حَفی .
کاش بعضی از آدما ذهنخوانی بلد بودن .
[ اونجا که میخوای با کسی حرف بزنی اما حوصلهی توضیحدادن نداری و بیخیالش میشی * ]
کاش میشد یهچیزایی رو آدم واسه خودش نگه داره و هروقت دلش به تنگ اومد ، بره سراغشون و دلی از عزا دربیاره ..
مثل یهسری بغلها و آغوشهای گرم و صمیمی ، که نه تکرار میشن و نه تکراری :)