چگونه با خدا مناجات کنیم؟! اصبغ بن نباته می گوید: امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در سجودش به خداوند باری تعالی عرض می کرد: اناجیک یا سیدی کما یناجی العبد الذلیل مولاه و اطلب الیک طلب من یعلم انک تعطی و لا ینقص مما عندک شی و استغفرک استغفار من یعلم انه لا یغفر الذنوب الا انت و اتوکل علیک، توکل من یعلم انک علی کل شی قدیر؛ #اخلاق_بندگی @Hasanzadeh

🗞 جزیره شیطان تعطیل شده یا جابه‌جا؟ 📩 بررسی پرونده اپستین و سؤال‌های بی‌جواب آن موضوع اصلی شماره ۲۳۱ روزنامه #صدای_ایران است. 📥 دریافت نسخه PDF ✍️ متن کامل سرمقاله را از اینجا بخوانید. 🖥 Farsi.Khamenei.ir

مقام معظم رهبری: «شیطانی که قرآن، در منطق دین، آن را مظهر شر و فساد دانسته است، در منطق انقلاب هم وجود دارد. این شیطان، استکبار است که دشمن انقلاب است.» (بیانات ۱۳۷۴/۰۱/۰۳) در منطق قرآن، شیطان صرفاً یک نماد اسطوره‌ای یا آیینی نیست، بلکه جریانی فعال با مأموریت اغوا و اختلال در محاسبات انسان است. امروز این مأموریت، در نظام سلطه از طریق ساختارهای قدرت و رسانه به دنبال فریب و تحریف حقیقت است. باید مراقب باشیم که به نام مبارزه با شیطان‌پرستی، در دام نمادگرایی رازورزانه نیفتیم؛ نمادگرایی‌ای که دشمن واقعی را پنهان می‌کند و میدان نبرد را از سطح «واقعیت‌های عینی» به «نمایش‌های حاشیه‌ای» منتقل می‌سازد. این نمادگرایی در سال‌های گذشته توسط یک جریان سطحی رسانه‌ای دنبال می‌شده و امروزه به بهانه حساب اپستین به نام بعل و قربانی کودکان در این پرونده مرموز و دهشتناک دوباره در رسانه‌های جریان مذکور پر سر و صدا مطرح شده و در راهپیمایی امروز مجمسه بعل به عنوان نماد شیطان آتش زده شد. اگرچه «بَعل» در تاریخ، نشانه‌ای از شرک و انحراف است، اما شیطانِ امروز، بیش از آن‌که در نمادهای منسوخ و بت‌ها دیده شود، در شیطان بزرگ یعنی آمریکا و نظام استکباری تجلی دارد. پرونده‌هایی مانند اپستین، نه نشانه یک انحراف حاشیه‌ای، بلکه نماد عریان فرهنگ مبتذل و شیطانی آمریکایی‌اند؛ فرهنگی که بر پایه لذت‌محوری، معنویت‌زدایی و سقوط انسانیت بنا شده. باید مراقب بود خطای دهه گذشته در تمرکز افراطی بر نمادها، بدون مواجهه عالمانه، تکرار نشود زیرا موجب اختلال در تشخیص میدان نبرد و خطای راهبردی می‌شود. ✍️ رسول حسن‌زاده @Hasanzadeh

شکر بر نعمت ولایت شکر بر اتمام نعمت الهی بر این ملت مبارکتون این عید الهی 🇮🇷 روح امام و شهدا شاد تن حضرت آقا سلامت ملت ایران همیشه سربلند #رسانه_امین @Hasanzadeh

کوروش علیانی : جادوباوری بر خلاف تبلیغات له و علیه بخشی از غیب‌باوری نیست. جادوباوری دشمن غیب‌باوری است. باور به قدرتی است که دشمن ندارد و طبیعتا انحراف توجه از قدرتی است که او دارد.

یک جریان خاص در کشور استاد به حاشیه کشیدن متن هستند؛ تصویری که باید مخابره شود معجزه حضور میلیونی مردم است نه نمادبازی

. 🔸«ظاهرش» اینطور است!🔸 🎙 مصاحبه‌کننده: وضعیت فرهنگی جامعه، وضعیت خوبی نیست. چه کار باید کرد؟ 💎 آیت الله حائری شیرازی: ظاهرش اینطور است. باطنش اینطور نیست ... وقتی موقع امتحان رسید، معلوم می شود!!

