سلام و درود بر رؤسای آگاه و بصیر قوای نظام جمهوری اسلامی، اشتراک نظر هر سه رئیس قوه بر سه محور کلیدی: ۱. نفی دوقطبی‌های غربی (تندرو/میانه‌رو) و تأکید بر هویت واحد «ایرانی-انقلابی». ۲. انسجام حول محور ولایت و تبعیت از فرماندهی واحد حضرت آیت‌الله امام سیدمجتبی خامنه‌ای. ۳. تکرار شعار راهبردی «یک خدا، یک رهبر، یک ملت، یک راه»؛ این همسویی نشان از وحدت کلمه ای است که هیچ شکافی برای نفوذ یا تحلیل‌های تفرقه‌افکن باقی نمی‌گذارد و پیام قاطع به اتاق‌های فکر دشمن است که همه آحاد ملت برای پیروزی و پشیمان کردن متجاوز، هم‌پیمان شده اند. @Hasanzadeh

📝 دراثر وحدت عجیب ایجادشده بین هموطنان، در دشمن شکستگی بوجود آمده. با شکر عملی این نعمت، انسجام بیشتر و پولادین‌تر شده و دشمنان خوار و خفیف‌تر خواهندشد. ⚠️ عملیات رسانه‌ای دشمن بانشانه‌گیری ذهن و روان مردم، قصد خدشه در وحدت و امنیت ملی دارد؛ مبادا باسهل‌انگاری ما این قصد شوم محقق شود. ✍️ بخشی از پیام نوروزی حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب 📲 @rahbar_enghelab_ir

اخبار ناقص، پنهان و غیرمطمئن نمی‌تواند حجتی برای بر هم زدن انسجام و ایجاد بی‌اعتمادی در جامعه باشد؛ به‌ویژه در شرایط جنگ که جامعه بیش از هر زمان دیگری به آرامش، همبستگی و اعتماد به مسئولان میدان نیاز دارد. در چنین فضایی، قضاوت‌های شتاب‌زده و انتشار اخبار تأییدنشده می‌تواند ناخواسته به تضعیف روحیه عمومی و بر هم خوردن سلامت فضای اجتماعی بینجامد. در این میان نباید از نقش و شیطنت بدخواهان و دشمنان غافل شد؛ آنان همواره می‌کوشند از فضای ابهام، شایعه و خبرهای ناقص برای ایجاد تفرقه و بی‌ثباتی بهره ببرند. با این حال، گاه برخی دلسوزی‌های جاهلانه نیز ـ هرچند با نیت خیر ـ می‌تواند ناخواسته به تضعیف ساختارها و افزایش بی‌اعتمادی نسبت به نظام بینجامد. از این رو حتی در بیان نگرانی‌ها و نقدها نیز باید با دقت، مسئولیت‌پذیری و توجه به پیامدهای اجتماعی سخن گفت. در مواجهه با مسائل پیچیده، باید متشابهات را با محکمات سنجید؛ یعنی امور مبهم و چندپهلو را در پرتو اصول روشن و قطعی ارزیابی کرد. این رویکرد مانع از آن می‌شود که انسان در دام برداشت‌های عجولانه یا تحلیل‌های هیجانی گرفتار شود. در غیر این صورت، خدای ناکرده هوای نفس می‌تواند میدان مناسبی برای خود بیابد و انسان را از مسیر انصاف و حقیقت دور سازد. از این رو، هوشیاری، صبوری و پایبندی به رهنمودهای ولی امر، می‌تواند به حفظ انسجام ملی و مراقبت از کید دشمنان در شرایط جنگ کمک کند. مراقب باشیم. ✍رسول حسن زاده @Hasanzadeh

آیت‌الله عابدینی: "ایجاد ناامیدی از روی غیرت هیچ فرقی با بی‌غیرتی ندارد. جمهوری اسلامی اسباب‌بازی ما نیست بلکه ثمرۀ خون همه انبیا و اولیا است"

