نمیدونم دارم با زندگیم چیکار میکنم و متقابل، اون داره با من چیکار میکنه. پر از نقص، من، اون، جهانم. نمیدونم چیکار کنم. گاهی اوقات از همه چیز مطمئنم و بعضی وقتا مثل الان سردرگمم. آخرش چی میشه؟ شاید باید دوباره بخزم لای لحاف سرد و در حالی که به صدای بارون گوش میدم راجبش تصمیم بگیرم، بدون اینکه نگران باشم نکنه زمانم تموم بشه.
" Helen is here (?)
یک سال پیش، توی همچین روزی
دلم خیلی تنگ شده، اگه دوباره برگردم قطعا میزنم زیر گریه
هوای سرد و مه گرفته. امروز با خودم پتو بردم، زنگ تفریح لرزیدن زیر بارون و توی کلاس پیچیدن لای پتو. معلم ریاضی بهم گفت انگار با حوله وسط کلاس نشستم. فکر کنم اولین بار بود که ازش خوشم اومد. فک کنم بالاخره دارم به این مدرسه احساس تعلق میکنم.
با اینکه هنوز عضو هیچ اکیپی نشدم و دوست صمیمی پیدا نکردم بازم حالم خوبه و راضیم. گاهی وقتا با همکلاسیام گپ میزنم و گاهی وقتا خودم تنهام. خوشحالم. مدرسه داره خوب پیش میره.