شعرای خیام 🛐🛐🛐🛐🛐🛐

ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست بی باده ی گلرنگ نمی باید زیست این سبزه که امروز تماشاگه ماست تا سبزه ی خاک ما تماشاگه کیست - خیام

گویند کسان بهشت با حور خوش است من میگویم که آب انگور خوش است این نقد بگیر و دست از نسیه بردار کاواز دهل شنیدن از دور خوش است - خیام

😭😭😭😭😭😭😭

با شنیدنش حس میکنم سقوط میکنم و خیلی چیزا یادم میاد

و با اینکه غمگینه ولی قشنگه

خیلی وقت پیش بیشتر گوشش میدادم

اهم به نام خدا بریم برای اولین بار تقدیمی بزاریم ~ این پیام رو فور میزنید چنلتون و بعد اسم خودتون و لینک چنلتونو پیوی من میفرستید منم یدونه ازینا بر اساس وایب چنلتون و خودتون درست میکنم و همراه لینک چنلتون میزارم اینجا💘 Me : @fatinana

人間失格 ★ https://eitaa.com/HmDAZAI

" مرگ به صورت بی انتها در شهر ها و ادبیات بلعیده میشه."

" آدمی از مرگ می ترسه و در عین حال به سمت مرگ کشیده میشه."