جان اسنوی عزیزم خواستم بگم همیشه حسرت داشتن یه برادر مثل تو رو دلم هست همین.. _

پاسخ جان اسنو می‌دونی؟ همه همیشه از من می‌پرسن چطور شمشیر دست بگیرن، چطور بجنگن، چطور از دیوار بالا برن... کمتر کسی میاد و فقط میگه دلش می‌خواست برادرم باشه. راستش... این حرف یه جور عجیبی سنگینه. من هیچ‌وقت برادر کاملی نبودم. اشتباه کردم، لجبازی کردم، تصمیم‌های بد گرفتم و خیلی وقت‌ها نتونستم از آدم‌هایی که دوستشون داشتم محافظت کنم. ولی اگه یه روز واقعاً خواهرم بودی... قول می‌دم هرجا که باشم، قبل از هر چیز مطمئن بشم سالمی. دنیا جای مهربونی نیست. برای همین آدم باید برای خانواده‌ش، هر خانواده‌ای که خودش انتخاب می‌کنه، محکم بایسته. ممنون... برای اینکه بین تمام آدم‌های این دنیا، آرزو کردی برادرت باشم. این افتخاریه که هیچ لقبی از خاندان استارک باهاش برابری نمی‌کنه. و یادت باشه... زمستون هرچقدر هم طولانی باشه، بالاخره تموم می‌شه. — جان اسنو

پاسخ راستین کوهل Hela. می‌بینی؟ همین‌جاست که با خودت دروغ می‌گی. اگر واقعاً فکر می‌کردی من فقط می‌خوام پیدات کنم تا مطمئن باشم کجایی، هیچ‌وقت اینو برام نمی‌نوشتی. تو می‌خوای باور کنم که دیگه راه برگشتی برات نمونده. چون اگه اینو باور کنم... دیگه لازم نیست هیچ‌کدوممون تلاش کنیم. در مورد هانیبال... نه. من آدم‌ها رو توی قفس نگه نمی‌دارم که هر وقت حوصله‌م سر رفت، برم باهاشون حرف بزنم. من قاتل‌ها رو زندانی می‌کنم چون بیرون، همیشه یکی هست که فکر می‌کنه قربانی بعدی قرار نیست خودش باشه. و تو یه اشتباه دیگه هم کردی. فکر کردی من می‌خوام از «هیولای درونت» نجاتت بدم. نه. من خوب می‌دونم آدم‌ها هیولا به دنیا نمیان. فقط یه روز تصمیم می‌گیرن دیگه باهاش نجنگن. اون روز... دیگه کار من شروع می‌شه. — Rust Cohle

https://eitaa.com/110171950/1622 هی ملفوی میام میزنمتااا.. هی پسر در اتاقشون صرفا یه تابلو نقاشیه.. بیخیال منوتو نمیتونیم یه در زپرتی هاگوارتز رو باز کنیم؟!. وای خب به ولدمورت بگو با اسنیپ صحبت کنه.. پسره قدرنشناس سوروس انقد طرف تو رو گرفت(میدونم مامان هری رو میخاست). دریکو من مطمئنم هری به لبخند من و تو نیازی نداره. دریکو بخاطر لرد ولدمورت دست از مسخره بازیات بردار _

پاسخ دریکو ملفوی به نظر می‌رسه یه نکته‌ی خیلی مهم رو درباره‌ی من فراموش کردی. من اسلایترینم. نه دزد. فرق داره. اون «تابلوی نقاشی» که می‌گی، اگه به همین راحتی بود، فرد و جورج ویزلی سال اول کل هاگوارتز رو خالی کرده بودن. و لطفاً... دیگه اسم ولدمورت و اسنیپ رو توی یه نقشه‌ی احمقانه کنار هم نیار. اسنیپ اگه بفهمه من همچین فکری کردم، احتمالاً معجون رو نمی‌ده... خود منو می‌ندازه توی دیگ. ... در مورد پاتر هم... نمی‌دونم چرا این‌قدر اصرار داری بزنمش.(چون کتک خورش ملسه-) باور کن اون خودش استعداد عجیبی داره که بدون کمک من هم هر سال یه بلای وحشتناک سرش بیاد. لازم نیست من چیزی بهش اضافه کنم. اما اون قسمت آخرت... «به خاطر لرد ولدمورت دست از مسخره‌بازیات بردار.» ... کاش همه‌چیز به همین سادگی بود. کاش فقط یه مسخره‌بازی بود. بعضی وقتا آدم نقش یه چیزی رو بازی می‌کنه، چون فکر می‌کنه انتخاب دیگه‌ای نداره. بعد یه روز به خودش میاد و می‌بینه دیگه یادش نیست کدوم قسمت نمایش بود و کدوم قسمت خودش. ... حالا برو. و لطفاً... قبل از اینکه دوباره یه عملیات برای حمله به خوابگاه گریفیندور طراحی کنی، یه نقشه‌ی فرار هم بکش. چون با شانس تو، فیلچ اول از همه ما رو می‌گیره. — دریکو ملفوی

