حنیفا

ناز ِقد و بالاش که تا صبح ِقیامت خم کرده رکوعش قد ِمحراب ِدعا را...

حنیفا

ولله که هرکس ز علی رو بتابد؛ یک مرتبه هم سجده نکرده است خدا را

حنیفا

6

حنیفا

او بود که برداشت چو کاهی در ِخیبر؛ او بود که آورد به قاموس فتی را...

حنیفا

قربان ِسرکوی حبیبی که به بویی؛ دیوانه‌ی خود کرده تمام ِعقلا را...

حنیفا

5

حنیفا

قربان ِنگاری که او زودتر از ما؛ جبرئیل خریده است به جان درد و بلا را...

حنیفا

ما بی تو چه داریم به جز روی ِسیاهی؛ ما با تو نداریم غم ِروز ِجزا را

حنیفا

4