومانه‌ات در درون قتلگاه ، ناله‌ی "انا مظلوم" و ترنم حزن‌ناک "بنیّ سردادن" مادرت ، هق‌هق می‌کنم . دستم را بر سینه می‌کوبم ، تا برای همیشه مهرت در سینه‌ام ماندگار باشد . عشق شما همچون چشمه‌ای فروزان است که می‌جوشد و لحظه‌ای خشک نخواهد شد ! _ یا اباعبدالله ؛ باز هم برای نوکرهایت پدری کرده‌ای و با باری از گناه دستمان را به محرم رساندی . . آقا سلام ، ماه ِمحرم رسیده است :) ‌.

وقتی هوای شهر نفس‌گیر است ، ما با روضه‌ی حسین نفس تازه می‌کنیم . .

اگه باهات خیلی صمیمی بشم ، دیگه از رعایت علائم نگارشی تو جمله‌هام خبری نیست .

تجربه ثابت کرده ، محتوا هرچی چرت‌تر طرفدارش بیشتر .