eitaa logo
انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران
126 دنبال‌کننده
42 عکس
22 ویدیو
0 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
"اغتشاشات ایران؛ تبیینی چندسطحی در بستر گسیختگی اجتماعی و مداخله بیرونی" دکتر سهیلا صادقی (استاد تمام جامعه شناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران) این تحلیل با عبور آگاهانه از دوگانه‌ی تقلیل‌گرای «توطئه‌ی صرفاً خارجی» و «مسئله‌ی صرفاً داخلی»، می‌کوشد اغتشاشات ایران را در چارچوبی چندسطحی و واقع‌گرایانه تبیین کند. ازاین‌رو، تحلیل حاضر با پرهیز هم‌زمان از توطئه‌محوری و ساده‌سازی جامعه‌شناختیِ درون‌گرا، اغتشاشات را محصول برهم‌کنش گسیختگی‌های اجتماعی داخلی با مداخلات هدفمند و سازمان‌یافته‌ی بیرونی در بستر زیست‌جهان شبکه‌ای معاصر می‌داندو بحث را حول محورهای زیر پی می گیرد . ۱. گسیختگی پیوند اجتماعی و صورت‌بندی نوین آنومی در سطح درونی، جامعه ایران ـ همانند بسیاری از جوامع معاصر ـ با تضعیف پیوندهای اجتماعی و کاهش سرمایه اجتماعی مواجه است. این وضعیت را می‌توان در امتداد مفهوم کلاسیک «آنومی» فهم کرد، اما نه به معنای فقدان صرف هنجارها، بلکه به‌مثابه چندگانگی و بی‌ثباتی نظم‌های هنجاری در جامعه شبکه‌ای. در چنین شرایطی، روایت مشترک از مشروعیت اجتماعی تضعیف می‌شود مرزهای میان اعتراض، نافرمانی مدنی و کنش مخرب مبهم می‌گردد فرد با مجموعه‌ای از قواعد متعارض و ناپایدار مواجه است این وضعیت، نوعی «آنومی شبکه‌ای» ایجاد می‌کند که در آن، کنش اجتماعی بیش از آنکه بر اساس درونی‌سازی هنجارها شکل گیرد، تابع امواج عاطفی و فشارهای محیطی است. ۲. زیست‌جهان شبکه‌ای و زمینه‌زدایی فرهنگی شبکه‌های اجتماعی نقشی فراتر از ابزار ارتباطی ایفا می‌کنند و به بخشی از زیست‌جهان افراد بدل شده‌اند. یکی از پیامدهای اساسی این تحول، جدا شدن کنش و معنا از زمینه فرهنگی، تاریخی و اجتماعی آن است. در این فضا، پیام‌ها به‌شدت عاطفی، فشرده و تقطیع‌شده‌اند کنش‌ها از پیامدهای اخلاقی و اجتماعی خود منفک می‌شوند هم‌هویتی‌های لحظه‌ای جای تعلق پایدار اجتماعی را می‌گیرند نتیجه آن است که کنش جمعی، بیش از آنکه مبتنی بر عقلانیت ارتباطی یا کنش مسئولانه باشد، به واکنش‌های هیجانی و تقلیدی میل می‌کند. ۳. فروپاشی دلبستگی اجتماعی و بی‌تفاوتی رادیکال نقطه تمایز اغتشاش از اعتراض را باید در سطح دلبستگی اجتماعی جست‌وجو کرد. دلبستگی اجتماعی به معنای احساس تعلق، مسئولیت‌پذیری و مشارکت در سرنوشت جمعی است. در شرایطی که: اعتماد نهادی کاهش می‌یابد افق آینده مبهم می‌شود و روایت «ما»ی جمعی تضعیف می‌گردد فرد ممکن است همچنان مطالباتی داشته باشد، اما دیگر خود را ذیل یک کل اجتماعی تعریف نکند. در این وضعیت، کنش مخرب الزاماً با احساس گناه یا هزینه اخلاقی همراه نیست. اغتشاش در این معنا، نه صرفاً کنشی سیاسی، بلکه کنشی گسسته