حنیفا

6

حنیفا

او بود که برداشت چو کاهی در ِخیبر؛ او بود که آورد به قاموس فتی را...

حنیفا

قربان ِسرکوی حبیبی که به بویی؛ دیوانه‌ی خود کرده تمام ِعقلا را...

حنیفا

5

حنیفا

قربان ِنگاری که او زودتر از ما؛ جبرئیل خریده است به جان درد و بلا را...

حنیفا

ما بی تو چه داریم به جز روی ِسیاهی؛ ما با تو نداریم غم ِروز ِجزا را

حنیفا

4

حنیفا

از عشق ِتو عمری‌ست که در جوش و خروشم؛ بگذار بمانم به همین حال خدا...

حنیفا

سرها همه افتاد و سپرها همه افتاد تا تیغ ِتو چرخید یمینا و یسارا...