...?

We were never truly dust, for we hold no memory of it; and on the day we return to the earth, we will no longer remember whether we ever really lived or only dreamed a nightmare among the dead.

اگر موندن برای تو یک بارِ سنگین بود، پس من تمامِ عمرم را در سکوتِ این بار گذراندم. چیزی از تو نخواستم، جز اینکه اجازه بدهی در حاشیه‌یِ زندگی‌ات، مثل یک سایه‌یِ بی‌صدا، فقط تماشا کنم. اما حالا، حتی این نگاه‌ها هم به من خیانت می‌کنند؛ می‌گویم نمی‌خواهم ببینمت، اما چشمانم وقتی تو را می‌بینند، ساعت‌ها به تو خیره می‌مانند، انگار در حالِ ثبتِ آخرین لحظه‌یِ یک فاجعه هستند.

فقط عاشق این موضوع برای بحثمونم

شاید یک اعتراف کوچیک و بدردنخور به زبان لاتین