دࢪ خاꥉم𖫲وش𐨆𐨆ــی𐨆 ن𐨆𐨆گاꥉهٮٓ ، قصه‌هاꥉ ن𐨆𐨆ہفٮٓه اࡄٮٓ ڪه م𖫲ࢪاꥉ به ژࢪفاꥉی𐨆 خوی𐨆ش𐨆𐨆 م𖫲ی𐨆‌خواꥉن𐨆𐨆د .

I have loved thee with a slow , wandering grace ; softly and lingeringly have I surrendered my heart to thee , until now, not a single trace of any departure from thy side remains within my soul. . 𑪍᳘‌ ׄ ᷼🌾 ‌ִᤳ.

و مـــــن پنهانی ، آرزو کردم تــــــو را . . ‌.

به تمام روز ها و سالها فکر میکنم ، همه شان اثـــری از تو دارند ؛ حتی در فنجــان چـــای ام . ! آن هم انعکاســـی از تو دارد .

آنگاه که خورشیدی طلـــوع کند ، و ما غــروب را تمـــاشا خواهیم کرد ؛

در اینجا هم ستارگان برایم نوری ندارند ، همه شان مانند هم هستند ؛ تو را می‌بینم ؛ چرا که ماه در این آسمان تیره و تار هستی .