متأسفانه در روزهای اخیر دوباره شاهد ادعاهای نادرست و غیرقابل استناد از جانب فردی به نام آقا صادق هستیم. وی با ادعای برخورداری از تجربه‌ نزدیک به مرگ، سخنانی عجیب مانند پیشگویی رویدادها و مسائل مربوط به ظهور را مطرح می‌کند؛ ادعاهایی که نه تنها مستند و قابل ارزیابی نیستند، بلکه در موارد متعدد نیز نادرستی آن‌ها آشکار شده است. اهمال در مقابله و جلوگیری از رواج این جریان، موجب گسترش روزافزون آن و طرح ادعاهای عجیب‌تر شده است. مسئله اصلی در این سخنان، صرفِ یک تجربه شخصی نیست؛ بلکه تبدیل تجربه‌های فردی به مبنای تحلیل مسائل کلان اجتماعی و سیاسی است. چنین رویکردی نه‌تنها فاقد پشتوانه علمی و روشی است، بلکه می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری برداشت‌های نادرست در افکار عمومی نیز شود. متأسفانه هنگامی که برخی چهره‌های سیاسی یا رسمی، از جمله نماینده‌ قم، به ترویج این نوع نگاه دامن می‌زنند، خطر آن دوچندان می‌شود؛ زیرا چنین حمایت‌هایی می‌تواند با اعتباربخشی به این امور، آسیب‌های جدی و جبران‌ناپذیری در سطح شناختی و تحلیلی فضای عمومی ایجاد کند. از این رو انتظار می‌رود علما و حوزه‌های علمیه نسبت به این روند حساسیت نشان دهند و با روشنگری علمی و روشمند، مانع از گسترش چنین بدعت‌هایی در فضای فکری جامعه شوند. سکوت یا تأخیر در واکنش، ممکن است به تعمیق این چالش‌ها و ایجاد اختلال در فهم صحیح مسائل اجتماعی و سیاسی بینجامد. ✍رسول حسن‌زاده @Hasanzadeh

رهبر شهید امام خامنه‌ای رضوان‌الله علیه: همیشه منتظر باشید هیچگاه نمیشود گفت که ظهور نزدیک است یا دور است. انتظار ایجاب می‌کند انسان خود را به هیئت و خلقی نزدیک کند که در دوران انتظار متوقع است پ. ن جریان‌های مدعی پیشگویی با تکیه بر ابهام زمانی و بزرگ‌نمایی حوادث آینده، فضایی از انتظارِ مبهم و هیجانی ایجاد می‌کنند که نتیجه آن تعلیق کنش و تضعیف مسئولیت‌پذیری در اکنون است. این رویکرد، انسان را از فاعلِ مسئول به مخاطبی منفعل تبدیل می‌کند که چشم‌به‌راه تحقق وعده‌هایی نامعلوم می‌ماند. در برابر این فضا، نظریه «انتظار» در اندیشه رهبری، الگویی متفاوت و بنیادین ارائه می‌دهد. در این نگاه، انتظار نه تعلیق زندگی، بلکه تعمیق آن است؛ نه گریز از مسئولیت، بلکه پذیرش آگاهانه آن است. انتظار، فرآیند رشد مستمر، خودسازی، بصیرت و آمادگی فعال برای تحقق ارزش‌ها در متن زندگی اجتماعی است. انتظار موجب مقاوم سازی انسان و جامعه انسانی در پرتو آرمان الهی است. از این‌رو، این نظریه بهترین مبنا برای نقد و به چالش کشیدن جریان‌های پیشگویی است، جریان‌هایی که آسیب‌های معرفتی، روانی و اجتماعی گسترده به همراه دارند، انتظار افق آرمانی را از زمان مبهم معلق به ادعای فرد مدعی به «کیفیت انسان» و نقش مهم اجتماعی فرد در یک جامعه مطلوب مهدوی منتقل می‌کند. #انتظار #پیشگویی ✍رسول حسن‌زاده @Hasanzadeh