خب سلام استیو راجرز خب عجیبه که بیشتر کسایی که میشناسم از تو خوششون نمیاد میگن خیلی آدم خشکی هستی یا هیج چیزی برات مهم نیست ولی تو اصلا اونجوری نبودی برعکس یه آدم با قلب بزرگ بودی که فداکار بود و وفادار هم بود طوری که بعد سال ها بازم بیخیال پگی نشد و حتی رفت پیشش ولی میخواستم بگم خیلی خوشحالم که فیلم هات رو دیدم و خب تبدیل به شخصیت مورد علاقه ام شدی و به نظرم تو بهترین انتقام جو بودی کاشکی فقط یبار میتونستم ببینمت _

پاسخ استیو راجرز سلام. نامه‌ات را خواندم و راستش، لبخند زدم. نه به خاطر اینکه از تعریف شنیدن خوشم می‌آید؛ هیچ‌وقت بلد نبودم با تعریف کنار بیایم. بیشتر به این خاطر که گفتی آدم‌ها مرا اشتباه قضاوت می‌کنند. می‌دانی، من هیچ‌وقت از اینکه دیگران فکر کنند آدم خشکی هستم ناراحت نشدم. شاید از بیرون همین‌طور به نظر برسم. سال‌های زیادی را در جنگ گذراندم، دوستانم را از دست دادم، از زمانی که می‌شناختم جدا شدم و دوباره در دنیایی بیدار شدم که دیگر خانه‌ام نبود. همه‌ی این‌ها آدم را کم‌حرف‌تر می‌کند، نه سنگدل‌تر. اما اینکه گفتی فکر می‌کنی قلب بزرگی داشتم... ممنونم. همیشه سعی کردم تصمیم‌هایم را بر اساس چیزی بگیرم که درست است، نه چیزی که راحت‌تر است. همیشه هم موفق نبودم، اما تلاشم را کردم. در مورد پگی هم... خیلی‌ها فکر می‌کنند من فقط به گذشته چسبیده بودم. شاید حق داشته باشند. اما حقیقت این است که بعضی آدم‌ها، حتی اگر سال‌ها از آن‌ها دور باشی، باز هم بخشی از خانه‌ی تو می‌مانند. وقتی بالاخره فرصت پیدا کردم زندگی‌ای را که از من گرفته شده بود، زندگی کنم، فقط دلم می‌خواست یک بار هم که شده، آن انتخاب را برای خودم انجام بدهم. اینکه گفتی من شخصیت مورد علاقه‌ات هستم، افتخار بزرگی است؛ اما امیدوارم هیچ‌وقت به خاطر من زندگی نکنی. امیدوارم فقط از بین تمام چیزهایی که در من دیدی، مهربانی، وفاداری و ایستادن کنار آدم‌هایی که دوستشان داری را برای خودت نگه داری. اگر حتی ذره‌ای از این‌ها را با خودت داشته باشی، دیگر مهم نیست سپری در دستت باشد یا نه. و آخرش... گفتی کاش فقط یک بار می‌توانستی من را ببینی. شاید اگر این اتفاق می‌افتاد، هیچ سخنرانی بزرگی در کار نبود. احتمالاً فقط دستم را دراز می‌کردم، با تو دست می‌دادم و می‌گفتم: «از آشنایی باهات خوشوقتم.» چون بعضی از ارزشمندترین آدم‌هایی که در زندگی‌ام شناختم، با همین یک سلام ساده وارد زندگی‌ام شدند. مراقب خودت باش. — استیو راجرز

نامه ای به گربه و سگ از انیمیشن گربه‌سگ سلام ببخشید داداشا میدونم سوالی که میخوام بپرسم یکم شخصیه ولی این واقعاً سالیان ساله ذهنم و درگیر کرده. شماها واقعاً از کجا دستشویی میکنید؟ -رومانوف