از پیوند عاطفی با جامعه است. ۴. مداخله بیرونی؛ شتاب‌دهنده، نه علت تامه در مورد ایران، توقف تحلیل در سطح عوامل درونی به ساده‌سازی می‌انجامد. شواهد تجربی و تحلیل‌های سیاسی نشان می‌دهد که کنشگران امپریالیستی و صهیونیستی نقش فعالی در بهره‌برداری از شکاف‌های اجتماعی و تشدید ناپایداری ایفا می‌کنند. با این حال، این نقش باید با دقت مفهومی فهم شود. کنشگران بیرونی: نارضایتی اجتماعی را خلق نمی‌کنند اما آن را رادیکالیزه، سازمان‌دهی و هم‌جهت می‌کنند و از بستر شبکه‌های رسانه‌ای و اجتماعی برای عملیات روانی، روایت‌سازی و عادی‌سازی خشونت بهره می‌برند ازاین‌رو، مداخله بیرونی نه «علت اولیه»، بلکه شرط تشدید و فعلیت‌یابی اغتشاش است. ۵. تبیین نهایی: پرهیز از دو تقلیل‌گرایی تحلیل حاضر آگاهانه از دو خطای رایج فاصله می‌گیرد: تقلیل‌گرایی توطئه‌محور که جامعه را فاقد عاملیت می‌انگارد ساده‌سازی جامعه‌شناختی درون‌گرا که پروژه‌های بی‌ثبات‌سازی خارجی را نادیده می‌گیرد در مقابل، اغتشاشات ایران به‌مثابه پدیده‌ای چندعاملی فهم می‌شود که حاصل تلاقی: گسیختگی پیوند اجتماعی زمینه‌زدایی فرهنگی در زیست‌جهان شبکه‌ای فروپاشی دلبستگی اجتماعی و مداخلات هدفمند کنشگران بیرونی است. جمع‌بندی اگر عوامل درونی، شرط امکان اغتشاش‌اند، عوامل بیرونی، شرط تشدید و جهت‌دهی آن محسوب می‌شوند. بر این اساس، مواجهه مؤثر با اغتشاشات نه با تمرکز صرف بر کنترل امنیتی ممکن است و نه با انکار نقش بازیگران خارجی؛ بلکه مستلزم بازسازی پیوندهای اجتماعی، احیای دلبستگی جمعی و هم‌زمان، هوشیاری راهبردی نسبت به پروژه‌های مداخله‌گر بیرونی است با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام
گفتگوی تحلیلی روزنامه کیهان و دکتر علی انتظاری، استاد تمام جامعه شناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی پیرامون اعتراضات و اغتشاشات دی ۱۴۰۴ دکتر علی انتظاری در این گفتگو، به تحلیل حوادث دی ۱۴۰۴ از منظر جنگ شناختی پرداخت. انتظاری، ایران را موضوع هجمه ی شناختی دشمنان دانسته و برخی ابزارهای دشمنان را در این مقابله بر شمرد. از جمله توانمندی های دشمن در جنگ شناختی می توان به علوم اجتماعی محاسباتی، تکنولوژی انضباطی جدید و بازی های رایانه ای خصوصا بازی های موبایلی گوگل پلی و رسانه های تروریستی همچون اینترنشنال اشاره کرد. جامعه ایران در این شرایط موضوع تست مستمر توسط دشمنان است که با ابزار مذکور، ایران را هدف قرار داده اند... برخی سلبریتی ها و اساتید دانشگاه نیز در شرایط فعلی، با نیت جذب فالوور بیشتر ، با تکرار سناریو دشمنان، آتش افروزی را تشویق می کنند... متن کامل گفتگو را از طریق لینک خبر مطالعه کنید: https://kayhan.ir/001MvV با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام
انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران با همکاری مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران برگزار می کند 💠نشست هم اندیشی"ایران ۱۴۰۴ و مخاطرات جهانی؛ امید و همبستگی در ایران امروز" 🎙با ارائه جمعی از اصحاب علوم اجتماعی: دکتر علی انتظاری، دکتر حامد حاجی حیدری، دکتر سجاد صفار هرندی، دکتر مهدی حسین زاده، دکتر سید حسین شهرستانی، دکتر محسن صبوریان، دکتر مجید سلیمانی، دکتر محسن ردادی، دکتر محمدرضا قائمی‌نیک، دکتر الهام ربیعی، دکتر علی فتوتیان، دکتر ابوالفضل اقبالی، دکتر علیرضا بلیغ، دکتر رسول علم الهدی، دکتر اسماعیل فراهانی، دکتر حمید دهقانیان، دکتر مجتبی صمدی، دکتر رضا پارسا مقدم، دکتر علیرضا مومن، دکتر سینا شیخی، مهدی تکلو، صابر اکبری، توحید اسماعیل‌پور، آرین طاهری، محمد حسین علیمردانی، اکبر محمدی، داوود طالقانی، حسین نجفی، عباس عالی زاده 🕜 دوشنبه ۱۳ بهمن ماه از ساعت ۱۴ الی ۲۰ 🌏 خیابان خیام، روبروی درب مترو امام خمینی ساختمان شماره ۲ شهرداری، مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران، طبقه منفی یک با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام
وقتی نماد، جای مسئله می‌نشیند؛ نقدی جامعه‌شناختی بر فروکاست مسئله زنان به «گواهینامه موتورسواری» یادداشت تحلیلی دکتر سهیلا صادقی – استاد تمام جامعه شناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران اعلام «نهایی شدن صدور گواهینامه موتورسواری برای زنان» از سوی معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری، بیش از آن‌که نشانه‌ای از یک تحول معنادار در وضعیت اجتماعی زنان باشد، واجد دلالتی نگران‌کننده از شیوه‌ی صورت‌بندی مسئله زنان در سیاست‌گذاری رسمی است. بازنمایی این خبر در قالب پیامکی عمومی، آن هم با نیت دستاوردسازی، این تصور را القا می‌کند که گویی با گشایشی بنیادین در مسیر تحقق عدالت جنسیتی مواجه‌ایم!! و اما پرسش بنیادین: آیا مسئله زنان ایران در سال ۱۴۰۴، نداشتن گواهینامه موتورسواری است؟ در جامعه‌ای که زنان بعضا با شبکه‌ای درهم‌تنیده از تبعیض‌های ساختاری، نابرابری‌های منزلتی، انسداد مسیرهای ارتقای شغلی، حذف نظام‌مند از سطوح تصمیم‌گیری، ناامنی شغلی و شکاف فاحش درآمدی مواجه‌اند، برجسته‌سازی چنین موضوعی، نه نشانه پیشرفت، که نشان انحراف در اولویت‌گذاری سیاستی است. این نوع کنش، بیش از آن‌که توسعه‌گرا باشد، مصداق سیاست‌گذاری نمایشی است؛ سیاستی که به جای مواجهه با مسائل ریشه‌ای، به «مطالبات کم‌خطر» پناه می‌برد؛ آن‌چه در ادبیات انتقادی، از آن با عنوان مسکن‌های سیاستی یاد می‌شود. موتورسواری؛ انتخاب یا اجبار؟ نکته‌ای که در این ذوق‌زدگی سیاستی نادیده گرفته شده، زمینه‌ی اجتماعی خودِ پدیده موتورسواری است. در واقعیت اجتماعی ایران، موتورسواری ـ به‌ویژه برای مردان ـ در اغلب موارد نه یک انتخاب سبک زندگی، بلکه محصول اجبار اقتصادی، فقر شهری و ناتوانی در تأمین حداقلی‌ترین ابزارهای حمل‌ونقل ایمن است. بخش قابل‌توجهی از موتورسواران، مردانی هستند که برای امرار معاش، تأمین هزینه‌های زندگی و بقا در اقتصاد غیررسمی، ناگزیر به پذیرش زیستِ پرریسک موتورسواری شده‌اند. آمار بالای تصادفات، مصدومیت‌ها و جان‌باختگانِ ناشی از موتورسواری، گواه روشنی بر این واقعیت تلخ است که موتور، پیش از آن‌که نماد آزادی یا توانمندی باشد، در ساختار اقتصاد شهری، نماد ناامنی و حذف‌شدگی اجتماعی است. اکنون پرسش این است: در غیاب هرگونه سیاست مؤثر برای کاهش ریسک، ارتقای ایمنی، اصلاح زیرساخت‌های شهری و حمایت از سلامت، موتورسواری زنان دقیقاً چه خدمتی به زنان می‌کند که مستحق این‌همه ذوق‌زدگی و اعلان پیروزی است؟ غیبت پرسش‌های اساسی معاونت امور زنان نمی‌تواند از کنار پرسش‌های بنیادین این حوزه با بی‌اعتنایی عبور کند. پرسش‌هایی از این دست که: چرا درباره موانع ساختاری حضور زنان در مجلس، دولت و سطوح میانی و عالی مدیریت، سکوت حاکم است؟ چرا سلامت زنان در حاشیه سیاست‌گذاری باقی مانده است؟ چرا توانمندسازی اقتصادی زنان خانه‌دار، همچنان فاقد چارچوب‌های حمایتی مؤثر است؟ چرا مسئله زنان سالمند، در شرایط «زنانه‌شدن سالمندی»، هنوز به دغدغه‌ای ملی بدل نشده است؟ چرا شکاف درآمدی زنان و مردان، نه به‌عنوان یک نابرابری ساختاری، بلکه به‌مثابه امری طبیعی بازتولید می‌شود؟ و از همه مهم‌تر: کدام پژوهش، داده، و نیازسنجی اجتماعی نشان می‌دهد که موتورسواری، در اولویت مطالبات زنان ایرانی قرار دارد؟ سیاست‌گذاری‌ای که نه بر پایه داده و نه مبتنی بر اولویت‌بندی علمی شکل گرفته باشد، نه‌تنها توسعه‌گرا نیست، بلکه حتی در سطح نمادین نیز واجد کارآمدی پایدار نخواهد بود. تکرار یک خطای آشنا این جابه‌جایی مسئله با نماد، پیش‌تر نیز تجربه شده است. در حوزه ورزش زنان، سال‌هاست با کمبود مزمن بودجه، زیرساخت، حمایت نهادی و امکان دیده‌شدن حرفه‌ای مواجه‌ایم؛ با این حال، به‌جای حل این مسائل، «حضور زنان در ورزشگاه‌ها» به‌عنوان دستاوردی بزرگ برجسته می‌شود. مسئله اصلی ـ یعنی حق برابر در دسترسی به منابع و فرصت‌ها ـ مسکوت می‌ماند،اما امور نمایشی جشن گرفته می‌شوند. امروز، همین خطای سیاستی، در قالب موتورسواری زنان بازتولید شده است. جمع‌بندی مسئله زنان در ایران، با «شق‌القمر» کردن مطالبات کوچک حل نمی‌شود. مسئله زنان، عدالت است؛ منزلت است؛ برابری فرصت‌هاست؛ امنیت شغلی است؛ سلامت است؛ و حضور مؤثر در ساختار قدرت و تصمیم‌سازی. فروکاست این منظومه پیچیده به صدور گواهینامه موتورسواری، نه‌تنها کمکی به بهبود وضعیت زنان نمی‌کند، بلکه خطر آن را دارد که صورت مسئله، به‌کلی گم شود. زنان ایران، بیش از نمادهای کم‌هزینه، به سیاست‌گذاری های مسئولانه، داده‌محور و فکورانه نیاز دارند. با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام
انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران
🕜 دوشنبه ۱۳ بهمن ماه از ساعت ۱۴ الی ۲۱ 💠ترتیب ارائه های نشست هم اندیشی "ایران ۱۴۰۴ و مخاطراتش" (شروع نشست از ساعت ۱۴) 🔸️قرائت قران، سرود ملی 🔸️دکتر قاسم زائری و دکتر علی انتظاری( افتتاحیه) 🔸️دکتر رضا پارسا مقدم (هویت تمدنی ایران و تقویت همبستگی ملی: ظرفیت‌های تاب‌آوری ایرانیان) 🔸️دکتر علیرضا بلیغ (بحران فقدان رهبری اجتماعی: سرنوشت طبقه متوسط ایران در آستانه فروپاشی نظم جهانی) 🔸️محمدحسین علیمردانی (تبارشناسی فاشیسم ایرانی) 🔸️دکتر محسن ردادی (بحران اعتماد و کاهش سرمایه اجتماعی: تحلیل ریشه‌های خشونت دی ۱۴۰۴ و راه‌های بازسازی امید جمعی) 🔸️دکتر اسماعیل فراهانی(سیاست‌ورزی غیرمسئولانه و قدرت‌طلبی غرب‌گرایانه) 🔸️دکتر مهدی حسین‌زاده(امید اجتماعی، ضرورت ایران امروز) 🔸️آرین طاهری(در ستیز با هویت‌پریشی استعماری) 🔸️دکتر علیرضا مومن (نیروهای واسط داخلی به مثابه خط شکنان جنگ ادراکی دشمن) 🔸️دکتر مجید سلیمانی(نسل رسانه‌های اجتماعی، فرایندهای سیاست‌زدایی و چرخه خشونت) 🔸️مهدی تکلو (پادکارناوال اعتراض توده‌ای در مقابل مقاومت آحادی) 🔸️دکتر سید حسین شهرستانی 🔸️دکتر الهام ربیعی 🔸️دکتر علی فتوتیان(توسعهٔ کژفهم‌شده؛ از بحران نظم تا آیندهٔ پرمخاطرهٔ ایران») 🔸️دکتر محسن صبوریان(تبارشناسی اعتراضات ۱۴۰۴) 🔸️اکبر محمدی(ضد انقلاب انقلابی اختگی جمعی و آینده سیاسی ایران) 💠---نماز مغرب و عشا 🔸️دکتر محمدرضا قائمی نیک 🔸️دکتر مجتبی صمدی (پروپاگاندای شبکه ای، منجنیق دوران پساحقیقت) 🔸️داوود طالقانی(حکمرانی محافظه‌کارانه و تندروی خرابکارانه) 🔸️دکتر حامد حاجی حیدری(نسخه اول ترسیم نیروهای درگیر در دی‌ماه 1404: «معترضان»، «پادامنیتی‌ها»، «وان‌پیسی‌ها») 🔸️دکتر سجاد صفار هرندی 🔸️صابر اکبری(ظهور تاریخ نوستالژیک و فانتزی های سیاسی در جنبش های اعتراضی ایران) 🔸️توحید اسماعیل‌پور 🔸️دکتر حمید دهقانیان(آنومی؛ ناکامی منزلتی و بحران‌های امنیتی) 🔸️حسین نجفی(خشونت های عیان، تزلزل در نظم جهانی) 🔸️دکتر رسول علم الهدی (عالم زندگی و فضای ذهنی کنشگر هیجانی به مثابه اوباش در اغتشاشات دیماه1404) 🔸️دکتر ابالفضل اقبالی (خشم عمومی و انسجام اجتماعی) 🔸️عباس عالی زاده مکان نشست: 🌏 خیابان خیام، روبروی درب مترو امام خمینی ساختمان شماره ۲ شهرداری، مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران، طبقه منفی یک با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام
بسمه تعالی ان الله یحب الذین یقاتلون فی سبیله صفا کانهم بنیان مرصوص انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران، شهادت عالم مجاهد و رهبر حکیم انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله‌العظمی امام خامنه‌ای، به دست رژیم سفاک صهیونی و آمریکای جنایتکار، تسلیت عرض می نماید. انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران ضمن تجدید بیعت با آرمان های انقلاب اسلامی و امامین انقلاب، همه اعضا و مخاطبان محترم را به حضور حداکثری در میدان جهاد و مبارزه نظری و عملی در این جنگ سرنوشت ساز فرا می خواند. والسلام علی من اتبع الهدی با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام
