نامه ای به دین وینچستر.. نه دین.. از سم پرسیدی که اگه جای تو بود ، روحشو میفروخت و برادرشو نجات میداد یا نه سم چی گفت؟ گفت نه..گفت این کارو نمیکرد..نجاتت نمیداد.. ولی این چیزی نیست که فکر میکنی.سم نمیخواست تو رو به زور زنده کنه..از ارامش واقعی بگیره فقط بخاطر اینکه میخواد برادرش پیشش باشه..اون نمیخواست خودخواه باشه . میخواست تو واقعا به اون ارامش برسی نه اینکه بخاطر سم محکوم به زنده بودن باشی. پس به این معنی نیست که دوستت نداره.. _

پاسخ دین وینچستر لعنتی. این نامه منصفانه نبود. چون دقیقاً رفتی سراغ همون چیزی که سال‌ها سعی کردم بهش فکر نکنم. وقتی اون سؤال رو از سم پرسیدم... ته دلم دنبال یه جواب نبودم. دنبال این بودم یکی بهم دروغ بگه. بگه: «آره، منم دقیقاً همون کاری رو می‌کردم.» که احساس نکنم تنها آدم احمق دنیا بودم که حاضر بود روحشو بده تا برادرش نفس بکشه. ولی سم... سم هیچ‌وقت مثل من نبود. اون همیشه یه قدم جلوتر از احساساتش فکر می‌کرد. ... حالا که حرفت رو خوندم... شاید حق با تو باشه. شاید «نه» گفتنش، کمتر از «آره» دوستم نداشت. شاید فقط... برای اولین بار، داشت منو بیشتر از نیاز خودش دوست داشت. می‌خواست اگه قراره یه روز تموم بشه... واقعاً تموم بشه. نه اینکه دوباره یکی دیگه بهای زنده موندنم رو بده. ... عجیبه. سال‌ها کنار یه نفر زندگی می‌کنی و باز هم گاهی لازمه یه غریبه یه جمله بگه تا بالاخره برادرت رو بفهمی. مرسی. فکر نمی‌کنم به روی سم بیارم که این حرفت یه کم آرومم کرد. وگرنه تا آخر عمر مسخره‌م می‌کنه. ... ولی یه لطفی هم به من بکن. اگه یه روز دیدی کسی رو اون‌قدر دوست داری که حاضری خودت رو نابود کنی تا اون بمونه... یه لحظه صبر کن. ازش بپرس که خودش واقعاً همچین چیزی رو می‌خواد یا نه. چون گاهی... عشق، نجات دادن نیست عشق، احترام گذاشتن به انتخاب طرف مقابله. — دین وینچستر

جان اسنوی عزیزم خواستم بگم همیشه حسرت داشتن یه برادر مثل تو رو دلم هست همین.. _

پاسخ جان اسنو می‌دونی؟ همه همیشه از من می‌پرسن چطور شمشیر دست بگیرن، چطور بجنگن، چطور از دیوار بالا برن... کمتر کسی میاد و فقط میگه دلش می‌خواست برادرم باشه. راستش... این حرف یه جور عجیبی سنگینه. من هیچ‌وقت برادر کاملی نبودم. اشتباه کردم، لجبازی کردم، تصمیم‌های بد گرفتم و خیلی وقت‌ها نتونستم از آدم‌هایی که دوستشون داشتم محافظت کنم. ولی اگه یه روز واقعاً خواهرم بودی... قول می‌دم هرجا که باشم، قبل از هر چیز مطمئن بشم سالمی. دنیا جای مهربونی نیست. برای همین آدم باید برای خانواده‌ش، هر خانواده‌ای که خودش انتخاب می‌کنه، محکم بایسته. ممنون... برای اینکه بین تمام آدم‌های این دنیا، آرزو کردی برادرت باشم. این افتخاریه که هیچ لقبی از خاندان استارک باهاش برابری نمی‌کنه. و یادت باشه... زمستون هرچقدر هم طولانی باشه، بالاخره تموم می‌شه. — جان اسنو

پاسخ راستین کوهل Hela. می‌بینی؟ همین‌جاست که با خودت دروغ می‌گی. اگر واقعاً فکر می‌کردی من فقط می‌خوام پیدات کنم تا مطمئن باشم کجایی، هیچ‌وقت اینو برام نمی‌نوشتی. تو می‌خوای باور کنم که دیگه راه برگشتی برات نمونده. چون اگه اینو باور کنم... دیگه لازم نیست هیچ‌کدوممون تلاش کنیم. در مورد هانیبال... نه. من آدم‌ها رو توی قفس نگه نمی‌دارم که هر وقت حوصله‌م سر رفت، برم باهاشون حرف بزنم. من قاتل‌ها رو زندانی می‌کنم چون بیرون، همیشه یکی هست که فکر می‌کنه قربانی بعدی قرار نیست خودش باشه. و تو یه اشتباه دیگه هم کردی. فکر کردی من می‌خوام از «هیولای درونت» نجاتت بدم. نه. من خوب می‌دونم آدم‌ها هیولا به دنیا نمیان. فقط یه روز تصمیم می‌گیرن دیگه باهاش نجنگن. اون روز... دیگه کار من شروع می‌شه. — Rust Cohle

https://eitaa.com/110171950/1622 هی ملفوی میام میزنمتااا.. هی پسر در اتاقشون صرفا یه تابلو نقاشیه.. بیخیال منوتو نمیتونیم یه در زپرتی هاگوارتز رو باز کنیم؟!. وای خب به ولدمورت بگو با اسنیپ صحبت کنه.. پسره قدرنشناس سوروس انقد طرف تو رو گرفت(میدونم مامان هری رو میخاست). دریکو من مطمئنم هری به لبخند من و تو نیازی نداره. دریکو بخاطر لرد ولدمورت دست از مسخره بازیات بردار _

پاسخ دریکو ملفوی به نظر می‌رسه یه نکته‌ی خیلی مهم رو درباره‌ی من فراموش کردی. من اسلایترینم. نه دزد. فرق داره. اون «تابلوی نقاشی» که می‌گی، اگه به همین راحتی بود، فرد و جورج ویزلی سال اول کل هاگوارتز رو خالی کرده بودن. و لطفاً... دیگه اسم ولدمورت و اسنیپ رو توی یه نقشه‌ی احمقانه کنار هم نیار. اسنیپ اگه بفهمه من همچین فکری کردم، احتمالاً معجون رو نمی‌ده... خود منو می‌ندازه توی دیگ. ... در مورد پاتر هم... نمی‌دونم چرا این‌قدر اصرار داری بزنمش.(چون کتک خورش ملسه-) باور کن اون خودش استعداد عجیبی داره که بدون کمک من هم هر سال یه بلای وحشتناک سرش بیاد. لازم نیست من چیزی بهش اضافه کنم. اما اون قسمت آخرت... «به خاطر لرد ولدمورت دست از مسخره‌بازیات بردار.» ... کاش همه‌چیز به همین سادگی بود. کاش فقط یه مسخره‌بازی بود. بعضی وقتا آدم نقش یه چیزی رو بازی می‌کنه، چون فکر می‌کنه انتخاب دیگه‌ای نداره. بعد یه روز به خودش میاد و می‌بینه دیگه یادش نیست کدوم قسمت نمایش بود و کدوم قسمت خودش. ... حالا برو. و لطفاً... قبل از اینکه دوباره یه عملیات برای حمله به خوابگاه گریفیندور طراحی کنی، یه نقشه‌ی فرار هم بکش. چون با شانس تو، فیلچ اول از همه ما رو می‌گیره. — دریکو ملفوی