پاسخ به یک شبهه: آیا نقد مدعیان معنویت و اتصال به غیب، موجب تضعیف یا انکار غیب‌باوری می‌شود؟ مدتی است که با دگرگونی شکل معنویت‌های نوپدید و رواج بی‌ضابطه تجربه‌های به ظاهر معنوی در فضای دینی ما، هرگاه سخن از نقد به میان می‌آید، برخی نگران می‌شوند که مبادا این نقدها به انکار عالم غیب بینجامد. دغدغه‌ای دلسوزانه است، اما دقیق نیست. اتفاقاً همین نگرانی‌های بی‌جا، راه را برای شکل‌گیری ادعاهای بی‌معیار و جریان‌های فریبنده باز می‌گذارد و نقد عالمانه را دشوار می‌کند. دشمن سال‌هاست فهمیده که مواجهه صریح با دین نتیجه‌ای ندارد؛ از همین رو از مسیر معنویت وارد شده و نسخه‌های بدل و بی‌پایه تولید می‌کند همان‌گونه که امام شهید در سال ۸۹ هشدار دادند، دشمن با مطالعه، تدبیر و پیش‌بینی وارد میدان معنویت شده است؛ یعنی فهمیده که بهترین راه برای آسیب‌زدن به حقیقت، تولید نسخه‌های تقلبی از معنویت اصیل است. تکثیر فرقه‌ها و جریان‌های شبه‌معنوی، نشانه همین راهبرد است. اصل ماجرا این است که غیب، حریم بی‌در و پیکر ادعا نیست. عالم غیب در منطق قرآن واقعیت دارد، اما دسترسی به آن نه با شعار و نمایش، بلکه با میزان و ابتلا همراه است. بنابراین، هرکس که از کشف، الهام و ارتباط سخن گفت، صرف گفتن او حجت نمی‌شود؛ چون در این میدان، امکان آمیختگیِ حق و باطل جدی است. قرآن یادآور می‌شود که حتی شیاطین نیز نوعی دست‌اندازی به خبر دارند: یلقون السَّمع؛ اما نتیجه‌اش روشن است: أکثرهم کاذبون. یعنی ممکن است چیزی شنیده یا القا شود، اما اکثراً دروغ‌پردازی و تحریف در آن راه پیدا می‌کند. پس تجربه‌های به‌ظاهر غیبی، خودبه‌خود معیار حقانیت نیستند؛ باید سنجیده شوند، نه اینکه به محض شنیدن پذیرفته و تبدیل به مرجعیت معنوی شوند. این‌جاست که قرآن معیار را معرفی می‌کند: عقل تربیت‌شده در بندگی، فارغ از احساساتِ هیجانی و ذوق‌زدگی‌های لحظه‌ای؛ عقلی که با جهاد با نفس، صدق، تقوا و التزام به شریعت روشن می‌شود و می‌تواند الهام را از وهم، و هدایت را از وسوسه بازشناسد. معنویت اصیل بر مدار عبودیت می‌چرخد، نه بر محور تجربه‌فروشی و ادعاهای بی‌قید. از همین رو، اهل معنا معمولاً اهل جار زدن نیستند. هرچه امر، شخصی‌تر و لطیف‌تر باشد، نیازمند پوشیدگی و احتیاط بیشتر است، نه تبلیغ و بازارسازی. حتی در باب رؤیا نیز توصیه شده آن را بی‌محابا نقل نکنند و به عالم یا ناصح عرضه کنند؛ یعنی تجربه را در معرض تشخیص و مصلحت‌سنجی قرار دهند، نه در میدان نمایش و جذب مخاطب. پس وقتی ادعاهای معنوی آسیب‌شناسی و نقد می‌شوند، صیانت از حریم غیب است. دفاع از معنویت، دقیقاً از همین‌جا آغاز می‌شود: از اینکه نگذاریم حریم قدسیِ غیب، به واسطه ادعاهای بدون معیار، به صحنه فریب و وسوسه تبدیل شود. ✍رسول حسن‌زاده @Hasanzadeh

🎥رونی الدنماركی، محقق دانمارکی امور یمن: یکی از قوی‌ترین موارد استفاده از هوش مصنوعی در حوزه ویدیو که به عمرم دیده‌ام آگهی تبلیغاتی پویش "جان‌فدا" در ایران است که اعلام می‌کند ۳۰ میلیون نفر به عنوان داوطلب برای دفاع ملی ثبت‌نام کرده‌اند

دیدار آخر 28 بهمن صبح آفتاب نزده با شوق خیابان کشوردوست را شتابان میرفتم اما امشب پاهایم سست و ناتوان برای رسیدن به خیابانی بود که اکنون رواق دلتنگی‌ها شده شبهای هجر را گذراندیم و زنده ایم ما را به سخت جانی خود این گمان نبود #مقتل_امام_شهیدمان @Hasanzadeh

😭