#یاد_امام_و_شهداء I 💠 امام خمینی در یکی از آن بیاناتِ بسیار عمیقِ خود بعد از یکی از این فتوحاتِ اوّل کار پیام دادند… که فتح‌الفتوح، فتح فلان شهر نیست؛ #فتح_الفتوح، تربیت و تولید یک چنین جوانهایی است؛ این فتح‌الفتوح است… همّت‌ها، خرّازی‌ها، شما خیال میکنید چگونه بودند؟ شهید همّت که واقعاً یک اسطوره است یا شهید خرّازی که یک اسطوره است، جوانهای معمولی بودند؛ جنگ بود که اینها را تبدیل کرد به این شخصیّت‌های برجسته و بزرگ و حقیقتاً ماندگار. @Hasanzadeh

ارتباطات؛ میدان نبرد معنویت و شیطنت در دنیای امروز ✍رسول حسن‌زاده مقام معظم رهبری: زمانه‌ی ما زمانه‌ی ارتباطات نزدیک است؛ اما این ارتباطات نزدیک همواره به سود شیطان و شیطنتها نیست؛ بلکه به سود معنویتها و اصالتها نیز هست.(۱۳۸۱/۰۱/۰۹ بیانات در پادگان دوکوهه) زمانه‌ی ما، چنان‌که رهبر انقلاب تأکید کرده‌اند، زمانه‌ی «ارتباطات نزدیک» است؛ زمانی که فاصله‌ها فرو ریخته و انسان‌ها در کمترین زمان، بیشترین حجم پیام را دریافت می‌کنند. اما این نزدیکیِ ارتباطی، نه خنثی است و نه بی‌جهت؛ بلکه به میدانی تعیین‌کننده برای تقابل معنویت و شیطنت تبدیل شده است. دشمن به‌خوبی دریافته است که در عصر ارتباطات نزدیک، قدرت در اشغال ذهن‌ها و روابط است، نه صرفاً در تصرف سرزمین‌ها. از این‌رو، بیشترین سرمایه‌گذاری خود را بر شبکه‌های رسانه‌ای، پلتفرم‌های اجتماعی و الگوهای ارتباطی غیررسمی متمرکز کرده است؛ جایی که پیام نه در منطق تبیینی، بلکه در پوشش روایت، احساس، همدلیِ ساختگی و دلسوزیِ نمایشی منتقل می‌شود. دشمن ادعا می‌کند «با مردم سخن می‌گوید»؛ اما این سخن گفتن، نه گفت‌وگویی صادقانه، بلکه کنترل و مدیریت ادراک است. در این الگو حقیقت تکه‌تکه و تحریف می‌شود. اعتماد اجتماعی هدف قرار می‌گیرد و معنویت، از ساحت اجتماع به حاشیه‌ی احساسات فردی رانده می‌شود. این همان بهره‌گیری شیطنت‌آمیز از ارتباطات نزدیک است. اما همان‌گونه که رهبر انقلاب تصریح می‌کنند، این ارتباطات نزدیک الزاماً به سود شیطان نیست. مسئله آن است که آیا ما این میدان را صرفاً تهدید می‌بینیم یا آن را به فرصت معنوی تبدیل می‌کنیم. برتری جبهه‌ی معنویت، نه در حجم پیام، بلکه در صدق رابطه است. ما اگر بتوانیم به‌جای سخن گفتن از بالا، در کنار مردم سخن بگوییم. به‌جای پیام‌های رسمی، رابطه‌های انسانیِ معنادار بسازیم و به‌جای اقناع کوتاه‌مدت، زنجیره‌ی تواصی را فعال کنیم؛ آنگاه همین شبکه‌های ارتباطی، از ابزار شیطنت به بستر معنویت بدل خواهند شد. در منطق قرآن، جامعه‌ی مؤمن جامعه‌ای است که اعضای آن یکدیگر را به حق و صبر توصیه می‌کنند. تواصی، یعنی مسئولیت مشترک نسبت به ایمان یکدیگر؛ یعنی هیچ‌کس تماشاگر سقوط یا تردید دیگری نیست. اتصال زنجیره‌ی تواصی در عصر ارتباطات نزدیک یعنی ترمیم فاصله‌ی میان معنویت و زندگی روزمره و تبدیل ارتباطات مجازی و حقیقی به پیوندهای معنابخش. در چنین الگویی، معنویت از حالت دفاعی خارج می‌شود و به نیرویی فعال در عرصه‌ی اجتماعی بدل می‌گردد. امروز میدان اصلی تقابل، میدان ارتباطات نزدیک است. دشمن این میدان را شناخته و از آن برای تحریف حقیقت و تضعیف ایمان و معنویت بهره می‌برد. اگر ما در این میدان حاضر نباشیم، یا صرفاً واکنشی عمل کنیم، فاصله‌ها هرچند ظاهراً کم شده‌اند، اما دل‌ها هر روز دورتر خواهند شد. راه عبور، بجای تسلیم به منطق دشمن، بهره‌گیری از ارتباطات نزدیک برای بازسازی ارتباط ایمانی، فعال‌کردن زنجیره‌ی تواصی و کم‌کردن فاصله‌های انسانی و ایمانی است. در این صورت، همان ابزاری که می‌تواند در خدمت شیطنت باشد، به فرصتی برای احیای معنویت و اصالت تبدیل خواهد شد. @Hasanzadeh

#اخوت_ایمانی @Hasanzadeh