عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر 😔🛐🛐🛐🎀🎀✨
عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر
200 تایی شدنت مبارک🥺🫀
به امید ۲۰۰ کا شدنت🥳🥺🌙😍
«همسایتم»
فور؟ کمبده لفندعععع. 𓍼֪࣪ 𝑬𝒔𝒉𝒈𝒉 𝑩𝒊 𝑯𝒂𝒅 𝒐 𝑴𝒂𝒓𝒛.
ࡃࡄࡐ߳ ࡅߺ߲ܢߺ࡙ ܟߺࡅ ၄ ܩܝܝ۬🤎🕯️. 𝐏𝐚𝐫𝐭. . .⁶⁶ انگار دیگه منتظرم نبود. درِ خونه که باز شد... بوی همون
ࡃࡄࡐ߳ ࡅߺ߲ܢߺ࡙ ܟߺࡅ ၄ ܩܝܝ۬🤎🕯️.
𝐏𝐚𝐫𝐭. . .⁶⁷
از کن شدن هم دردناک تره..
سکوت بین من و فرشته کش اومد.
اونقدر که صدای تیکتاک ساعت روی دیوار هم شنیده میشد.
فرشته چند ثانیه نگاهم کرد.
فرشته: بعضی آدما بلد نیستن دوست داشتنشونو نشون بدن...
فاطمه: نه فرشته... این فرق داره.؛
فرشته چیزی نگفت.
چون هر دومون میدونستیم این فرق داره.
دوست نداشتن با بلد نبودن فرق داشت.
و من سالها بود این فرق رو فهمیده بودم.
فرشته دستم رو فشار داد.
فرشته: یکم استراحت کن... راه طولانی اومدی.
فاطمه: باشه.؛
از جاش بلند شد.
قبل از اینکه از اتاق بیرون بره مکث کرد.
انگار میخواست چیزی بگه.
اما آخرش فقط لبخند غمگینی زد و رفت.
دوباره تنها شدم. به سقف خیره موندم.
به ترکهای ریز گوشهی دیوار.
همون ترکهایی که بچه که بودم ساعتها نگاشون میکردم.
انگار زمان اینجا متوقف شده بود.
فقط من بزرگ شده بودم.
چشمهام کمکم سنگین شد.
اما هنوز خوابم نمیبرد.
برای چند لحظه خشکم زد.
صدای خنده بابا میومد..
با پسرش🙂.
بلند. راحت. فقط میخندید.
همون مردی که حتی حاضر نشده بود وقتی رسیدم از جاش بلند بشه.
نفسم آروم بیرون رفت.
خندیدم.
فاطمه: پس مشکل از خستگی نبوده.. باشه؛
اشک آرومی از گوشهی چشمم سر خورد.
این بار پاکش نکردم.
خستهتر از اون بودم که وانمود کنم قویام.
چند ساعت بعد...
هوا کاملاً تاریک شده بود.
صدای فرشته از پایین اومد.
فرشته: فاطی... شام حاضره.
چند ثانیه طول کشید تا جواب بدم.
فاطمه: میام...
صورتم رو شستم. به آینه نگاه کردم.
دختر روبهروم غریبه بود. لبخنداش کمتر شده بود. چشمهاش خستهتر.
و قلبش... خیلی شکستهتر از قبل.
آروم رفتم پایین. همه دور میز نشسته بودن
یه صندلی خالی هم مونده بود.
صندلی من. نشستم.
هیچکس حرفی نزد.
فقط صدای برخورد قاشق و بشقاب میومد.
سکوت سنگینی روی میز افتاده بود.
تا اینکه فرید خواست جو رو عوض کنه.؛
فرید: خب فاطی... اونجا چطور بود؟
فاطمه: خوب بود.
فرید: دوست داشتی؟
فاطمه: آره.
جاوید: پس همونجا میموندی بهتر بود.
قاشق از دستم افتاد.
همه خشکشون زد.
فرشته با ناباوری به پدرش نگاه کرد.
فرید اخماش گره خورد.
فرید: بابا بفهم داری چی میگی!
بابا آروم لیوان آبش رو برداشت.
فقط به بشقابم خیره شدم.
دیگه چیزی نمیدیدم.
دیگه چیزی نمیشنیدم.
فقط یه جمله توی سرم تکرار شد.
• پس همونجا میموندی بهتر بود...
و برای اولین بار...
واقعاً احساس کردم که شاید برگشتنم...
بزرگترین اشتباه زندگیم بوده.
همونجا میموندم بهتر بود..
این حرف بابا از کتـــ...ــک های امیر برام بیشتر درد داشت.
{رمان. . .🌚}
{به قلم | FATI✍}
{اصکی❌🐘}