بسم‌اللّٰهـ ؛

*(:

-

بعد تو دیگر عصایم، ذوالفقارم میشود . . -شهیده‌ی‌علی!

؛ همان علی که می‌گفت: اگر تمام عرب باهم همدست شوند و مقابلم بایستند، توان مقابله با من را ندارند؛ وقتی حسن و حسین در مسجد خبر همسرش را برایش آوردند؛ زانویش لرزید و با صورت به زمین خورد و بیهوش شد .. آب بر صورتش پاشیدند، به هوش که آمد فرمود: ای دختر محمد؛ تا زنده بودی مصیبتم را به تو می‌گفتم، بعد از تو چگونه آرام بگیرم . ؟!

-

کاش سید بودم و بودی تو مادرم . .

بعد از خاکسپاری فاطمه‌اش، صورتش را به سمت مزار پیغمبر برگرداند و فرمود: اگر محذور نداشتم، و نشستنم در کنار قبر فاطمه موجب فاش شدن مرقد او نمیشد؛ مانند معتکفان در اینجا اقامت میگزیدم و مانند زنِ جوان مرده بر این مصیبت بزرگ شیون و ناله می‌کردم ..

-

بهاربودوتو‌بودی‌‌وعشق‌‌بود‌و‌اُمید، بهاررفت‌‌و‌تو‌رفتی‌و‌هرچه‌بود‌گذشت ..!