🔻تغییر نظم سیاسی با دستکاری نظم جنسیتی دکتر محمدرضا قائمی‌نیک، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی بی‌تردید یکی از مهمترین موضوعات مطرح در طرح پیچیدۀ پیمان‌های ابراهیم و روند عادی‌سازی روابط رژیم صهیونیستی در غرب آسیا و شمال آفریقا (خاورمیانه)، مسئلۀ زن و خانواده است. شواهد متعددی که در محتوای برنامه‌های این پیمان‌ها آمده است یا برنامه‌هایی که در کشورهای منطقه، مخصوصاً در عربستان سعودی، قطر، امارات و نظایر آنها اجرا شده، حاکی است که ترویج الگویِ سبک زندگیِ غربی دربارۀ زن و خانواده از مهمترین موضوعات عادی‌سازی روابط رژیم صهیونیستی با کشورهای منطقه است. همانطور که می‌دانیم زنِ مدرنِ غربی، مخصوصاً در نیمۀ دوم قرن بیستم به‌مثابه ابژۀ جنسی، عمدتاً در تبلیغات تجاری مورد بهره‌برداری قرار گرفت تا بتواند چرخ مصرف سرمایه‌داری را غرب را در چارچوب صنعت فرهنگ بچرخاند و در ادامه، خودِ این موضوع تبدیل به صنعت جنسی شد. به همین دلیل هم است که به موازات انعقاد پیمان‌‌های ناظر به عادی‌سازیِ روابط اسرائیل به کشورهای منطقه، علاوه بر تحول در عرصه‌های سیاسی و اقتصادی و نظامی، قلمرو فرهنگی در حوزۀ زن و خانواده نیز منجر به تغییراتی می‌شود که در آن، الگویِ زن غربی ترویج می‌شود. در این شرایط، همانطور که در عرصۀ سیاسی و اقتصادی و نظامی، مقابله با طرح کلانِ عادی‌سازیِ روابط در ایران و کشورهای محور مقاومت پیگیری می‌شود، پایبندی به الگویِ زن و خانواده‌ای که ریشه در آموزه‌های اسلامی داشته باشد، یکی از مهمترین نقاط این مواجهۀ کلان است. همانطور که پایگاه‌های نظامیِ کشورهای منطقه مشغول خدمات به ایالات متحدۀ آمریکا و اسرائیل‌اند یا اقتصاد این کشورهای وابسته در خدمت صادرات منابع و انرژی از منطقه و واردات یک‌سویۀ فناوری‌ها و کالاهای غربی‌اند (مطابق تصریح مقام معظم رهبری در خطبۀ عربی نماز جمعۀ نصر)، مراکز فرهنگیِ این کشورها نیز در حال گسترش فرهنگ غربی‌، مخصوصاً در حوزۀ زن و خانواده‌اند. در این شرایط، مقاومت ملت‌های محور مقاومت تنها در عرصۀ نظامی نیست، بلکه مواجهۀ فعال زنان ایرانی در تقید به الگویِ اسلامی زن و خانواده، که این‌ روزها در گوشه‌گوشۀ ایران به‌وضوح قابل مشاهده است، مقاومتی هم‌پایه با موشک‌های مقاومت است. آنچه امروز در منطقه قابل کتمان نیست، تغییر نگاه کشورها و ملت‌های منطقه برای حفظ بنیان خانواده و تعریف جایگاه زن مسلمان مبارز در شرایطی است که بسیاری از کشورهای منطقه، الگویِ زن غربی را پذیرفته‌اند و به آن تن داده‌اند. 📝 فصلنامه اقلیما | مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام
بیانیه انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران به مناسبت روز جهانی زن ‌امروز هشتم مارس روز جهانی زن است و جوامع مختلف در این روز به تکریم جایگاه زنان می‌پردازند. اما هشتم ‌مارس امسال در حالی فرا رسیده است که در گوشه‌ای از این دنیا جنایتی جنگی در جریان است. جنایتی که ‌اگرچه با انگیزه‌های استعماری در منطقه غرب آسیا شروع شده اما در متن خود دلالت‌های آشکاری درباره زنان ‌دارد. کشورهایی که نام رهبران آن در پرونده جفری اپستین به اتهام رابطه جنسی با ‌دختران خردسال درج شده و در دو سال گذشته بیش از 35 هزار زن و کودک را در غزه ‌قربانی کرده‌اند، به اسم مبارزه با تروریسم به کشور ایران حمله کرده‌اند‌.‌‌ کشورهایی که خود سابقه‌ای طولانی در ‌استثمار، فریب و سوءاستفاده از زنان به اشکال گوناگون دارند و از این طریق توانسته‌اند قدرت مادی خود را ‌تثبیت کنند اما همواره به دروغ خود را مدعی حقوق زنان معرفی کرده‌اند.‌ زنان و دختران ایرانی امسال در حالی روز جهانی زن را سپری می‌کنند که رئیس جمهور آمریکا به کشورشان ‌تجاوز نظامی کرده است. دونالد ترامپ که ‌نامش بیش از هر کسی در پرونده اپستین تکرار شده، آیت‌الله خامنه‌ای را که هزاران ساعت درباره تکریم زنان و دختران سخنرانی نموده را به ‌شهادت رسانده است. متهم ردیف اول پرونده کودک‌آزاری و کودک‌خواری همچنین در اولین روز حمله، دستور بمباران مدرسه‌ای دخترانه در شهر میناب را صادر و طی این حمله 168 ‌دختر دبستانی را قربانی اهداف شیطانی خود نموده است.‌ زنان و دختران ایرانی اما به پشتوانه شجاعت خود و نیروهای نظامی کشورشان هرشب در خیابان‌ها گرد هم جمع ‌می‌شوند و مقاوم و استوار، انتقام خون رهبر شهیدشان و دختران مظلوم مدرسه میناب را مطالبه می‌کنند‌.‌‌ از همۀ خوانندگان این نامه به‌ویژه زنان در سراسر دنیا دعوت ‌می‌کنیم، اگر به احقاق حقوق زنان و به‌رسمیت‌شناختن احترام و کرامت زنان علاقه‌مند هستند، در مبارزه با این ‌شیاطین جنایتکار – آمریکا و رژیم صهیونیستی – به صف زنان و دختران مسلمان ایرانی بپیوندند.‌ با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام
هشتم مارس؛ از شکوفه‌های میناب تا «سوژه تمدن‌ساز»: هویتِ زن ایرانی؛ فراتر از «ظاهرگرایی تنزل‌یافته غربی» سهیلا صادقی استاد تمام دانشگاه تهران اسفند ۱۴۰۴ هشتم مارس، روزی که در غرب به نمادی نمایشی از «روز زن» بدل گشته، ما در ایران، واقعیتِ متفاوتی را تجربه می‌کنیم. این روز، نه یک جشنِ صوری، بلکه یادآور تهاجم تلخی است که سرزمین‌مان را در برگرفته؛ تهاجمی که در آن، مدعیانِ «حقوق زنان و حقوق بشر»، با گستاخی و بیرحمی، حقوقِ مسلمِ انسانی را لگدمال می‌کنند. حادثه‌ی دلخراشِ بمباران دختران میناب، جایی که ۱۶۸ دخترِ معصوم به خاک و خون کشیده شدند، گواهیِ عینی بر تناقضِ عریانِ مدعیانِ دفاع از حقوقِ زن در غرب است و این سئوال را پیش روی ما می کذارد که چگونه می‌توان ادعای «آزادی زنان» را سر داد، در حالی که دختران معصوم میناب را در روزهای آغازینِ جنگ آمریکایی -صهیونی، هدفِ موشک‌هایِ خود قرار می‌دهند؟ این موضوع نه یک اتفاقِ ساده، بلکه تجلیِ بحرانِ عمیقِ تمدنی است که زن را در ابعادِ تنزل‌یافته‌ی «بدن» و «جسمانیت» خلاصه می‌کند، چنان‌که رسوایی‌ بزرگ «جفری اپستین» گواهیِ تلخ بر این مدعاست. و اما در مقابلِ این نگاه تقلیل‌گرایانه به زن در غرب، با «زنِ ایرانی» مواجهیم؛ زنی که هویتش در تلاقیِ فرهنگ ایرانی و اسلامی، ساخته می شود، هویتی که نه ساخته و پرداخته‌ی روایت‌هایِ جاعلانه غربی است، و نه قربانیِ نمایش‌هایِ سطحی. زنِ ایرانی، «سوژه‌ای» است که در بزنگاهِ تاریخیِ انقلاب اسلامی، تولدی دوباره می یابد و انقلاب دریچه‌ای نو به سویِ شناختِ اصیلِ برای او می گشاید و او را از قیدِ نگاه‌هایِ ابزاری و تقلیل‌گرایانه می رهاتد. تبارِ این زن، به آنانی بازمی‌گردد که همواره در بطنِ تاریخِ این سرزمین، نقشِ «مراقبت» و «مقاومت» را بر عهده داشته‌اند. او میراث‌دارِ همان زنانی است که در دورانِ دفاع مقدس، در قامتِ مادران، همسران، و پرستاران، حامیِ جبهه‌ها بودند و اکنون نیز، در مواجهه با تهاجمِ همه‌جانبه‌ی دشمن، در خطِ مقدمِ نبرد ایستاده اند. او صرفاً یک «کنشگرِ» منفعل نیست؛ بلکه یک «مبارزِ» تمام‌ عیاری است که در بطنِ میدانِ خطر، با روحیه‌ی جهادی، از وطن، از خانواده، و از تمامیتِ ارزش‌هایِ دینی و انسانی پاسداری می‌کند. این زن، نمادِ «اصالت اندیشه» و «صلابتِ روح» است؛ نه صرفاً «جسمی» که در ویترینِ غرب به نمایش گذاشته شود. او در بحبوحه‌یِ جنگ، با اراده‌ی پولادین، بنیانِ خانواده را پاس می‌دارد و همزمان، چون یک سربازِ دلیر، در دفاع از تمامیتِ ارضیِ میهن، نقشی حیاتی ایفا می‌کند. در هشتم مارس، ما نه شکوهِ زنِ غربی را که در تناقضِ اعمال و گفتارش غرق شده، بلکه اوجِ «کنشگریِ مقاومت» و «ایستادگیِ تمدن‌ساز» زنِ ایرانی را پاس می‌داریم؛ زنی که حقیقتِ وجودیِ خود را نه در نمایش، بلکه در میدانِ عمل و در دفاع از آرمان‌هایش، متجلی ساخته و بدین‌سان، الگویی اصیل و الهام‌بخش برایِ جهانیان ارائه می‌دهد. با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام
جمعی از نیروهای انقلابی فعال در حوزه بین الملل (ایرانُوا)، با توجه به شرایط حال حاضر، اقدام به تولید محتوای ارزشمندی کرده اند که ضمن به اشتراک گذاری چند نمونه از این محتوا، کانال ایشان معرفی می گردد. به ایشان خدا قوت گفته و آرزوی توفیقات روزافزون داریم لینک های ایرانُوا(مرجع دانلود پوسترهای انگلیسی درباره رهبر شهید، ایران اسلامی و جنایات آمریکا و اسرائیل) در شبکه های اجتماعی: ایرانوا در بله ایرانوا در ایتا ایرانوا در واتساپ https://whatsapp.com/channel/0029VbCGHHU5q08iC93hfZ0f ایرانوا در اینستاگرام و تلگرام @iranova_media با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام